 |
lautaroe's Blog
Escribir: el arte infinito
|
La tarea del escritor es infinita. Los conceptos varían de acuerdo al contexto que los envuelve, ya que este último se desarrolla de manera diferente de acuerdo al paso del tiempo. Entonces, un significado de hoy es novedad ahora, pero mañana será obsoleto y condenado al olvido. La incorporación de conocimientos nunca termina, porque nunca se finaliza el aprendizaje, el futuro hará nacer nuevos conceptos de manera indefinida.
Por eso, el escritor que dice una palabra, anticipa un hecho, introduce un concepto, formula una teoría, sostiene un argumento, nunca cerrará una idea, porque la misma siempre se podrá modificar. Siempre estará el verdugo de la refutación.
Al escribir nunca se sabe todo. Siempre habrán datos que quedaron en el camino y que más tarde se podrán observar. Pero no por descuido del emisor, sino porque el acervo de conocimientos es infinito.
Por eso hay que prestar atención a los límites que encierran todos los extremos de un enunciado o discurso y saber delimitarlos de manera de no dejar algo afuera que pueda ser captado por un observador de tus palabras.
|
|
|
|
 |
Incertidumbre, mirada distorsionada, filtro, manipulación: dilemas del periodismo
|
Incertidumbre:
Nada garantiza la credibilidad hoy en día. Los trucos en diferentes aspectos avanzan en internet. El photoshop y el retoque de fotos amenazan el carácter de lo original (es simple burlar una cámara digital, con solo colocar el archivo en su base de datos), el texto sin firma reproducido en diferentes sitios (conocido con el nombre de plagio) ¿de dónde proviene?, el video puede ser una exposición actoral planificada o pactada minutos antes, que muchas veces amenaza con dejar el concepto de veracidad en el camino (por ejemplo: no mostrar dos bandos que no llegan a un acuerdo, sino la violencia con la cual los dos se baten a duelo). El audio necesita una foto con el entrevistado, pues puede ser una copia de la voz.
Conclusión: no es una paranoia que contempla una desconfianza extrema, sino saber qué información elegir y qué creer.
Mirada distorsionada:
Es mostrar una realidad forzada, o sea no darle espacio a una parte de esa realidad que “no vende”. Seguir una idea que muchas veces difiere del sentido real y adaptar el contenido en torno a ese concepto central que se impone por sobre lo verídico. La línea conceptual o de significado armada lleva a mostrar solo los fragmentos que respondan a esa línea conceptual. Es lo conocido como subjetividad. Esto se ve en los libros, en los diarios, en la televisión. Por ejemplo en una investigación se ignoran datos que contradigan el esquema central de la investigación, lo que ella intenta responder. En un relato siempre va a haber distorsión, el interlocutor tratará de eliminar derrotas e incorporará glorias, independientemente de la probabilidad de existencia.
Conclusión: hay que tener una mirada abierta y saber buscar si hay dos extremos de la realidad buscada que pujan entre sí para luego comparar.
Filtro:
Un caso es que se hace una sinécdoque de la realidad (se toma una parte por el todo). Lo que se ve es incompleto. Desaparecen datos minuciosos reveladores, centrales y destacados. Lo que entendemos es solo una porción seleccionada, cuando el sentido puede estar en lo invisible. Otro caso en cuando entran en juego los intereses que tienden a borrar de acuerdo a lo que no debe mostrarse y no a lo que no es importante. También el flujo del relato va degradando el mensaje: a medida que pasa de “boca en boca” se van suprimiendo datos de acuerdo a los hablantes.
Conclusión hay que buscar eso que no se ve. No conformarse con lo recibido, sino pensar que siempre hay algo más.
Manipulación
Toda historia puede presentar rasgos de credibilidad y confiabilidad así como lo muestran sus imágenes, videos, palabras, ejemplos, experimentos, ejercicios… Pero hay que saber detectar esa “rigidez” en la información que muchas veces despierta sospechas en cuanto a la veracidad de la información. Hay que tener sentido de lectura y olfato atento para detectar una “gala” de un concepto. En este tipo de discurso se arma una línea estructural que permite al interlocutor no tener dudas debido a su recto significado que marcha parejo conforme a lo que oye o lee, sin observar una contradicción. Esto es lo que forma un “endiosamiento” de la idea que se intenta transmitir y es a partir de ese atribución que hay que percibir y analizar si lo que se dice no obedece a reglas establecidas para fijar un camino y obligar al receptor a seguirlo.
Conclusión: detectar la repetición sostenida junto a la constante defensa de una idea o concepto que dan la sensación de imposición del mismo.
|
|
|
|
 |
Vida isla
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Una pequeña porción geográfica conectada con un mundo aparte, distante y perdido en la línea del horizonte. El objetivo es ver ese mundo. Acercarse a su esencia. Para lograrlo hace falta escapar de la isla. La isla nos aisla.
Por eso hay que tener la mente activa para pensar una buena estrategia. La salilda nos conectará con la realidad. Hay que buscar los medios para subsistir. Nuestra propia inteligencia será determinante a la hora de elegir. El tiempo se apresura. Y cada día y segundo que pasan, son una oportunidad perdida.
Por eso la vida isla se caracteriza por estar atento y saber aprovechr todas nuestras capacidades para poder tener un contacto con la realidad.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
400 Bad request
Your browser sent an invalid request.
|
|
| August 15, 2010 | 1:04 AM |
|
|
 |
La construcción de la inteligencia
|
Siempre pensé que la inteligencia era un don, algo innato. Que nacía con uno y a lo largo del tiempo se iba desarrollando o creciendo. Pero a medida que pasa el tiempo me fui dando cuenta que no es así. Sino que los pilares que forman la inteligencia son: las ganas, la voluntad, el esfuerzo, la dedicación y la experiencia.
Todo este conjunto de actividades hacen a lo que llamo la construcción de la inteligencia. Creo que es algo que va surgiendo de la medida que uno acepta los errores y aprende y los transforma en conceptos nuevos. Es un proceso de aprendizaje, en donde hay que tener una mente innovadora que siempre piensa en más de lo que debería pensar como necesario. Es mirar a ideas nuevas que se pueden desprender un concepto general que sería este la solución o salida inteligente para resolver un desafío.
La inteligencia no es solo la capacidad de interpretar algo muy difícil que solo pocos lo pueden hacer, sino más bien moverse, buscar alternativas, interiorizarse, informarse, chequear y ser prudente. La inteligencia necesita de una persona sumamente activa. No alguien dedicado solamente a incorporar conocimientos.
|
|
|
|
 |
El tribunal (fragmento)
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Despertó en un mundo paralelo. Una suerte de dimensión extraña. El lugar no podía describirlo, pues le resultaba invisible. Pero la esencia se sentía. No podía definir la forma geométrica del espacio que lo rodeaba (no sabía si era un cuadrado, un rectángulo, círculo, paralelogramo...), ni mucho menos lo que en este habitaba (animales, plantas...). Solo sabía que estaba en ese lugar, el cual debía liberar a la suerte de la imaginación su apariencia externa, la cual no le importaba mucho a decir verdad.
Su aspecto interno era el mapa planificado y bien estudiado por él. Apeló a su ingenio para poder hacerle frente a un mar de dudas que estaba subiendo sus aguas. Pero el sonido de esta circunstancia era cada vez más extraño.
Se encontraba envuelto en un tribunal, el cual constaba de varias personas a quienes no veía. Cada una de estas tenía asignado un departamento a su cargo, es decir, eran la representación de los mismos. Estas personas tenían el mismo método de presentación que el lugar: él no podía verlas, solo escuchaba cada una de sus voces.
No recordaba si quería estar en ese lugar o no, solo que la temática fue teniendo un efecto llevadero, adaptable a su gusto y logró despertar un interés que fue prolongándose a medida que el tiempo transcurría.
Conocía el juego. Más que un juego era una conversación que antecede al uso del cerebro para poner en funcionamiento los engranajes de la razón. Pero para él seguía teniendo la apariencia de un juego, aunque sabía que la segunda idea también le provocaba cierto atractivo.
Consistía en que las voces de cada uno de los departamentos planteen cuestiones y él pudiera buscar con su respuesta una solución, tarea que era doble: en parte suya y en parte también de cada uno de los departamentos.
Los que preguntaban iban anotando lo que consideraban correcto, en un borrador, no de papel, sino mental. Este tenía la ventaja de ser sobreescrito y el desafío de no ser pura y exclusivamente atado a la rigidez de mantener una idea fija, sino que a cada momento iba cambiando de significado, mensaje, oración, sentido e interpretación.
El primero en empezar fue el departamento de asuntos exteriores.
-Hablemos de la apariencia. Cambios y virtudes. Seleccionemos Información. Amoldemos el concepto.- dijo el representante.
-Bueno la apariencia hoy en día es una materia difícil de limitar. Se desprenden varias ramas de un árbol gigante. Es un paradigma que parte de la observación externa. Tendemos a querer imitar modelos. Solemos creernos nuestros héroes o aquellos a quienes admiramos. Hay quienes piensan que la apariencia es la carta de presentación de una persona.También existen aquellos que adoptan a la apariencia como un modo de expresión o como un sentimiento de pertenencia (a un grupo, comunidad, religión) es decir como identificación de uno mismo con el entorno.
Dibujó un cuadro sinóptico vertical, pero no en un cuaderno sino en su mente. Colocó la palabra apariencia en la cúspide. De ella se desprendían cuatro subconceptos, los cuales eran paradigma, diferenciación, identificación y presentación.
Eran cuatro solamente. Pero únicamente por el momento. Sabía que con el tiempo podrían nacer nuevas posibilidades para el armado de la estructura.
Parecía un estudio para presentar un examen. Pero era solo la explicación a la pregunta del departamento.
-El cuadro presenta una estructura ya conocida anteriormente, lo cual no lo califica de antiguo ni mucho menos de aburrido, sino que lo invita a observar cual gráfico que determine el balance con el paso de períodos de tiempo y la posterior demostración de la evolución a evaluar por parte de los estudiantes del fenómeno. Empezaremos por el primer subconcepto, el de paradigma. Centrándonos en la palabra desprendemos los significados de referencia de la misma, los cuales se desprenden de la idea de similitud y son modelo, patrón o ejemplo- se produjo un silencio breve como introducción al habla a su interlocutor, como para ceder la palabra.
-Esas tres ideas están fijas de manera, digamos, que está en el límite de la división entre conciencia e inconciencia en el receptor. No puede calificarse ni de una ni de otra de las dos posibilidades. Presenta un poco de cada uno. Por un lado la inconsciencia se refiere a librar a la suerte del impacto visual que no requiere mucho más de lo que el ojo asimila y en donde la concentración de la mente no está en su totalidad sino que es parcial. Y por otro lado la conciencia de saber uno qué es lo que quiere y andar investigando nuevos mundos para poder lograr la satisfacción personal.
-Yo no estoy tan seguro de que la idea de similitud presentara firmeza. Más bien la veo frágil como un cristal. Pero sin embargo creo que sí lo hacen las ideas de modelo, patrón o ejemplo- el representante sonó cortante y manifestó desacuerdo.
-Claro, la similitud es un logro casi imposible. Se vive tratando de lograrla, pero se sabe que eso es caer en la imitación, lo cual no tiene sentido, cada uno debe dar a conocer su esencia, mantenerla y no comprar la personalidad de otro. Pero este fenómeno es igual muy tenido en cuenta en casi todas las artes, profesiones... La ventaja que tiene es tener un referente que inspire a llevar a cabo un preoyecto.
-Pero aun así no hay que dejar la similitud de lado, pues a esto aspiran los receptores tomando como aliados los tres conceptos.
-No hay objetivo, solo observación y admiración. Creencia en la transformación de la ola de circulación. Compartir lo visto, reproducirlo. Reír en conjunto. Celebrar la repetición.
-El modelo, patrón oi ejemplo viene a ser la identificación con el personaje, como si su esencia encaja en la de uno mismo. Entonces de ahí surge la imitación en todo aspecto, tomando como referencia el aparentar ser. Entonces la vestimenta se presenta a sí misma como lo que arropa una imagen hacia el exterior, lo que induce a pensar de una manera determinada a los participantes observadores.
-Ambos coincidimos en que si bien está en la naturaleza del ser humano hacerlo, es preferible tener un estilo propio, pues ahí conoceremos la esencia de cada uno.
-Diferenciación- el representante hizo una pausa, propia para tener unos segundos que le permitan acomodar su discurso- es una palabra en donde puede olerse algun sentido de distancia, bien entre los separados y los unidos.
-Es que de alguna manera es la diferenciación lo que simula marcar mayor y menor nivel o poder hacia la imagen externa, pero eso no significa que los receptores se confundan atribuyendo tales cualidades a nuestros personajes estudiados.
-Pero sin embargo es muy utilizado. Hay quien transforma su imagen, con aquello que lo envuelve, para demostrar los lujos que puede darse, cuán caprichoso es, o bien para decir “tengo la suerte del acceso a esto”.
-Y eso da origen a la “ceguera” que poseen aquellos que no miran el interior de ese ropaje. Que se dejan guiar por la imagen, construyendo, en base a suposiciones, la psicología de la persona, tomándola como buena, de una conducta intachable.
-Hay quienes no consideran a la apariencia como un modo de comunicación. Pues no se agolpan por conseguir objetos para la perfecta vestimenta. No les interesa estar perfectamente vestidos, ser observados.
-Pues ellos representan un desafío a esa “ceguera”. Es un combate en donde se enfrentan dos ejércitos: uno es el de los prejuicios y el otro es el de conocimiento. Ambas son dos facciones de un mismo conjunto: la persona. Dependen de ella y pertenecen.
-Una batalla que se suma a aquella que se origina por la competencia de accesos. Lo que provoca que algunos consideren a alguien más que otro solo por el hecho de la observación, grave error. Pues la imagen interna puede ser al revés de la externa. Por eso hay que pensar antes de actuar.
-La diferenciación es utilizada entonces como símbolo de rechazo, alejamiento o separación de individuos que se creen más por los diferentes accesos de aquellos que los consideran inferiores.
-Es un rechazo que lo deja a la interpretación de quien lo observa, pero en el fondo, esa persona que busca diferenciarse, que rechaza, no puede evitar torturarse mentalmente con la idea de que aquel inferior a él es superior en mente, razonamiento, deducción, experiencia...
Ambos buscan en la ausencia de sonido que producen un intento por buscar un poco de aire de tranquilidad y descanso frente a la paricalidad del primer tema expuesto. Se quedan quietos, siguen pensando, acomodando las ideas. Tratando de consultar archivos.
-Identificarse puede darse en varios aspectos. La noción de influencia es clave para determinar las raíces que uno toma de aquel a quien sigue. Consiste en la admiración como punto extremo y el aprendizaje como medio hacia el producto final logrado a partir de la experiencia del conocimiento.
-Hay quienes sostienen que la identificación se da cuando uno se siente parte del fenómeno o personaje estudiado.
-¿Quién no ha sentido dentro su esencia una porción de algo observado?.
-Esa es una opción. No descarto la idea de que el efecto porpaganda pueda inyectar la influencia, de esa manera convierte a quien recibe el mensaje, en alguien que percibe la identificación como algo espontáneo.-
Se produce un descanso. El ambiente pasa de denso, pesado, cansado y saturado a una calma que de apoco se va ganando el lugar. Ni un solo pensamiento, solo que las ideas permaznecan suspendidas por un momento. Retomando aire. Cargando energía.
Luego de un breve lapso se retoma la comunicación con el emisor, el receptor, el mensaje, código y canal. Sin olvidar el feedback que se produce entre ambos.
Identificación es el concepto que sigue. El prólogo del interrogado consta de dos partes: la identificación externa y la interna.
La primera consiste en establecer la división entre los que verdaderamente se identifican y los que lo hacen de manera falsa. La diferencia entre ambos radica en el sentimiento, la existencia de una célula de alma que luego se desarrolla y crece, que trae consigo un cuerpo formado cargado de esa energía que provoca el sentir. El objetivo central de la identificación externa es configurar la imagen que se quiere vender a los demás.
Es falsa cuando la identificación es producto de agentes externos que se incorporan a uno (influencias, ser persuadido, convencimiento), es decir, implica cuán de cristal es uno como para dejarse imponer un carácter que no es suyo.
Es verdadera cuando proviene del interior de uno mismo. Lo demás no tiene el valor suficiente como para ganar esa puja por ocupar el lugar de los sentidos.
Es el carácter el que traza la frontera entre todo aquello que puede influenciar y aquello a lo que se domina.
La identificación interna es el cuarto, habitación, lugar o rincón que uno tiene para charlar con su propio ego, cosas que pueden salir al exterior o no. No hay dos iguales. Pues una persona es un paquete cerrado que no se sabe que contiene en su interior al cual para acceder primero hay que ganarse la confianza.
-Los falsamente identificados pueden tomar una figura, apariencia, moda, suceso o lo que sea, para decir “yo pertenezco a esto”. Pero para lograr eso no estudian el factor de su cambio de mentalidad, sino son un títere de la masificación del fenómeno. Esto desmantela un sentimiento efímero de identificación actuada, que no parte de lo personal, sino del fijarse en “si lo hace aquel”. La mente de otro es la que pone en jaque la actitud personal.
“Los verdaderamente identificados son inmunes a lo que pretende entrar de afuera para lograr el cambio de opinión. No dan permiso a ninguna especie de razonamiento que no sea el propio.”
La identificación interna parece un concepto que si se lo exprime tendiera a dar pensamientos monótonos o líneas de sentido no muy abundantes a la hora de sacar ideas.
Ese lugar donde uno charla con uno mismo responde a todos los parámetros o normas que uno sigue porque arma su propio esquema en su interior. De ninguna manera debe estar condicionado por la pantalla identificatoria externa.
Esa conversación con el ego puede irse agrandando con los diferentes mundos que se experimenten.
Para ir cerrando, la presentación es el último concepto por tocar. A partir de la globalización se pasó a identificar a una persona por su presencia. Se estudia la situación económica teniendo una idea del dinero que envuelve en forma de ropa a la persona.
La identificación externa puede no representar lo que esconde uno en su interior. Esto provoca el alimento a base de prejuicios que hace a una sociedad.
Hay una tendencia a la presencia como carta de presentación de una persona, como para ganarle una especie de batalla a esos prejucios.
Una vez que la presencia despeja esas ecuaciones en forma de oración queda esperar que el propio conocimiento no nos obligue otra vez a recurrir a esa medida de precaución o a veces arma filosa que apunta, para poder calificar.
Le tribunal (fragment)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Il a réveillé dans un monde parallèle. Une chance de dimension étrange. Le lieu ne pouvait pas le décrire, parce qu'il s'avérait invisible. Mais l'essence était sentie. Il ne pouvait pas définir la forme géométrique de l'espace qui l'entourait (il ne savait pas s'il était un carré, un rectangle, un cercle, un parallélogramme…), bien au contraire ce que dans ce il habitait (animaux, plantes…). Il savait seulement qu'il était dans ce lieu, lequel devait libérer à la chance de l'imagination son aspect externe, laquelle ne l'importait pas beaucoup à vrai dire.
Son aspect interne était la carte prévue et bien étudiée par lui. Il a fait appel à son talent pour pouvoir le faire face à une mer de doutes qu'il montait ses eaux. Mais le son de cette circonstance était chaque fois plus étrange.
Il était entouré dans un tribunal, lequel était composé de plusieurs personnes à auxquelles il ne voyait pas. Chacune de de celles-ci avait assigné un département à sa charge, c'est-à-dire, étaient la représentation de de ces derniers. Ces personnes avaient la même méthode de présentation que le lieu : il ne pouvait pas les voir, il écoutait seulement chacune de ses voix.
Il ne rappelait pas s'il voulait être dans ce lieu ou non, seulement qui ce qui est thématique a eu un effet llevadero, adaptable à son goût et a obtenu réveiller un intérêt qui a été prolongé au fur et à mesure que le temps passait.
Il connaissait le jeu. Plus qu'un jeu était une conversation qui précède à l'utilisation du cerveau pour mettre les pignons en marche de la raison. Mais pour lui il continuait à avoir l'aspect d'un jeu, bien qu'il sache que la seconde idée aussi lui provoquait un certain attrait.
Il consistait ce que les voix de chacun des départements posent des questions et il puisse chercher avec sa réponse une solution, tâche qui était double : en partie le sien et en partie aussi de chacun des départements.
Ceux qui demandaient ils annotaient ce qu'ils considéraient correct, dans un projet, non de rôle, mais mental. Celui-ci avait l'avantage d'être sobredocument et le défi de ne pas être attaché purement et exclusivement à la rigidité de maintenir une idée fixe, mais à chaque moment il changeait signification, message, discours, sens et interprétation.
Le premier à commencer a été le département d'affaires extérieures.
- Parlons de l'aspect. Changements et vertus. Choisissons une Information. Ajustons le concept. - a dit le représentant.
- Bon l'aspect de nos jours est une matière difficile à limiter. On détache plusieurs branches d'un arbre géant. C'est un paradigme qui part de l'observation externe. Nous tendons à vouloir imiter des modèles. Nous croyons généralement nos héros ou ceux à auxquels nous admirons. Ils ont ceux qui pensent que l'aspect est la lettre de présentation d'une personne. Il existe aussi ceux qu'ils adoptent à l'aspect comme un mode d'expression ou comme un sentiment de propriété (un groupe, une Communauté, religion) il est de dire comme identification de d'un même avec l'environnement.
Il a dessiné un tableau synoptique vertical, mais non dans un cahier mais dans son esprit. Il a placé le mot aspect dans la crête. De d'elle on détachait quatre subconcepts, lesquels étaient paradigme, différenciation, identification et présentation.
Ils étaient quatre seulement. Mais uniquement pour l'instant. Il savait qu'avec le temps pourraient naître de nouvelles possibilités pour celui armé de la structure.
Il paraissait une étude pour présenter un examen. Mais c'était seulement l'explication à la question du département.
- Le tableau présente une structure déjà connue précédemment, ce qui ne le qualifie pas de d'ancien bien au contraire de d'ennuyeux, mais il invite à l'observer quel graphique qui détermine le bilan avec le pas de périodes de temps et la démonstration postérieure de l'évolution à évaluer par les étudiants du phénomène. Nous commencerons par le premier subconcept, celui de paradigme. En nous centrant le mot nous détachons les significations de référence de de cette dernière, lesquels se détachent de l'idée de similitude et patron sont modèle, ou exemple s'est produit un bref silence comme introduction à le parle à son interlocuteur, comme pour céder le mot.
- Ces trois idées sont fixes de manière, disons, qu'il est dans la limite de la division entre conscience et inconciencia dans le récepteur. Il ne peut être qualifié ni de d'un ni d'une autre des deux possibilités. Il présente un peu de chacun. D'une part l'inconsciencia se réfère libérer à la chance de l'impact visuel qui ne requiert pas beaucoup plus ce que l'oeil assimile et où la concentration de l'esprit n'est pas dans sa totalité mais est partielle. ET d'autre part la conscience de de savoir d'un ce que veut et marcher faire des recherches sur nouveaux mondes pour pouvoir obtenir la satisfaction personnelle.
- Je ne suis pas tellement sûre que l'idée de similitude présente fermeté. Plutôt je la vois fragile comme un cristal. Mais je crois toutefois qu'en effet le font les idées de modèle, patron ou exemple le représentant a sonné cortante et a manifesté du désaccord.
- Clairement, la similitude est une réalisation presqu'impossible. On vit en essayant de l'obtenir, mais on sait que cela est de tomber dans l'imitation, ce qui n'a pas sens, chacun doit donner à connaître son essence, la maintenir et ne pas acheter la personnalité de d'un autre. Mais ce phénomène égal est très pris en considération dans presque tous les arts, professions… L'avantage qu'il a est d'avoir un relatif qui inspire mener à bien un preoyecto.
- Mais il ne faut encore ainsi pas négliger la similitude, parce qu'à à ceci ils aspirent les récepteurs en prenant comme alliés les trois concepts.
- Il n'y a pas objectif, seulement observation et admiration. Croyance dans la transformation de la vague de circulation. Partager ce qui est vu, le reproduire. Rire dans l'ensemble. Tenir la répétition.
- Le modèle, patron oi exemple vient être l'identification avec le personnage, comme si son essence installe dans celle de d'un même. De là apparaît alors l'imitation dans tout aspect, en prenant comme référence feindre être. Le vêtement lui-même est présentée alors comme ce qu'enveloppe une image vers l'extérieur, ce qui induit à penser d'une manière déterminée aux participants observateurs.
- Tous les deux nous coïncidons que bien que soit dans la nature de l'être humain le faire, il est préférable d'avoir un style propre, parce que nous connaîtrons là l'essence de de chacun.
- Différenciation le représentant a rendu une pause, propre pour avoir quelques seconds qui lui permettent de recevoir son discours est un mot où on peut sentir un certain sens de distance, bien entre les séparés et ceux unis.
- Est que d'une certaine manière la différenciation est ce qui simule marquer un plus grand et plus petit niveau ou un pouvoir vers l'image externe, mais cela ne signifie pas que les récepteurs soient confondus en attribuant de telles qualités à le nôtre personnages étudiés.
- Mais il est très utilisé toutefois. Ont- celui qui transforme son image, avec cela qui entoure, pour démontrer les luxes que peut-il donner, cuán capricieux est-il, ou bien pour dire ? j'ai la chance de l'accès à à ceci ?.
- ET cela donne naissance à le ? cécité ? qui possèdent ceux qui ne surveillent pas l'intérieur de ces vêtement. Qui sont laissé guider par l'image, en construisant, sur la base de suppositions, la psychologie de la personne, en la prenant comme bonne, d'une conduite irréprochable.
- Ils ont ceux qui ne considèrent pas à l'aspect comme un mode de communication. Ils ne se rassemblent donc pas pour obtenir des objets pour le vêtement parfait. Cela ne leur intéresse pas d'être parfaitement des vêtements, être observés.
- Parce que représentent-ils un défi à à celui-là ? cécité ?. C'est un combat où font face deux armées : un est celui des préjugés et l'autre est celui de connaissance. Toutes les deux sont deux factions d'un même ensemble : la personne. Ils dépendent de d'elle et appartiennent.
- Une bataille qui s'ajoute celle qui commence par la concurrence d'accès. Ce qui provoque que certains considèrent à à quelqu'un plus qu'un autre seulement étant donné l'observation, il grève erreur. Parce que l'image interne peut être à l'inverse de de ce qui est externe. C'est pourquoi il faut penser avant d'agir.
- La différenciation est utilisée alors comme symbole rejet, distance ou séparation d'individus qu'on croit plus par les différents accès de de ceux qui les considèrent des inférieurs.
- C'est un rejet qui le laisse à l'interprétation dont l'observe, mais dans le fonds, cette personne qui cherche être différenciée, qui rejette, ne peut pas éviter d'être mentalement torturée avec l'idée que cet inférieur à à lui est supérieur en esprit, raisonnement, déduction, expérience…
Tous les deux cherchent dans l'absence de son qu'ils produisent une tentative pour chercher un peu d'air tranquillité et repos face à la paricalidad du premier sujet exposé. Ils se sont calmes, ils continuent à penser, en recevant les idées. En essayant de consulter des archives.
- Être identifié peut être donné dans plusieurs aspects. La notion d'influence est clef pour déterminer les racines qui prise de de celui à auquel il suit. Il consiste l'admiration comme point extrême et l'apprentissage comme je négocie vers le produit final obtenu à partir de l'expérience de la connaissance.
- Ils ont ceux qui soutiennent que l'identification est donnée quand un on consignera une partie le phénomène ou le personnage étudié.
-Qu'est-ce que n'a pas senti à l'intérieur son essence une portion de de quelque chose observé ?.
- Celui-là est une option. Je n'écarte pas l'idée que l'effet porpaganda puisse injecter l'influence, de cette manière il convertit à à laquelle il reçoit le message, dans quelqu'un qui perçoit l'identification comme quelque chose spontané. -
Un repos se produit. L'ambiant passe de dense, de lourd, fatigué et saturé à un calme que d'amoindris on gagne le lieu. Aucune pensée, seulement que les idées permaznecan suspendues pour un moment. En reprenant de l'air. En chargeant de l'énergie.
Après une brève faute on reprend la communication avec l'émetteur, le récepteur, le message, le code et le canal. Sans oublier le feedback qui se produit entre tous les deux.
Identification est le concept qu'il suit. Le prologue de de celui interrogé est composé de deux parties : l'identification externe et l'interne.
La première consiste à établir la division entre lesquels ils sont vraiment identifiés et ceux qui le font de fausse manière. La différence entre tous les deux est située dans le sentiment, l'existence d'une cellule d'âme qui est ensuite développée et est crue, qui apporte avec elle un corps formé chargé de cette énergie qui provoque le sentiment. L'objectif central de l'identification externe est de former l'image qu'on veut vendre à aux autres.
Elle est fausse quand l'identification sera produit d'agents externes qu'ils s'incorporent à à un (influences, être persuadé, conviction), c'est-à-dire, il implique cuán de cristal il est un comme pour laisser imposer un caractère qui n'est pas le sien.
Elle est vraie quand il proviendra de l'intérieur de d'un même. Le reste n'a pas la valeur suffisante comme pour gagner cette puja pour occuper le lieu des sens.
C'est le caractère celui qui trace la frontière entre tout cela qui peut influencer et cela à que on domine.
L'identification interne est la place, la chambre, le lieu ou le coin qu'un a pour causer avec son ego propre, choses qui peuvent sortir à l'extérieur ou non. Il n'y a pas deux égaux. Donc une personne est un paquet fermé qui on ne sait pas qu'il contient dans son intérieur à auquel pour accéder d'abord faut se gagner la confiance.
- Ceux faussement identifiés peuvent prendre une figure, un aspect, une façon, un événement ou ce qui est, pour dire ? j'appartiens à à ceci ?. Mais pour obtenir cela ils n'étudient pas le facteur de leur changement de mentalité, mais sont une marionnette de la masificación du phénomène. Ceci démonte un sentiment éphémère d'identification agie, que non une partie de de ce qui est personnel, mais de fixer dans ? si le fait celui-là ?. L'esprit de d'un autre est celle qui fait échouer l'attitude personnelle.
? Ceux véritablement identifiés sont immunisés à à ce qu'il prétend entrer de dehors pour d'obtenir du changement d'avis. Ne donnent-ils autorisation à aucune espèce de raisonnement qui n'est pas ce qui est propre. ?
L'identification interne paraît un concept que si elle le lui exprime il tendrait à donner des pensées monotones ou des lignes de sens non très abondantes au moment de sortir des idées.
Ce lieu où un la char avec un même répond tous les paramètres ou aux normes qu'un suit parce qu'il arme son schéma propre dans son intérieur. D'aucune manière il doit être conditionné par l'écran identificateur externe.
Cette conversation avec l'ego on peut aller agrandir avec les différents mondes qui sont éprouvés.
Pour fermer, la présentation il est le dernier concept pour toucher. À partir de la globalisation on est mis à identifier à une personne par sa présence. On étudie la situation économique en ayant une idée de l'argent qui entoure sous forme de vêtement à la personne.
L'identification externe peut ne pas représenter ce qui dissimule un dans son intérieur. Ceci provoque l'aliment sur base de préjugés que fait à une société.
Il y a une tendance à la présence comme lettre de présentation d'une personne, comme pour lui gagner une espèce de bataille à ces prejucios.
Une fois que la présence dégage ces équations sous forme de discours il reste à espérer que la connaissance elle-même nous n'oblige pas une autre fois à recourir à cette mesure de précaution ou parfois arme filosa qu'elle signale, pour pouvoir qualifier.
La corte (frammento)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ha svegliato in un mondo parallelo. Una fortuna della dimensione sconosciuta. Il posto non potrebbe descriverlo, perché era a lui invisibile. Ma il feltro dell'essenza. Non potrebbe definire la forma geometrica dello spazio che la ha circondata (non ha saputo se fosse un quadrato, un rettangolo, un cerchio, un parallelogramma…), lontano da esso che cosa in questo ha vissuto (animali, piante…). Scelga che ha saputo che era in quanto il posto, ha dovuto liberare alla fortuna dell'immaginazione la relativa apparenza esterna, che non ha importato a lui molto per dire alla verità.
La relativa funzione interna era il programma previsto ed ha studiato bene da lui. Ha fatto appello al relativo talento per potere da fare a lui davanti un mare dei dubbi che stava alzando le relative acque. Ma il suono di questa circostanza era sempre più sconosciuto.
Uno è stato circondato in una corte, che ha consistito di parecchia gente coloro che non ha visto. Ogni uno di questi aveva assegnato un reparto alla relativa posizione, cioè, erano la rappresentazione di tali. Questa gente lo ha avuto egli stesso metodo della presentazione che il posto: non potrebbe vederlo, singolo ascoltato ogni delle sue voci.
Non si è ricordato di se desiderasse essere in quel posto o no, singolo che quello tematico stava avendo un effetto bearable e adattabile al relativo gusto e non è riuscito a svegliare un interesse che stava estendendo mentre il tempo ha passato.
Ha conosciuto il gioco. Più di un gioco era una conversazione che precede all'uso del cervello mettere in funzione gli ingranaggi del motivo. Ma per lui ha continuato ad avere l'apparenza di un gioco, anche se ha saputo che la seconda idea inoltre ha causato lui determinato attraente.
Ha consistito di che le voci di ogni dei reparti sollevano le questioni e potrebbe cercare con la sua risposta una soluzione, operazione che era doppia: parzialmente suo e parzialmente anche di ogni dei reparti.
Quelli che hanno chiesto stavano annotando che cosa hanno considerato corretto, in una brutta copia di massima, non di carta, ma mentale. Ciò ha presentato il vantaggio di essere sobrewritten e la sfida pura di ed esclusivamente non essendo legando alla rigidità per effettuare un'idea riparata, ma quello era frequentemente cambiare del significato, del messaggio, del oration, del senso e dell'interpretazione.
In primo luogo nell'inizio era il reparto degli oggetti esterni.
- Parliamo dell'apparenza. Cambiamenti e virtù. Selezioniamo le informazioni. Modelliamo il concetto. - il rappresentante detto.
- Buon l'apparenza al giorno d'oggi è un aspetto difficile limitare. Parecchi rami sono staccati un albero gigante. È un paradigma che va dall'osservazione esterna. Tendiamo a desiderare imitare i modelli. Crediamo solitamente i nostri eroi o quelli a noi a coloro che abbiamo ammirato. Ci sono alcuni che pensino che l'apparenza sia la lettera della presentazione di una persona. Inoltre quelli esistono che adottano all'apparenza come un senso dell'espressione o una sensibilità della proprietà (ad un gruppo, ad una Comunità, ad una religione) cioè, come un'identificazione di un'stessa una con i dintorni.
Ha tracciato una tabella statistica verticale, ma non in un taccuino ma nella relativa mente. Ha disposto l'apparenza di parola nel picco. I suoi quattro subconcepts sono stati staccati, che erano paradigma, differenziazione, identificazione e presentazione.
Erano soltanto quattro. Ma solamente al momento. Ha saputo che con tempo le nuove possibilità per quella munita della struttura potrebbero essere sopportate.
Ha sembrato di presente/esposizione di studio un esame. Ma la spiegazione alla domanda del reparto era singola.
- I presenti/esposizioni dell'immagine una struttura ben nota già precedentemente, che lontano da esso non lo descrive vecchio quanto l'alesaggio, ma quella lo invita per osservare mentre grafico che determina l'equilibrio con il passaggio dei periodi di tempo e la dimostrazione successiva dello sviluppo di valutare da parte degli allievi del fenomeno. Cominceremo dal primo subconcept, quello del paradigma. Concentrando a noi nella parola ci stachiamo il riferimento di significato stesso di quello, che sono staccati l'idea di somiglianza e sono modello, modello o l'esempio ha avvenuto un breve silenzio come introduzione al discorso al relativo interlocutor, come rendere la parola.
- Quelle tre idee sono fisse del senso, diciamo, quello che è nel limite della divisione fra la coscienza e il inconciencia nella ricevente. Può essere descritto nè come altro un nè come uno delle due possibilità. Presenta/visualizza un piccolo ogni. Sull'una mano il unconsciousness parla di per liberare alla fortuna dell'effetto visivo che molto più non richiede di quale l'occhio assimila e dove la concentrazione della mente non è nella relativa totalità ma in che è parziale. E d'altra parte coscienza di per conoscere uno che cosa è che cosa desidera e da camminare mondi nuovi di studio da potere ottenere la soddisfazione personale.
- Non sono così sicuro che l'idea di somiglianza presentata/ha visualizzato la fermezza. Piuttosto lo vedo fragile come un cristallo. Ma tuttavia credo che sì facciano le idee del modello, del modello o dell'esempio il rappresentante sonoro discord tagliente ed indicato.
- Libero, la somiglianza è un profitto quasi impossibile. È provare vivo ad ottenerlo, ma che è conosciuto che quello è di cadere nell'imitazione, non ha senso, ogni deve dare per conoscere la relativa essenza, per effettuarla e per non comprare la personalità di altra. Ma questo uguale di fenomeno molto è considerato in quasi tutte le arti, professioni… Il vantaggio che ha è di avere riferentesi che ispira per effettuare il preoyecto.
- Ma nondimeno non è necessario da lasciare la somiglianza laterale, perché a questa i tre concetti inalano le riceventi che prendono come gli alleati.
- Non ci è osservazione ed ammirazione obiettive e singole. Credenza nella trasformazione dell'onda di circolazione. Per ripartire la vista, per riprodurla. Per ridere complessivamente. Per celebrare la ripetizione.
- Il modello, esempio di oi del modello viene essere l'identificazione con il personage, come se le relative misure dell'essenza in quella di un'stessa una. Allora dall'imitazione in tutta la funzione risulta, prendendo come il riferimento che finge essere. Allora i vestiti compaiono a se come quale sposta un'immagine verso la parte esterna, che induce per pensare ad un senso risoluto i partecipanti observant.
- Entrambi che accosentiamo in quale anche se è a titolo dell'dell'essere umano che lo fa, lui è da avere preferibile possedere lo stile, perché là conosceremo l'essenza ogni.
- La differenziazione il rappresentante ha fatto una pausa, possedere per avere secondi che concedono accomodare il loro discorso che lui è una parola in dove può sentire l'odore di un certo senso della distanza, bene fra quelle separate e quelle unite.
- È che è in qualche modo la differenziazione che simula per contrassegnare al livello o all'alimentazione più grande e più piccolo verso l'immagine esterna, ma quella non significa che le riceventi sono confuse attribuendo tali qualità ai nostri personages studiati.
- Ma tuttavia molto è usato. Là è uno chi trasforma la sua immagine, con che cosa lui lo circonda, dimostrare i lussi che possono accadere, quanto capricious è, o dire? Ho la fortuna dell'accesso a questa.
- E quello dà l'origine a? cecità? che hanno quelli che non guardano l'interiore di quello copre. Che sono lasciano la guida dall'immagine, costruente, in base alle supposizioni, la psicologia con persona, prendente la gradisca buon, di un comportamento intachable.
- Ci sono alcuni che non considerino all'apparenza come un senso di comunicazione. Allora non si ammucchiano per ottenere gli oggetti per i vestiti perfetti. Non interessa a loro per essere perfettamente vestiti, essendo osservando.
- Poiché rappresentano una sfida quello? cecità. È un combattimento in dove una faccia dei due eserciti: uno è quello dei pregiudizi e l'altro è quello di conoscenza. Entrambe sono due fazioni di uno stesso insieme: la persona. Dipendono da lei ed appartengono.
- Una battaglia che è aggiunta a quella esso è prodotta tramite la concorrenza degli accessi. Che cosa causa il quel alcuni considerano più a qualcuno che altro singolo dal fatto dell'osservazione, errore serio. Allora l'immagine interna inscatola l'altro senso intorno è di quello esterno. Per quel motivo è necessario da pensare prima di comportarsi.
- La differenziazione allora è usata come il simbolo tramite il ricochet, la distanza o la separazione degli individui che sono generati più tramite gli accessi differenti di cui le considerano inferiori.
- È un rifiuto che i fogli esso a cuore all'interpretazione di quello esso lo osserva, ma, quella persona quale cerca per essere differente in se, che rifiuta, non può evitare di torturarsi mentalmente con l'idea che quell'inferiore a lui è superiore in mente, il ragionamento, deduzione, esperienza…
Entrambi cercano in assenza sana che producano un tentativo di cercare una poca aria di tranquillity e di resto in contrasto con il paricalidad del primo oggetto esposto. Rimangono quiet, continuano pensare, servizievole le idee. Provare a consultare gli archivi.
- Identificarsi può accadere in varie funzioni. La nozione di influenza è chiave determinare le radici che una prende da quella che segue. Consiste dell'ammirazione come punto finale e dell'imparare come i mezzi verso l'articolo ottenuto dell'estremità dall'esperienza nella conoscenza.
- Ci sono alcuni che effettuino che l'identificazione accade quando una ritiene come la parte del fenomeno o del personage studiato.
- Chi non ha ritenuto all'interno della relativa essenza che una parte di qualcosa ha osservato.
che è un'opzione. Non scarto l'idea che il porpaganda di effetto può iniettare l'influenza, di quel senso che girate a quella riceve il messaggio, che percepisce l'identificazione come qualche cosa di spontaneo. -
Un resto avviene. Quello ambientale accade di denso, pesante, stanco e saturato ad una calma che dell'io diminue sta guadagnando il posto. Né un singolo pensiero, sceglie che le idee permaznecan per un momento hanno sospeso. Ripresa dell'aria. Energia di caricamento.
Dopo che un breve intervallo la comunicazione con l'emettitore sia ripreso, la ricevente, il messaggio, codice e scanalatura. Senza dimenticare risposte che una avviene fra entrambi.
L'identificazione è il concetto che segue. Il prologue della persona interrogata consiste di due parti: l'identificazione esterna e quella interna.
In primo luogo consiste di stabilire la divisione fra quello allineare che sono identificati e quelli che lo fanno del senso falso. La differenza fra entrambe è nella sensibilità, l'esistenza di una cellula di anima che presto sarà sviluppata e si svilupperà, che porta con sè un corpo formato caricato di quell'energia che causa la sensibilità. L'obiettivo centrale dell'identificazione esterna è formare l'immagine che è desiderata per vendere agli altre.
È falso quando l'identificazione è prodotto degli agenti esterni che si alzano essi stessi ad uno (influenze, persuase essere, convinzione), cioè, implica come dell'a cristallo è uno come lasciarsi imporre un carattere che non è suo.
È allineare quando viene dall'interiore di un stesso uno. L'altri non hanno il valore sufficiente quanto a guadagno che fa un'offerta fino a occupa il posto dei sensi.
Quello è il carattere che elabora il bordo fra tutto che cosa può influenzare e che a quale è controllato.
L'identificazione interna è il quarto, la stanza, il posto o il angolo che un mosto da chiacchierare con il relativo proprio ego, cose che possono lasciare alla parte esterna o a no. Ci non è uguale due un. Allora una persona è un pacchetto chiuso che non sa che contiene nel suo interiore a cui smette di accede in primo luogo è necessario da guadagnare la riservatezza.
- Identificato erroneamente possono prendere una figura, l'apparenza, il modo, evento o che cosa è, all'opinione? Appartengo a questo. Ma per verificarsi che non studiano il fattore del relativo cambiamento della mentalità, ma sono un puppet del masificación del fenomeno. Ciò smantella una sensibilità effimera dell'identificazione comportata, quel nonpart dei personali, ma di prestare l'attenzione a? se fa quella. La mente di altra è quella che mette dentro il controllo l'atteggiamento personale.
Allineare identificato sono immuni a quale prova ad entrare fuori dell'ottenere il cambiamento dell'opinione. Non danno il permesso a nessuna specie di ragionamento che non è possedere uno.?
L'identificazione interna sembra un concetto che se è espresso esso ha teso a dare ai pensieri del singsong o alle linee di senso non molto abbondanti ai tempi della rimozione delle idee.
Quel posto in cui uno carbonizzarlo con un stesso uno risponde a tutti i parametri o norme che una segue perché esso armi il suo proprio schema nel suo interiore. Di nessun senso identificatoria deve essere nel condizionale di favore dello schermo esterno.
Quella conversazione con il ego può andare via ingrandire con i mondi differenti che sono con esperienza.
Per chiudersi, la presentazione è l'ultimo concetto per toccare. Dal globalización uno è andato identificare ad una persona dalla relativa presenza. Gli studi di situazione economica che hanno un'idea dei soldi che circondano nella forma dei vestiti la persona.
L'identificazione esterna non può rappresentare che cosa nasconde uno nel relativo interiore. Ciò causa l'alimento con i pregiudizi che una società.
Ci è una tendenza alla presenza come la lettera della presentazione di una persona, quanto a guadagno una specie a lui della battaglia a quei prejucios.
Una volta che la presenza elimina quelle equazioni nella forma di oration è di sperare che possedere la conoscenza non forzi ancora a noi per ricorrere a quella misura dell'arma di filosa a volte o di precauzione che obiettivi, potere descrivere.
Das Gericht (Fragment)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Es wachte in einer parallelen Welt auf. Ein Glück des merkwürdigen Maßes. Der Platz könnte nicht es beschreiben, weil er zu ihm unsichtbar war. Aber der Wesentlichfilz. Es könnte nicht die geometrische Form des Raumes definieren, der sie umgab (sie wußte nicht, wenn es ein Quadrat war, ein Viereck, ein Kreis, ein Parallelogramm…), weit von es, was diesbezüglich es lebte (Tiere, Betriebe…). Single, das wußte, daß es dadurch war, daß Platz, zum Glück der Phantasie sein externes Aussehen freigeben mußte, das nicht zu ihm viel ausmachte, um die Wahrheit zu sagen.
Sein interner Aspekt war das geplante Diagramm und studierte gut durch ihn. Es gefiel seinem Talent tut zu ihm vor einem Meer von Zweifeln, das sein Wasser anhob. Aber der Ton dieses Umstandes war immer mehr merkwürdig.
Ein wurde in einem Gericht umgeben, das aus einigen Leuten die bestand, die er nicht sah. Jedes eins von diesen hatte eine Abteilung seiner Position zugewiesen, das heißt, waren sie die Darstellung von so. Diese Leute hatten ihn selbst Methode der Darstellung, die der Platz: es könnte nicht sie, einzelnes sehen gehört bis jede seiner Stimmen.
Es erinnerte sich nicht, an wenn es in diesem Platz oder in Nr. sein wollte, einzeln, dem das thematische man einen bearable, anpassungsfähigen Effekt zu seinem Geschmack hatte und handhabte, ein Interesse aufzuwachen, das verlängerte, während die Zeit verging.
Es kannte das Spiel. Mehr als ein Spiel war es ein Gespräch, das es zum Gebrauch des Gehirns, in Betrieb die Zahnräder des Grundes zu setzen vorangeht. Aber für ihn fuhr es fort, das Aussehen eines Spiels zu haben, obgleich es wußte, daß die zweite Idee ihm auch bestimmtes attraktives verursachte.
Es bestand, dem die Stimmen von jeder der Abteilungen Fragen aufwerfen und er mit seiner Antwort nach einer Lösung suchen könnte, Aufgabe, die doppelt war: teils ihre und teils auch von jeder der Abteilungen.
Die, die baten, notierten was sie korrekt, in einem rauhen Entwurf, nicht vom Papier betrachteten, aber geistlich. Dieses hatte es den Vorteil des Seins sobrewritten und die reine Herausforderung von und ausschließlich, binden nicht an die Starrheit, um eine geregelte Idee beizubehalten, aber das war häufig Ändern der Bedeutung, der Anzeige, der Rede, der Richtung und der Deutung.
Zuerst beim Beginn war es die Abteilung der äußeren Themen.
- Wir sprechen vom Aussehen. Änderungen und Tugenden. Lassen Sie uns Informationen vorwählen. Lassen Sie uns das Konzept formen. - der Repräsentant gesagt.
- Gut ist das Aussehen heutzutage eine Angelegenheit, die schwierig ist zu begrenzen. Einige Niederlassungen werden einen riesigen Baum abgekommen. Es ist ein Paradigma, das von der externen Beobachtung verläßt. Wir neigen Modelle nachahmen zu wünschen. Normalerweise glauben wir unseren Heldern oder denen zu uns zu denen, die wir bewunderten. Es gibt einige, die denken, daß das Aussehen der Buchstabe der Darstellung einer Person ist. Auch die bestehen, daß sie zum Aussehen wie einer Weise des Ausdruckes oder einem Gefühl der Eigenschaft (zu einer Gruppe, zu einer Gemeinschaft, zu einer Religion) das heißt annehmen, wie Kennzeichnung von einer gleichen einer mit den Umlagerungen.
Es zeichnete ein vertikales statistisches Diagramm, aber nicht in einem Notizbuch aber in seinem Verstand. Es legte das Wortaussehen in die Spitze. Ihre vier subconcepts wurden abgekommen, die Paradigma, Unterscheidung, Kennzeichnung und Darstellung waren.
Sie waren nur vier. Aber nur im Augenblick. Es wußte, daß mit Zeit neue Möglichkeiten für das bewaffnete der Struktur getragen werden konnten.
Es schien Studie sich/Anzeige darzustellen ein Prüfung. Aber die Erklärung zur Frage der Abteilung war einzeln.
- Die Abbildung Geschenke/die Anzeigen eine weithin bekannte Struktur bereits vorher, die weit von es es nicht so alt wie Bohren beschreibt, aber die lädt es es ein, um zu beobachten, während graphisch, dem es die Balance mit dem Durchgang von Zeitabschnitten und der neueren Demonstration der Entwicklung, von seiten der Kursteilnehmer des Phänomenes auszuwerten feststellt. Wir fangen durch das erste subconcept, das des Paradigmas an. Zentrierend zu uns im Wort, kommen wir den Bedeutung Hinweis von dem gleichen, die die ähnlichkeitidee abgekommen werden und Modell sind, Muster ab, oder Beispiel fand eine kurze Ruhe als Einleitung zur Rede zu seinem Interlocutor, wie dem Erbringen des Wortes statt.
- Jene drei Ideen sind von der Weise örtlich festgelegt, sagen wir, das, das sie in der Begrenzung auf die Abteilung zwischen Gewissenhaftigkeit und inconciencia im Empfänger ist. Es kann weder als ein noch als anderes ein der zwei Möglichkeiten beschrieben werden. Es stellt dar,/zeigt wenig jedes an. Einerseits spricht die Unbewußtheit, um zum Glück der Sichtauswirkung freizugeben, die viel mehr, wo die Konzentration des Verstandes anpaßt, nicht in seiner Gesamtheit, aber in dem nicht erfordert von, in welchem das ist Auge und teilweise ist. Und einerseits erreicht die Gewissenhaftigkeit von, zum ein zu kennen was ist, was wünscht und zu gehen nachforschende neue Welten die persönliche Zufriedenheit.
- Ich bin nicht so sicher, daß die ähnlichkeitidee sich darstellte,/angezeigte Festigkeit. Eher sehe ich es zerbrechlich wie ein Kristall. Aber dennoch glaube ich, daß ja sie die Ideen vom Modell bilden, vom Muster oder vom Beispiel der geklungene Repräsentant scharfe und gezeigte Zwietracht.
- Frei, ist die ähnlichkeit ein fast unmöglicher Profit. Es ist gelebtes Versuchen, es zu erreichen, aber, das gewußt wird, daß das, in die Nachahmung zu fallen ist, hat nicht Richtung, jede muß geben, um sein Wesentliches zu kennen, es beizubehalten und die Beschaffenheit von einer anderen nicht zu kaufen. Aber dieses Phänomengleichgestellte wird betrachtet sehr in fast allen künsten, Berufe… Der Vorteil, den es hat, ist, verweisendes zu haben, das anspornt, um preoyecto durchzuführen.
- Aber allerdings ist es nicht notwendig, die seitliche ähnlichkeit zu lassen, weil zu diesem die drei Konzepte die Empfänger inhalieren, die wie Verbündete nehmen.
- Es gibt keine objektive, einzelne Beobachtung und Bewunderung. Glaube an die Umwandlung der Zirkulation Welle. Den Anblick teilen, um ihn zu reproduzieren. Zusammen lachen. Die Wiederholung feiern.
- Das Modell, Muster oi Beispiel kommt, die Kennzeichnung mit der Persönlichkeit zu sein, als ob seine Wesentlichpassen in das von einem gleichen einem. Dann aus der Nachahmung in allem Aspekt entsteht nimmt und wie der Hinweis, der vortäuscht zu sein. Dann erscheint die Kleidung zu sich wie, welchem es ein Bild in Richtung zur Außenseite aufwickelt, die verursacht, um an eine entschlossene Weise die beobachtenden Teilnehmer zu denken.
- Beide, die wir zustimmten in, welches, obgleich es in Form des Mensch Wesens ist, das es tut, er vorzuziehendes zu habendes Art, zu besitzen ist, weil dort wir das Wesentliche jedes kennen.
- Unterscheidung der Repräsentant bildete eine Pause, zu besitzen, um Sekunden zu haben, die ihre Rede unterbringen dürfen, die, er ein Wort ist in, dem etwas Richtung des Abstandes, gut zwischen getrennten und den vereinigten riechen kann.
- Es ist, daß irgendwie es die Unterscheidung ist, die simuliert, um zum grösseren und kleineren Niveau oder zur Energie in Richtung zum externen Bild zu kennzeichnen, aber die bedeutet nicht, daß die Empfänger konfus sind, solche Qualitäten unseren studierten Persönlichkeiten zuschreibend.
- Aber dennoch sehr wird es verwendet. Dort ist ein wer sein Bild, mit was er umgibt es umwandelt, den Luxus zu demonstrieren, der auftreten kann, wie capricious ist, oder zu sagen? Ich habe das Glück des Zuganges zu diesem.
- Und das gibt Ursprung zu? Blindheit? daß sie die haben, die nicht das Inneren von dem aufpassen, kleidet. Daß sie lassen Führer durch das Bild sind und, aufgrund von Vermutungen, die Psychologie aus der Person konstruieren und es nehmen, mögen Sie gut, von einer intachable Führung.
- Es gibt einige, die nicht zum Aussehen wie einer Kommunikation Weise betrachten. Dann werden sie nicht gedrängt, um Gegenstände für die vollkommene Kleidung zu erreichen. Es interessiert nicht zu ihnen, um Kleider tadellos zu sein und beobachtet wird.
- Weil sie eine Herausforderung das darstellen? Blindheit. Es ist ein Kampf in, dem das Gesicht mit zwei Armeen: eins ist das der Vorurteile und das andere ist das des Wissens. Beide sind zwei Parteien eines gleichen Satzes: die Person. Sie hängen von ihr ab und sie gehören.
- Eine Schlacht, die der es hinzugefügt wird, wird durch die Konkurrenz von Zugängen entstanden. Was dieses verursacht, betrachten einige mehr zu jemand als ein anderes einzelnes durch die Tatsache der Beobachtung, ernste Störung. Dann machen das interne Bild die andere Weise um ist vom externen ein. Für diesen Grund ist es notwendig, zu denken, bevor man fungiert.
- Die Unterscheidung wird dann wie Symbol durch Ricochet, Abstand oder Trennung der Einzelpersonen verwendet, denen mehr durch die unterschiedlichen Zugänge hergestellt werden, von denen sie sie minderwertig betrachten.
- Es ist eine Ablehnung, der Blätter es am Herzen zur Deutung von dem es es beobachtet, aber, diese Person, die es sucht, um unterschiedlich zu sein selbst, das es zurückweist, nicht vermeiden kann, um sich mit der Idee, daß dieses minderwertige zu ihm im Verstand, Argumentation, Abzug, Erfahrung überlegen ist geistlich zu quälen…
Beide suchen in der stichhaltigen Abwesenheit, die einen Versuch produzieren, nach einer wenigen Luft der Ruhe und des Restes im Vergleich mit dem paricalidad des ersten herausgestellten Themas zu suchen. Sie bleiben Ruhe, fortsetzen das Denken und bringen die Ideen unter. Versuchen, Archive zu beraten.
- Sich zu kennzeichnen kann in einigen Aspekten auftreten. Der Einflußbegriff ist Schlüssel, die Wurzeln festzustellen, die man von der nimmt, die folgt. Es besteht der Bewunderung wie Endpunkt und aus dem Lernen wie Mittel in Richtung zum erhaltenen Ende Einzelteil von der Erfahrung des Wissens.
- Es gibt einige, die beibehalten, daß die Kennzeichnung auftritt, wenn man wie Teil des Phänomenes oder der studierten Persönlichkeit glaubt.
- Wer nicht innerhalb seines Wesentlichen geglaubt hat, das ein Teil von etwas beobachtete.
- Das eine Wahl ist. Ich werfe nicht die Idee, daß das Effekt porpaganda den Einfluß einspritzen kann, von so weg, das Umdrehungen zu der die Anzeige empfängt, die die Kennzeichnung wie spontanes etwas wahrnimmt. -
Ein Rest findet statt. Das umgebende man geschieht von dichtem, schwer, müde und gesättigt zu einer Ruhe, die von mir vermindern, gewinnt es den Platz. Noch single ein einzelner Gedanke, daß die Ideen, die während eines Momentes permaznecan sind, verschoben. Wieder zurücknehmen der Luft. Ladenenergie.
Nachdem ein kurzes Versehen die Kommunikation mit dem Emitter wieder zurückgenommen ist, der Empfänger, die Anzeige, Code und Führung. Ohne Rückgespräch zu vergessen, daß man zwischen beiden stattfindet.
Kennzeichnung ist das Konzept, das folgt. Die Einleitung der gefragten Person besteht aus zwei Teilen: die externe Kennzeichnung und das interne.
Zuerst besteht es, die Abteilung zwischen dem herzustellen, wirklich, das sie und die gekennzeichnet werden, die es der falschen Weise tun. Der Unterschied zwischen beiden ist im Gefühl, das Bestehen einer Zelle der Seele, die bald entwickelt und gewachsen wird, das mit einen gebildeten Körper holt, der von dieser Energie geladen wird, die Gefühl verursacht. Die zentrale Zielsetzung der externen Kennzeichnung ist, das Bild zu bilden, das an die anderen wird verkaufen gewünscht.
Es ist falsch, wenn die Kennzeichnung Produkt der externen Vertreter ist, die selbst bis eins (die Einflüsse, überzeugt Sein, überzeugung) aufstehen, das heißt, deutet an, wie vom Kristall einer wie das Lassen einen Buchstaben auferlegen ist, der nicht seiner ist.
Sie ist zutreffend, wenn es vom Inneren von einem gleichen einem kommt. Die anderen haben den genügenden Wert nicht hinsichtlich des Gewinnes, den er besetzt bis den Ort der Richtungen bietet.
Das man ist der Buchstabe, der den Rand zwischen alles aufstellt, was es und das beeinflussen kann, zu, welchem kontrolliert ist.
Die interne Kennzeichnung ist das Viertel, der Raum, der Platz oder die Ecke, die ein Muß, zum mit seinem eigenen Ego, Sachen zu plaudern, denen sie die Außenseite oder das Nr. überlassen können. Es gibt nicht Gleichgestelltes zwei eine. Dann ist eine Person ein geschlossenes Paket, das nicht weiß, daß es in seinem Inneren enthält, zu dem es stoppt, um zuerst hineinzukommen ist notwendig, das Vertrauen zu gewinnen.
- Falsch gekennzeichnet können sie eine Abbildung, Aussehen, Art und Weise, Fall nehmen, oder was ist, zum Sagen? Ich gehöre diesem. Aber zu erreichen, daß sie nicht den Faktor seiner änderung der Mentalität studieren, aber sie sind eine Marionette des masificación des Phänomenes. Dieses baut ein ephemeres Gefühl der fungierten Kennzeichnung, dieses nonpart des Personals, aber des Beachtens ab? wenn es das tut. Der Verstand von einem anderen ist der, der innen überprüfung die persönliche Haltung setzt.
Wirklich gekennzeichnet sind sie immun gegen, welches es versucht, außerhalb des Erreichens der änderung der Meinung zu kommen. Sie geben Erlaubnis nicht zu keiner Sorte Argumentation, die nicht ist, ein zu besitzen.?
Die interne Kennzeichnung scheint ein Konzept, das, wenn ausgedrückt wird es neigte, zu den singsong Gedanken oder zu Linien der Richtung zu geben nicht sehr reichlich vorhanden zu der Zeit des Entfernens von Ideen.
Dieser Platz, in dem man einer es mit einem gleichen einem reagiert auf alle Parameter oder Normen verkohlt, denen man folgt, weil es seinen eigenen Entwurf in seinem Inneren bewaffnet. Ohne Weise muß identificatoria im Bevorzugung Konditional des externen Schirmes sein.
Dieses Gespräch mit dem Ego kann mit, den unterschiedlichen Welten weg zu vergrößern gehen, die erfahren sind.
Zwecks zu schließen, ist die Darstellung das letzte Konzept für das Berühren. Vom globalización ging man, zu einer Person durch seine Anwesenheit zu kennzeichnen. Die Studien der wirtschaftlichen Lage, die eine Idee des Geldes haben, das in der Form von Kleidung die Person umgibt.
Die externe Kennzeichnung kann nicht darstellen, was ein in seinem Inneren versteckt. Dieses verursacht die Nahrung mit Vorurteilen, die eine Gesellschaft.
Es gibt eine Tendenz zur Anwesenheit wie Buchstaben der Darstellung einer Person, hinsichtlich des Gewinnes eine Sorte zu ihm der Schlacht zu jenen prejucios.
Sobald die Anwesenheit jene Gleichungen in der Redeform löscht, ist sie, zu hoffen, daß, Wissen zu besitzen wieder nicht zu uns zwingt, um auf dieses Maß der Vorkehrung- oder manchmal filosawaffe zurückzugreifen, das Ziele, beschreiben.
A corte (fragmento)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Acordou em um mundo paralelo. Uma sorte da dimensão estranha. O lugar não poderia descrevê-lo, porque lhe era invisível. Mas o feltro da essência. Não poderia definir o formulário geométrico do espaço que o cercou (não soube se fosse um quadrado, um retângulo, um círculo, um paralelogramo…), longe dele o que nisto viveu (animais, plantas…). Escolha que soube que era que o lugar, teve que liberar à sorte da imaginação sua aparência externa, que não lhe importou muito para dizer a verdade.
Seu aspecto interno era o mapa de planeamento e estudava bem por ele. Apelou a seu talent faz-lhe na frente de um mar das dúvidas que levantasse suas águas. Mas o som desta circunstância era mais e mais estranho.
Um foi cercado em uma corte, que consistisse em diversos povos aqueles que não viu. Cada um destes tinha atribuído um departamento a sua posição, aquela é dizer, eles era a respresentação de tais. Estes povos tiveram-no ele mesmo o método da apresentação que o lugar: não poderia vê-los, único escutado cada de suas vozes.
Não recordou se quisesse estar nesse lugar ou No., único que thematic tinha um efeito bearable, adaptable a seu gosto e não o controlou acordar um interesse que estendesse enquanto o tempo passou.
Soube o jogo. Mais do que um jogo era uma conversação que precedesse ao uso do cérebro pôr na operação as engrenagens da razão. Mas para ele continuou tendo a aparência de um jogo, embora soubesse que a segunda idéia lhe causou também determinado atrativo.
Consistiu que as vozes de cada dos departamentos levantam perguntas e poderia procurar com sua resposta uma solução, a tarefa que era dobro: em parte dela e em parte também de cada dos departamentos.
Aqueles que pediram estavam escrevendo abaixo o que consideraram correto, em um esboço áspero, não do papel, mas mentais. Isto teve a vantagem de ser sobrewritten e o desafio puro de e exclusivamente não sendo amarrado à rigidez para manter uma idéia reparada, mas aquela era freqüentemente mudança do meaning, da mensagem, do oration, do sentido e da interpretação.
Primeiramente no começo era o departamento de assuntos exteriores.
- Nós falamos da aparência. Mudanças e virtues. Deixe-nos selecionar a informação. Deixe-nos moldar o conceito. - o representante dito.
- Bom a aparência é hoje em dia uma matéria difícil de limitar. Diversas filiais são vindas fora de uma árvore gigante. É um paradigm que saa da observação externa. Nós tendemos a querer imitate modelos. Geralmente nós acreditamos-nos nossos heróis ou aqueles àqueles que nós admiramos. Há alguns que pensam de que a aparência é a letra da apresentação de uma pessoa. Também aqueles existem que adotam à aparência como uma maneira da expressão ou um sentimento da propriedade (a um grupo, a uma comunidade, a uma religião) que é dizer, como uma identificação de uma mesma uma com os arredors.
Extraiu uma carta estatística vertical, mas não em um caderno mas em sua mente. Colocou a aparência da palavra no pico. Seus quatro subconcepts foram vindos fora, que eram paradigm, differentiation, identificação e apresentação.
Eram somente quatro. Mas unicamente neste momento. Soube que com hora as possibilidades novas para armada da estrutura poderiam ser carregadas.
Pareceu apresentar-se do estudo/exposição um a examinação. Mas a explanação à pergunta do departamento era única.
- Os presentes/exposições do retrato uma estrutura well-known já previamente, que longe dele não o descreva tão velho quanto a perfuração, mas aquela convida-o para observar enquanto gráfico que determina o contrapeso com a passagem dos períodos de hora e a demonstração mais atrasada da evolução de avaliar na parte dos estudantes do fenômeno. Nós começaremos pelo primeiro subconcept, esse do paradigm. Centrando-se a nós na palavra nós vimos fora da referência do meaning da mesma, que são vindos fora da idéia da similaridade e são modelo, teste padrão ou o exemplo ocorreu um silêncio breve como a introdução ao discurso a seu interlocutor, como render a palavra.
- Aquelas três idéias são fixas da maneira, nós dizemos, isso que está no limite da divisão entre o conscience e o inconciencia no receptor. Pode ser descrito nem como outro um nem como uma das duas possibilidades. Apresenta/indica um pouco cada. Na uma mão o unconsciousness fala aproximadamente para livrar à sorte do impacto visual que muito mais não requer de qual o olho assimilates e onde a concentração da mente não está em seu totality mas em que é parcial. E no um conscience da mão de para conhecer um o que é o que quer e para andar mundos novos investigando obtêm a satisfação pessoal.
- Eu não sou assim seguro que a idéia da similaridade apresentada/indicou o firmness. Rather eu v o frágil como um cristal. Mas não obstante eu acredito que sim fazem as idéias do modelo, do teste padrão ou do exemplo o representante soado discord afiado e mostrado.
- Desobstruído, a similaridade é um lucro quase impossível. É tentar vivido obtê-lo, mas que é sabido que aquele é cair no imitation, não tem o sentido, cada deve dar para saber sua essência, para mantê-la e para não comprar a personalidade de uma outra. Mas este igual do fenômeno é considerado muito em quase todas as artes, profissões… A vantagem que tem é ter consultando que inspira para realizar o preoyecto.
- Mas nivele assim que não é necessário deixar a similaridade lateral, porque a este os três conceitos inhale os receptores que fazem exame como aliados.
- Não há nenhuns observação e admiration objetivos, únicos. Opinião na transformação da onda da circulação. Para compartilhar da vista, para reproduzi-la. Para rir completamente. Para comemorar a repetição.
- O modelo, exemplo do oi do teste padrão vem ser a identificação com o personage, como se seus ajustes da essência em esse de um mesmo um. Então do imitation em todo o aspecto levanta-se, fazendo exame como a referência que finge estar. Então a roupa seaparece- como qual envolve uma imagem para a parte externa, que induz para pensar de uma maneira determinada dos participants observant.
- Ambos que nós concordamos em qual embora estivesse na natureza ser do ser humano que faz a, ele é a ter preferível possuir o estilo, porque lá nós saberemos a essência cada.
- O Differentiation o representante fêz uma pausa, para possuir para ter os segundos que reserva para acomodar seu discurso que é uma palavra em onde possa cheirar algum sentido da distância, bem entre separadas e unidas.
- É que de algum modo é o differentiation que simula para marcar a um nível ou a um poder mais grande e menor para a imagem externa, mas aquele não significa que os receptores são confused atribuindo tais qualidades a nossos personages estudados.
- Mas não obstante é usado muito. Lá é um quem transforma sua imagem, com o que ele o cerca, para demonstrar os luxos que podem ocorrer, como capricious é, ou para dizê-los? Eu tenho a sorte do acesso a esta.
- E aquele dá a origem a? blindness? que têm aqueles que não prestam atenção ao interior daquele veste-se. Que são deixam a guia pela imagem, construindo, na base dos suppositions, o psychology da pessoa, fazendo exame d goste bom, de uma conduta intachable.
- Há alguns que não consideram à aparência como uma maneira de uma comunicação. Não são aglomerados então para obter objetos para a roupa perfeita. Não lhes interessa para ser perfeitamente vestidos, sendo observado.
- Porque representam um desafio isso? blindness. É um combate em onde cara de dois exércitos: um é esse dos preconceitos e o outro é esse do conhecimento. Ambos são dois factions de um mesmo jogo: a pessoa. Dependem dela e pertencem.
- Uma batalha que seja adicionada àquela ele é originada pela competição dos acessos. O que causa o esse alguns consideram mais a alguém do que outro único pelo fato da observação, erro sério. Então a imagem interna enlata a outra maneira em torno seja da externa. Que essa razão é necessário pense antes de agir.
- O differentiation é usado então como o símbolo pelo ricochet, pela distância ou pela separação dos indivíduos que são criados mais pelos acessos diferentes de que os consideram inferior.
- É uma rejeção que as folhas ele no coração à interpretação daquele ele o observem, mas, essa pessoa quem procura para ser diferente próprio, que rejeita, não pode evitar para se torturar mentalmente com a idéia que esse inferior a ele é superior na mente, raciocínio, dedução, experiência…
Ambos procuram na ausência sadia que produzem uma tentativa de procurar pouco ar do tranquillity e do descanso ao contrário do paricalidad do primeiro assunto exposto. Remanescem quiet, continuam pensar, acomodando as idéias. Tentar consultar arquivos.
- Identificar-se pode ocorrer em diversos aspectos. A noção da influência é chave determinar as raizes de que uma faz exame daquela que segue. Consiste no admiration como o ponto de extremidade e na aprendizagem como meios para o artigo obtido da extremidade da experiência do conhecimento.
- Há alguns que mantêm que a identificação ocorre quando uma sente como a parte do fenômeno ou do personage estudado.
- Quem não sentiu dentro de sua essência que uma parcela de algo observou.
que é uma opção. Eu não rejeito a idéia que o porpaganda do efeito pode injetar a influência, dessa maneira que as voltas àquela recebem a mensagem, que percebe a identificação como algo espontâneo. -
Um descanso ocorre. Ambiental acontece de denso, pesado, tired e saturated a uma calma que do mim diminua está ganhando o lugar. Nem um único pensamento, escolhe que as idéias permaznecan por um momento suspenderam. Retomando o ar. Energia do carregamento.
Depois que um lapso breve a comunicação com o emissor é retomado, o receptor, a mensagem, código e canaleta. Sem esquecer-se do gabarito que um ocorre entre ambos.
A identificação é o conceito que segue. O prologue da pessoa questionada consiste em duas porções: a identificação externa e interna.
Primeiramente consiste estabelecer a divisão entre aquele são identificados verdadeiramente que e aqueles que o fazem da maneira falsa. A diferença entre ambos está no sentimento, a existência de uma pilha da alma que logo é desenvolvida e crescida, que traz com himself um corpo dado forma carregado dessa energia que causa o sentimento. O objetivo central da identificação externa é dar forma à imagem que é querida vender à outra.
É falso quando a identificação é o produto dos agentes externos que se levantam ele mesmo a um (as influências, persuadidas ser, convicção), que é dizer, implicam como do cristal é um como se deixar para impo um caráter que não seja his.
É verdadeira quando vem do interior de um mesmo um. O outros não têm o valor suficiente a respeito do ganho que oferece ocupa até o lugar dos sentidos.
Esse é o caráter que redige a beira entre tudo o que pode influenciar e que a qual é controlado.
A identificação interna é o quarto, o quarto, o lugar ou o canto que uma obrigação a chat com seu próprio ego, as coisas que podem deixar à parte externa ou ao No. Não há o igual dois uns. Então uma pessoa é um pacote closed que não saiba que contem em seu interior a que para para consentir primeiramente é necessário ganhar a confiança.
- Identificado falsa podem fazer exame de uma figura, aparência, forma, evento ou que é, à palavra? Eu pertenço a este. Mas para obter que não estudam o fator de sua mudança do mentality, mas são um fantoche do masificación do fenômeno. Isto desmonta um sentimento ephemeral da identificação agida, esse nonpart do pessoal, mas de pagar a atenção a? se fizer aquele. A mente de uma outra é essa que põe dentro a verificação a atitude pessoal.
Identificado verdadeiramente são imunes a qual tenta entrar fora de obter a mudança da opinião. Não dão a permissão a nenhuma espécie do raciocínio que não é possuir um.?
A identificação interna parece um conceito que se fosse expressado ele tenda a dar aos pensamentos do singsong ou às linhas do sentido não muito abundantes na altura de remover as idéias.
Esse lugar onde um char o com um mesmo um responde a todos os parâmetros ou normas que uma segue porque arma seu próprio esquema em seu interior. De nenhuma maneira o identificatoria deve estar no condicional do favor da tela externa.
Essa conversação com o ego pode ir afastado ampliar com os mundos diferentes que são experientes.
A fim para fechar-se, a apresentação é o último conceito para tocar. Do globalización um foi identificar a uma pessoa por sua presença. Os estudos da situação econômica que têm uma idéia do dinheiro que cerca no formulário da roupa a pessoa.
A identificação externa não pode representar o que esconde um em seu interior. Isto causa o alimento com preconceitos que uma sociedade.
Há uma tendência à presença como a letra da apresentação de uma pessoa, a respeito do ganho uma espécie a ele da batalha 2 aqueles prejucios.
Uma vez que a presença cancela aquelas equações no formulário do oration é esperar que possuir o conhecimento outra vez não nos force para recorrer a essa medida da arma da precaução ou às vezes do filosa que os alvos, descrevem.
The court (fragment)
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
It woke up in a parallel world. A luck of strange dimension. The place could not describe it, because it was to him invisible. But the essence felt. It could not define the geometric form of the space that surrounded it (it did not know if it were a square, a rectangle, circle, parallelogram…), far from it what in this it lived (animals, plants…). Single which knew that it was in that place, had to release to the luck of the imagination its external appearance, which did not matter to him much to tell the truth.
Its internal aspect was the planned map and studied well by him. It appealed to its talent to be able to do to him in front of a sea of doubts that was raising its waters. But the sound of this circumstance was more and more strange.
One was surrounded in a court, who consisted of several people those who he did not see. Each one of these had assigned a department to its position, that is to say, they were the representation of such. These people had he himself method of presentation that the place: it could not see them, single listened to each one of his voices.
It did not remember if it wanted to be in that place or no, single that the thematic one was having a bearable, adaptable effect to its taste and managed to wake up an interest that was extending as the time passed.
It knew the game. More than a game it was a conversation that it precedes to the use of the brain to put into operation the gears of the reason. But for him it continued having the appearance of a game, although it knew that the second idea also caused to him certain attractive.
It consisted of which the voices of each one of the departments raise questions and he could look for with his answer a solution, task that was double: partly hers and partly also of each one of the departments.
Those that asked were writing down what they considered correct, in a rough draft, not of paper, but mental. This it had the advantage of being sobrewritten and the pure challenge of and not being exclusively tied to the rigidity to maintain an idea fixed, but that frequently was changing of meaning, message, oration, sense and interpretation.
First in beginning it was the department of outer subjects.
- We speak of the appearance. Changes and virtues. Let us select Information. Let us mold the concept. - the representative said.
- Good the appearance nowadays is a matter difficult to limit. Several branches are come off a giant tree. It is a paradigm that leaves from the external observation. We tend to want to imitate models. Usually we believe our heroes or those to us to those who we admired. There are some who think that the appearance is the letter of presentation of a person. Also those exist that they adopt to the appearance like a way of expression or a feeling of property (to a group, community, religion) that is to say, like identification of one same one with the surroundings.
It drew a vertical statistical chart, but not in a notebook but in its mind. It placed the word appearance in the peak. Her four subconcepts were come off, which were paradigm, differentiation, identification and presentation.
They were only four. But solely at the moment. It knew that with time new possibilities for the armed one of the structure could be born.
It seemed a study to present/display an examination. But the explanation to the question of the department was single.
- The picture presents/displays a well-known structure already previously, which far from it does not describe it as old as boring, but that it invites it to observe as graphical which it determines the balance with the passage of periods of time and the later demonstration of the evolution to evaluate on the part of the students of the phenomenon. We will begin by the first subconcept, the one of paradigm. Centering to us in the word we come off the meaning reference of the same one, which are come off the similarity idea and are model, pattern or example took place a brief silence as introduction to the speech to its interlocutor, like yielding the word.
- Those three ideas are fixed of way, we say, that it is in the limit of the division between conscience and inconciencia in the receiver. It can be described neither as one nor as another one of the two possibilities. It presents/displays a little each one. On the one hand the unconsciousness talks about to free to the luck of the visual impact that much more does not require of which the eye assimilates and in where the concentration of the mind is not in its totality but that is partial. And on the other hand conscience of to know one what is what wants and to walk investigating new worlds to be able to obtain the personal satisfaction.
- I am not so safe that the similarity idea presented/displayed firmness. Rather I see it fragile like a crystal. But nevertheless I believe that yes they make the ideas of model, pattern or example the representative sounded sharp and showed discord.
- Clear, the similarity is an almost impossible profit. It is lived trying to obtain it, but which is known that that is to fall in the imitation, does not have sense, each one must give to know its essence, to maintain it and not to buy the personality of another one. But this phenomenon equal is very considered in almost all the arts, professions… The advantage that it has is to have a referring one that inspires to carry out preoyecto.
- But even so it is not necessary to leave the side similarity, because to this the three concepts inhale the receivers taking like allies.
- There is no objective, single observation and admiration. Belief in the transformation of the circulation wave. To share the sight, to reproduce it. To laugh altogether. To celebrate the repetition.
- The model, pattern oi example comes to be the identification with the personage, as if its essence fits in the one of one same one. Then from the imitation in all aspect arises there, taking like reference pretending to be. Then the clothes appears to itself like which it wraps an image towards the outside, which induces to think of a determined way the observant participants.
- Both we agreed in which although it is in the nature of the human being doing it, he is preferable to have an own style, because there we will know the essence each one.
- Differentiation the representative made a pause, own to have seconds that allow to accommodate their speech him is a word in where can smell some sense of distance, well between the separated ones and the united ones.
- It is that somehow it is the differentiation which simulates to mark to greater and smaller level or power towards the external image, but that does not mean that the receivers are confused attributing such qualities to our studied personages.
- But nevertheless very it is used. There is one who transforms his image, with what he surrounds it, to demonstrate the luxuries that can occur, how capricious is, or to say? I have the luck of the access to this.
- And that gives origin to? blindness? that they have those that do not watch the interior of that clothes. That they are let guide by the image, constructing, on the basis of suppositions, the psychology of the person, taking it like good, of a intachable conduct.
- There are some who do not consider to the appearance like a communication way. Then they are not crowded to obtain objects for the perfect clothes. It does not interest to them to be perfectly dresses, being observed.
- Because they represent a challenge that? blindness. It is a combat in where two armies face: one is the one of the prejudices and the other is the one of knowledge. Both are two factions of a same set: the person. They depend on her and they belong.
- A battle that is added to that it is originated by the competition of accesses. What causes that some consider more to somebody than another single one by the fact of the observation, serious error. Then the internal image can the other way around be of the external one. For that reason it is necessary to think before acting.
- The differentiation is used then like symbol by ricochet, distance or separation of individuals that are created more by the different accesses of which they consider them inferior.
- It is a rejection that leaves it at heart to the interpretation of that it observes it, but, that person whom it looks for to be different itself, that it rejects, cannot avoid to torture itself mentally with the idea that that inferior one to him is superior in mind, reasoning, deduction, experience…
Both look for in the sound absence that produce an attempt to look for a little air of tranquillity and rest as opposed to the paricalidad of the first exposed subject. They remain quiet, continue thinking, accommodating the ideas. Trying to consult archives.
- To identify itself can occur in several aspects. The influence notion is key to determine the roots that one takes from that that follows. It consists of the admiration like end point and the learning like means towards the obtained end item from the experience of the knowledge.
- There are some who maintain that the identification occurs when one feels like part of the phenomenon or studied personage.
- Who has not felt inside its essence a portion of something observed.
- That is an option. I do not discard the idea that the effect porpaganda can inject the influence, of that way turns to that receives the message, that perceives the identification like something spontaneous. -
A rest takes place. The ambient one happens of dense, heavy, tired and saturated to a calm that of I diminish it is gaining the place. Nor a single thought, single that the ideas permaznecan for a moment suspended. Retaking air. Loading energy.
After a brief lapse the communication with the emitter is retaken, the receiver, the message, code and channel. Without forgetting feedback that one takes place between both.
Identification is the concept that follows. The prologue of the person questioned consists of two parts: the external identification and the internal one.
First it consists of establishing the division between that truely they are identified and those that do it of false way. The difference between both is in the feeling, the existence of a cell of soul that soon is developed and grown, that brings with himself a formed body loaded of that energy that causes feeling. The central objective of the external identification is to form the image that is wanted to sell to the others.
It is false when the identification is product of external agents who get up themselves to one (influences, persuaded being, conviction), that is to say, implies how of crystal is one like letting itself impose a character that is not his.
She is true when it comes from the interior of one same one. The others do not have the sufficient value as to gain that it bids up to occupy the place of the senses.
The one is the character that draws up the border between everything what it can influence and that to which is controlled.
The internal identification is the quarter, room, place or corner that one must to chat with its own ego, things which they can leave to the outside or no. There are not two equal ones. Then a person is a closed package that does not know that it contains in his interior to which it stops to accede first is necessary to gain the confidence.
- Falsely identified they can take a figure, appearance, fashion, event or what is, to say? I belong to this. But to obtain that they do not study the factor of its change of mentality, but they are a puppet of the masificación of the phenomenon. This dismantles an ephemeral feeling of acted identification, that nonpart of the personnel, but of paying attention to? if it does that. The mind of another one is the one that puts in check the personal attitude.
Truely identified they are immune to which it tries to enter outside of obtaining the change of opinion. They do not give permission to no species of reasoning that is not the own one.?
The internal identification seems a concept that if is expressed it tended to give to singsong thoughts or lines of sense not very abundant at the time of removing ideas.
That place where one to char it with one same one responds to all the parameters or norms that one follows because it arms his own scheme in his interior. Of no way identificatoria must be in favor conditional of the external screen.
That conversation with the ego can go away enlarging with the different worlds that are experienced.
In order to be closing, the presentation is the last concept for touching. From the globalización one went to identify to a person by its presence. The economic situation studies having an idea of the money that surrounds in form of clothes the person.
The external identification can not represent what hides one in its interior. This causes the food with prejudices that a society does.
There is a tendency to the presence like letter of presentation of a person, as to gain a species to him of battle to those prejucios.
Once the presence clears those equations in oration form it is to hope that the own knowledge again does not force to us to resort to that measurement of precaution or sometimes filosa weapon that aims, to be able to describe.
Domstolen (fragmentet)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Det vaknade upp i en parallell värld. En lycka av konstigt dimensionerar. Förlägga kunde inte beskriva det, därför att den var till honom som var osynlig. Men extraktet klädde med filt. Det kunde inte definiera det geometriskt bildar av utrymmet som omgav det (det inte visste, om det var en kvadrera, en rektangel, cirklar, parallellogram…),, långtifrån det vad i detta den bodde (djur, växter…). Singeln, som visste att den var däri, förlägger, måste att frigöra till lyckan av fantasin dess yttre utseendemässigt, som inte betydde till honom mycket för att berätta sanningen.
Dess inre aspekt var planerad kartlägger och den utstuderade brunnen av honom. Det appellerade till dess talang gör till honom av ett hav av tvivlar framme som var att lyfta som var dess, bevattnar. Men det solitt av denna omständighet var mer och konstigare.
En omgavs i en domstol, som bestod av flera folk de, som han inte såg. Varje av dessa hade tilldelat en avdelning till dess placerar, alltså, dem var framställningen av sådan. Dessa folk hade honom den själva metoden av presentationen som förlägga: det kunde inte se dem, singel lyssnade till varje av his uttrycker.
Det mindes inte, om det önskade att vara däri förlägger eller nr.en, singel, att den tematiska hade ett uthärdligt, anpassningsbart verkställer till dess smak och klarat av för att vakna upp en intressera som fördjupa, som tiden passerade.
Det visste leken. Mer än en lek var det en konversation som det kommer före till bruket av hjärnan att sätta in i den funktionen utrustar av resonera. Men för honom fortsatte det ha det utseendemässigt av en lek, även om det visste att understödjaidén orsakade också till honom bestämt attraktivt.
Det bestod av vilket uttrycker av varje av avdelningarna som lönelyften ifrågasätter och han kunde söka efter med hans svar en lösning, uppgiften som var dubblett: delvis hennes och delvis också av varje av avdelningarna.
De, som frågade, var handstil besegrar vad de ansett korrekt, i en buse formulerar, inte av pappers-, men mentalt. Detta hade det fördelen av att vara sobrewritten och den rena utmaningen av och exklusivt bindas inte till styvheten för att underhålla en fixad idé, men det var vanligt att ändra av menande, meddelandet, orationen, avkänning och tolkningen.
Först i början som det var avdelningen av yttre, betvingar.
- Vi talar av det utseendemässigt. Ändringar och förtjänster. Låt oss välja information. Låt oss gjuta begreppet. - det representativa said.
- Godan det utseendemässigt är nuförtiden en materia som är svår att begränsa. Flera förgrena sig komms av en jätte- tree. Det är en paradigm som lämnar från den yttre observationen. Vi ansar för att önska att imitera modellerar. Vanligt tror vi våra hjältar eller de till oss till de som vi beundrade. Det finns några som funderare, som det utseendemässigt är märka av presentationen av en person. Också finns de, att de adopterar till den utseendemässiga något liknande a långt av uttryckt eller en känsla av egenskapen (till en grupp, en gemenskap, en religion) alltså likt ID av en samma ett med omgivningen.
Det drog en statistisk lodlinje kartlägger, men inte i en anteckningsbok utan i dess vara besvärad. Det förlade uttrycka som var utseendemässig i det maximalt. Hennes fyra subconcepts koms av, som var paradigmen, differentiering, ID och presentationen.
De var endast fyra. Men endast på ögonblicket. Det visste att det med nya möjligheter för tid för den beväpnade av strukturera kunde vara fött.
Det verkade studieatt framlägga/skärm en undersökning. Men förklaringen till ifrågasätta av avdelningen var singeln.
- De föreställagåvorna/skärmarna som ett välkänt strukturerar redan föregående, som det inte beskriver långtifrån det som så är gammalt som borrning, men det det inviterar det för att observera, som grafiskt som det bestämmer balansera med passagen av tidsperioder och den mer sistnämnda demonstrationen av evolutionen för att utvärdera på delen av deltagarna av fenomen. Vi ska börjar vid den första subconcepten, den av paradigmen. Centrera till oss i uttrycka kommer vi av det menande hänvisar till av samma, som komms av likhetsidén och är modellerar, mönstrar, eller exemplet ägde rum en kort tystnad som inledning till anförandet till dess interlokutör, likt eftergivent uttrycka.
- De tre idéer fixas av långt, oss något att säga, det är den i begränsa av uppdelningen mellan samvete och inconcienciaen i mottagaren. Det kan beskrivas neither som en nor som en annan en av de två möjligheterna. Det framlägger/visar lite varje. Å ena sidan får effekt unconsciousnesssamtalen omkring som ska frigöras till lyckan av visuellt hjälpmedel att mycket mer inte kräver av vilket syna assimilerar och i, var koncentrationen av vara besvärad inte är i dess totality bara det är partiskt. Och å ena sidan erhåller samvete av som vet en, vad är vad önskar, och att gå utforska nya världar den personliga tillfredsställelsen.
- Kassaskåpet för I-förmiddagen, som likhetsidén framlade/, visade inte så firmness. Ganska ser jag det den bräckliga något liknande en kristall. Men ändå tror jag att ja de gör idéerna av att modellera, mönstra eller exempel den representativa lät kor och den visade disharmonin.
- Klart, är likheten en nästan omöjlig vinst. Det är bott pröva som erhåller det, men, som är bekant att det äger rum till nedgången i efterföljden, har inte avkänning, varje måste ge sig för att veta dess extrakt, för att underhålla det och inte till köp personligheten av en annan. Men denna fenomenjämlike är mycket ansedd i nästan alla konster, yrken…, Fördelen, som det har, är att ha seende som inspirerar för att bära ut preoyecto.
- Men even, så det är inte nödvändigt att lämna den side likheten, därför att till denna de tre begreppen inhalerar mottagarna som tar lika bundsförvanter.
- Det finns inte någon mål, singelobservation och beundran. Tro i omformningen av cirkulationen vinkar. Att dela sikten, för att reproducera den. Att skratta alldeles. Att fira upprepningen.
- Modellera, mönstrar oiexempel kommer att vara IDet med personagen, som om dess extraktpassformar i den av en samma en. Därefter från efterföljd sammanlagt uppstår aspekten där och att ta något liknande hänvisar till att låtsa som är. Därefter visas kläder till honom som är likt, som det sjalar en avbilda in mot yttersidan, som framkallar till funderare av ett beslutsamt långt de observant deltagarna.
- Båda som vi instämmde i vilken, även om det är i naturen av människan som gör den, honom är helst att ha ett eget att utforma, därför att där ska vi, vet extraktet varje.
- Differentiering det representativt gjorde en paus som var egen att ha, understöder som låter för att hysa deras anförande som, han är en uttrycka i var kan lukta någon avkänning av distanserar, väller fram mellan avskilda och de eniga.
- Det är att somehow det är differentieringen som simulerar för att markera till mer stor, och mindre jämna eller driva in mot utsidan avbildar, men det betyder inte att mottagarna är förvirrade tillskriva sådan kvaliteter till våra utstuderade personages.
- Men ändå mycket används det. Där är en vem omformar his, avbildar, med vad honom omger den, för att visa lyxarna, som kan uppstå, hur capricious är, eller till något att säga? Jag har lyckan av ta fram till denna.
- Och det ger beskärning till? blindness? att de har de som inte klockan inre av det, beklär. Vägleda av avbilda som konstruerar, på basen av suppositions, psykologin av personen som tar det lik goda, av ett intachable uppförande, att de är l5At.
- Det finns några som inte betraktar till den utseendemässiga något liknande en kommunikation långt. Därefter trängas ihop de inte för att erhålla anmärker för göra perfektkläder. Det intresserar inte till dem för att vara perfekt klänningar, observeras.
- Därför att de föreställer en utmaning det? blindness. Det är en strid i var två arméer vänder mot: en är den av fördomarna, och annat är det av kunskap. Båda är två fraktioner av en samma uppsättning: personen. De beror på henne, och de hör hemma.
- En strid, som tillfogas till det det, påbörjas av konkurrensen av tar fram. Vad orsakar det, betraktar några mer till någon än en annan singel en vid faktumet av observationen, allvarligt fel. Därefter avbildar det inre kan annat långt runt om vara av det yttre. Därför är det nödvändigt till funderare, innan du agerar.
- Differentieringen är det använda därefter lika symbolet vid rikoschett, distanserar, eller avskiljandet av individer, som skapas mer av det olikt, tar fram av vilket de betraktar dem underlägset.
- Det är en kassering som lämnar det på hjärta till tolkningen av det som, det observerar den, men, den person, som det söker efter för att vara olikt sig själv, som det utskottsvaror, kan inte undvika för att tortera sig själv mentalt med idén, att den underlägsna till honom är överlägsen i åtanke och att resonera, avdraget, erfar…,
Båda söker efter i den solida frånvaroen som jordbruksprodukter ett försök att söka efter lite en lufta av tranquillity och att vila som motsatt till paricalidaden av det första utsatt betvingar. De återstår tystnaden, fortsätter tänkande och att hysa idéerna. Pröva att konsultera arkiverar.
- Att identifiera sig kan uppstå i flera aspekter. Påverkananingen är nyckel- att bestämma rotar att en tar från det som följer. Det består av beundrannågot liknande avslutar pekar, och det lärande lika hjälpmedlet in mot erhållande avslutar objektet från erfara av kunskapen.
- Det finns några som underhåller att IDet uppstår, när känselförnimmelser en gillar delen av fenomen eller den utstuderade personagen.
- Vem inte har klädde med filt insida dess extrakt som en portion av något observerade.
- Som är ett alternativ. Jag inte skräp som idén, som verkställaporpagandaen kan injicera påverkan, av vänder ditåt till det mottar meddelandet, som märker IDnågot liknande något som är spontan. -
En vila äger rum. Det omgivande händer av tätt, skurkrollen som tröttas, och genomdränkt till en stillhet, som av mig minskar, når den förlägga. Nor en singeltanke, singel som idéerna som var permaznecan för ett ögonblick, inställde. Retaking luftar. Ladda energi.
Efter en kort schackningsperiod kommunikationen med utsändaren har retaken, kodifierar kanaliserar mottagaren, meddelandet, och. Utan att glömma återkoppling att en äger rum mellan båda.
ID är begreppet som följer. Prologuen av den ifrågasatte personen består av två delar: det yttre IDet och det inre.
Först består det av upprättande av uppdelningen mellan det, riktigt som de identifieras och de, som gör den av falskt långt. Skillnaden mellan båda är i känslan, existensen av en cell av soul som är snart framkallad, och fullvuxet, som kommer med med själv bildad, förkroppsliga laddat av den energi, som orsakar känsla. Centralmål av det yttre IDet är att bilda avbilda som önskas för att sälja till andra.
Det är falskt, när IDet är produkten av yttre medel som utstyrseln sig själv till en (påverkan som övertalas vara, övertygelse), antyder alltså hur av kristall är en något liknande som låter sig lägga på ett tecken som inte är his.
Hon är riktig, när det kommer från inre av en samma en. Andra har inte det tillräckligt att värdera om affärsvinst som det bjuder upptar upp till förlägga av avkänningarna.
Den är teckenet som drar upp gränsa mellan allt vad den kan påverkan och som till vilket kontrolleras.
Det inre IDet är inkvartera, rum, förlägger eller tränga någon att en must för att prata med dess egna ego, saker som de kan lämna till yttersidan eller nr.en. Det finns inte jämlike två en. Därefter är en person ett stängt paketerar som inte vet att det innehåller i hans inre som det stoppar för att accede till först är nödvändigt att nå förtroendet.
- Falskt identifierat kan de ta en figurera som är utseendemässig, danar, händelsen, eller är vad, till något att säga? Jag tillhörde denna. Men att erhålla, att de inte studien dela upp i faktorer av dess ändring av mentaliteten, bara de är en docka av masificaciónen av fenomen. Detta demonterar en ephemeral känsla av agerat ID, den nonpart av personalerna, men av att betala uppmärksamhet till? om det gör det. Vara besvärad av en annan är den som sätter in kontrollen den personliga inställningen.
Riktigt identifierat är de immuna till vilket det försök att skriva in förutom att erhålla ändringen av åsikten. De ger inte tillåtelse till ingen art av resonemang som inte är det egna.?
Det inre IDet verkar ett begrepp, som, om uttrycks det ansade för att ge sig till singsongtankar, eller fodrar av avkänning som inte mycket är överflödande på tiden av att ta bort idéer.
Det förlägger var en att bränna till kol den med en samma en reagerar till alla parametrar eller norms som en följer, därför att den beväpnar hans egna intrig i hans inre. Av ingen långt identificatoria måste vara i favörconditionalen av utsidan avskärmer.
Den konversation med egoen kan gå bort att förstora med de olika världarna som erfaras.
För att vara bokslut, är presentationen det sist begreppet för röra. Från globalizaciónen gick en att identifiera till en person vid dess närvaro. De ekonomiska lägestudierna som har en idé av pengarna, som omger in, bildar av kläder personen.
Det yttre IDet kan inte föreställa vilka skinn ett i dess inre. Detta orsakar maten med fördomar som ett samhälle.
Det finns en tendens till närvaronågot liknande märker av presentation av en person, om affärsvinst art till honom av striden till de prejucios.
När närvaroen görar klar, bildar de likställande i oration den är att hoppas att den egna kunskapen inte tvingar igen till oss för att tillgripa till den mätning av vapen för försiktighet eller ibland filosasom syften, beskriver.
Суд (часть)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Оно wake up в параллельном мире. Везение странного размера. Место не смогло описать его, потому что оно было к ему незримому. Но войлок сути. Оно не смогло определить геометрическую форму космоса окружил ее (он не знал если было квадратом, то, прямоугольник, круг, параллелограмм…), far from оно в этом оно жил (животные, заводы…). Определите знало что оно было в что место, должно выпустить к везению воображения свое внешнее возникновение, которое не имело значение к ему очень для того чтобы сказать правду.
Своим внутренне аспектом была запланированная карта и изучала наилучшим образом им. Оно апеллировало к своей талантливости сделало к ему перед морем сомнений поднимало свои воды. Но звук этого обстоятельства был больше и больше странн.
Одно было окружено в суде, который consist of несколько людей те которые он не увидел. Каждое одно из этих задало отдел к своему положению, that is to say, они были представлением таких. Эти люди имели его себя метод представления место: оно не смогло увидеть их, одиночную слушаемую до каждое один из его голосов.
Оно не вспомнило если оно хотело находиться в тех месте или нет, то, одиночно которому тематическое одно имело bearable, adaptable влияние к своему вкусу и не управило wake up интерес который расширял по мере того как время прошло.
Оно знало игру. Больше чем игра было переговором он предшествует к пользе мозга включить в работу шестерни причины. Но для его оно продолжалось иметь возникновение игры, хотя оно знало что вторая идея также причинила к ему некоторое привлекательное.
Оно consist of голоса каждое одного из отделов поднимают вопросы и он смог искать с его ответом разрешение, задача которая была двойна: отчасти hers и отчасти также из каждое одного из отделов.
Те спросили писали вниз с они учитывали правильно, в черновом проекте, не бумаги, но умственно. Это оно имело преимущество быть sobrewritten и чисто возможность и исключительн связываемо к ригидности для поддержания зафиксированной идеи, но то част было изменять смысли, сообщения, oration, чувства и толкования.
Во первых в начинать было отделом наружных вопросов.
- Мы говорим возникновения. Изменения и добродетели. Препятствуйте нам выбрать информацию. Препятствуйте нам отлить принципиальную схему в форму. - сказанный представитель.
- Хорошо возникновением nowadays будет дело трудное для того чтобы ограничиваться. Несколько ветвей ы с гигантского вала. Будет парадигмой выходит от внешнего замечания. Мы клоним хотеть имитировать модели. Обычно мы верим нашим героям или тем к нам к тем мы восшхитили. Некоторые думают что возникновением будет письмо представления персоны. Также те существуют что они принимают к возникновению как дорога выражения или ощупывание свойства (к группе, общине, вероисповеданию) that is to say, как идентификация одно такое же одного с surroundings.
Оно нарисовало вертикальную статистически диаграмму, но не в тетради но в своем разуме. Оно установило возникновение слова в пике. Ее 4 subconcepts были ы, которые было парадигмой, дифференцированием, идентификацией и представлением.
Они были только 4. Но единственно в настоящее время. Оно знало что с временем новые возможности для вооруженное одной из структуры смогли быть принесены.
Оно показалось представить изучения/индикация рассмотрение. Но объяснение к вопросу отдела было одиночным.
- Настоящие моменты/индикации изображения well-known структура уже ранее, которая far from оно не описывает его как старое как расточка, только то она приглашает его для того чтобы наблюдать по мере того как графическо которое она обусловливает баланс с проходом периодов времени и более последней демонстрацией развития для того чтобы оценить on the part of студенты явления. Мы начнем первым subconcept, одной из парадигмы. Центризующ к нам в слове мы приходим с справки смысли такое же одного, которые ы с идеи сходства и будут моделью, картина или пример осуществил кратко безмолвие как введение к речи к своему interlocutor, как производить слово.
- Те 3 идеи фикчированн дороги, мы говорим, то, котор она находится в пределе разделения между совестью и inconciencia в приемнике. Его можно описать ни как одно ни как другое одна из 2 возможностей. Оно представляет/показывает маленькое каждое одно. On the one hand бессознательность talk about для того чтобы освободить к везению визуально удара очень больше не требует of which глаз ассимилирует и в где концентрация разума не находится в своей тотальности но будет частично. И с другой стороны совесть для того чтобы знать одно хочет и погулять расследуя новые миры получила личное соответствие.
- Я не настолько безопасен что представленная идея сходства/показала твердость. Довольно я вижу его утлое как кристалл. Но однако я верю что да они делают идеи модели, картины или примера звучаемый представитель острая и показанная разладка.
- Ясно, сходством будет почти невозможный профит. Оно ый пытаться получить его, но который известен что то должно упасть в имитацию, не имеет чувство, каждое одно дать для того чтобы знать свою суть, поддержать ее и не купить личность другое одного. Но этот равный явления очень рассмотрен в почти всех искусствоах, профессиях… Преимущество оно имеет иметь ссылаясь одно воодушевляет для того чтобы унести preoyecto.
- Но even so не обязательно оставить бортовое сходство, потому что к этому 3 принципиальной схемы вдыхают приемники принимая как союзники.
- Не будет объективных, одиночных замечания и восхищения. Верование в преобразовании волны циркуляции. Делить визирование, для того чтобы воспроизвести его. Смеяться над altogether. Отпраздновать повторение.
- Моделью, примером oi картины приходит быть идентификация с personage, если свои пригонки сути в одном из одно такое же одного. После этого от имитации в всем аспекте возникает, принимающ как справка претендуя быть. После этого одежды появляются к себе как оно оборачивает изображение к снаружи, которое наводит для того чтобы думать determined дороги заметливые участники.
- Оба, котор мы согласились в хотя оно in the nature of существование человека делая его, он предпочтительное, котор нужно иметь иметь тип, потому что там мы знаем суть каждое одно.
- Дифференцирование представитель сделало перерыв, иметь для того чтобы иметь секунды которые позволяют для того чтобы приспособить их речь, котор он будет словом в где смогите запахнуть некоторым чувством расстояния, наилучшим образом между отделенными одними и соединенными одними.
- Оно что как-то будет дифференцированием имитирует для того чтобы маркировать к большим и более малым уровню или силе к внешнему изображению, но то не намеревается что приемники confused приписывающ такие качества к нашим изученным personages.
- Но однако очень оно использовано. Там одно преобразовывает его изображение, с он окружает его, продемонстрировать роскоши которые могут произойти, как капризно, или сказать? Я имею везение доступа к этому.
- И то дает начало к? слепота? что они имеют те не наблюдают интерьер того одевает. Что они препятствуют направляющему выступу изображением, строя, on the basis of suppositions, психологию персоны, принимая его полюбите хорошо, intachable проведения.
- Некоторые не рассматривают к возникновению как дорога связи. После этого они не ы для того чтобы получить предметы для совершенных одежд. Оно не интересует к им для того чтобы быть совершенно платьями, наблюдаемо.
- Потому что они представляют возможность то? слепота. Будет боем в где сторона 2 армий: одно одной из предубежденностей и другое одним из знания. Оба 2 факции такого же комплекта: персона. Они зависят на ей и они принадлежат.
- Сражение добавлено к тому оно возникается конкуренцией доступа. Причиняет то некоторые рассматривают больше к кто-нибудь чем другое одиночное одно фактом замечания, серьезной ошибки. После этого внутренне изображение консервирует другую дорогу вокруг внешнее одного. Для той причины обязательно думать перед действовать.
- Дифференцирование использовано после этого как символ рикошетом, расстоянием или разъединением индивидуалов которые созданы больше по-разному доступом of which они учитывают их плохонько.
- Будет сбросом оставляет оно на сердце к толкованию того, котор оно наблюдает им, но, та персона которая она сама ищут, что будет друг, которую оно излучает, не может избежать для того чтобы попытать умственно с идеей что то плохонькое одно к ему главно в разуме, рассуждении, вычете, опытом…
Оба ищут в ядровом отсутствии производят попытку искать меньший воздух безмятежности и остальных в отличие от paricalidad первого, котор подвергли действию вопроса. Они остает тишью, продолжает думать, приспосабливая идеи. Пытаться посоветовать с архивохранилищами.
- Определить может произойти в нескольких аспектов. Придумка влияния ключева для того чтобы обусловить корни одно принимает от того следует за. Оно consist of восхищение как end point и учить как середины к полученному деталю конца от опыта знания.
- Некоторые поддерживают что идентификация происходит когда одно чувствует как часть явления или изученного personage.
- Не чувствовало внутри своей сути, котор часть что-то наблюдала.
что вариант. Я не сбрасываю идею что porpaganda влияния может впрыснуть влияние, той дороги, котор повороты к тому получают сообщение, которое воспринимает идентификацию как что-то самопроизвольно. -
Остальные осуществляют. Окружающее одно случается плотной, тяжело, утомленн и после того как я насыщено к затишью которое меня умаляет оно приобретает место. Ни одиночная мысль, определяет что идеи permaznecan на момент suspended. Пересдавать воздух. Энергия нагрузки.
После того как пересдан кратко lapse сообщение с излучателем, приемник, сообщение, Кодий и канал. Без забывать обратную связь что одно осуществляет между обоими.
Идентификацией будет принципиальная схема следует за. Пролог спрошенной персоны consist of 2 части: внешнее идентификация и внутренне одно.
Во первых оно consist of установить разделение между тем поистине, котор они определено и те делают его ложной дороги. Разница между обоими находится в ощупывании, существовании клетки души которая скоро будет начата и а, который приносит с собой сформированное тело нагруженное той энергии которая причиняет ощупывание. Главная цель внешнего идентификации должно сформировать изображение хочется для того чтобы продать к другим.
Оно ложно когда идентификацией будет продукт сами внешних веществ get up до одно (уговоренные влияния, быть, осуждение), that is to say, подразумевает как кристалла одно как препятствовать навести характер который не его.
Она поистине когда она приходит от интерьера одно такое же одного. Другие не имеют достаточно значение о увеличении оно предлагает цену up to занимает место чувств.
Одно будет характером draw up граница между всем она может влиять на и к controlled.
Внутренне идентификацией будет четвертью, комнатой, местом или углом который одно сусло, котор нужно побеседовать с своим собственным эгом, вещами которые они могут передать к снаружи или нет. Не будут равного 2 одни. После этого персона будет закрытым пакетом не знает что он содержит в его интерьере к он останавливает для того чтобы accede сперва обязательно приобрести доверие.
- Ложно после того как я определены они могут принять рисунок, возникновение, способ, случай или, к мнению? Я принадлежу к этому. Но получить что они не изучают фактор своего перестройки мышления, только они будут puppet masificación явления. Это разбирает эфемерное ощупывание подействованного идентификации, то nonpart персонала, но обращать внимание? если оно делает то. Разум другое одного одним кладет внутри проверку личная ориентация.
Поистине после того как я определены они иммунн к оно пытается войти вне получать изменение мнения. Они не дают позволение к никакому виду рассуждения не для того чтобы иметь одно.?
Внутренне идентификация кажется принципиальной схемой если выражает, то оно клонила дать к мыслям singsong или линиям чувства очень обильным во время извлекать идеи.
То место где одно сгореть его с одно такое же одним отвечает к всем параметрам или нормам одно следует за потому что оно подготовляет его собственную схему в его интерьере. Of no дорога identificatoria должно находиться в conditional благосклонности внешнего экрана.
Тот переговор с эгом может пойти прочь увеличить с по-разному мирами опытно.
Закрывать, представлением будет последняя принципиальная схема для касатьться. От globalización одно пошло определить к персоне своим присутсвием. Изучения экономического положения имея идею деньг окружает в форме одежд персону.
Внешнее идентификация не может представить прячет одно в своем интерьере. Это причиняет еду с предубежденностями общество делает.
Будет тенденция к присутсвию как письмо представления персоны, о увеличении вид к ему сражения к тем prejucios.
Как только присутсвие освобождает те уровнения в форме oration оно должно понадеяться что иметь знание снова не принуждает к нам для того чтобы прибегнуть к тому измерению оружия меры предосторожности или иногда filosa цели, описали.
Het hof (fragment)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het ontwaakte in een parallelle wereld. Een geluk van vreemde afmeting. De plaats kon niet het beschrijven, omdat het aan hem onzichtbaar was. Maar de gevoelde essentie. Het kon niet de geometrische vorm van de ruimte bepalen die het omringde (het wist niet of was het een vierkant, een rechthoek, een cirkel, een parallellogram…), verre van het wat in dit het leefde (dieren, planten…). Kies uit wat wist dat het in die plaats was, aan het geluk van de verbeelding zijn externe verschijning moest vrijgeven, die niet aan hem veel van belang was om de waarheid te vertellen.
Zijn intern aspect was de geplande kaart en bestudeerde goed door hem. Het deed op zijn talent een beroep aan hem voor een overzees van twijfels kunnen doen die zijn wateren ophief. Maar het geluid van deze omstandigheid was meer en meer vreemd.
werd omringd in een hof, dat uit verscheidene mensen hen bestond geen die hij zag. Elke één hiervan had een afdeling aan zijn positie, d.w.z., zij was de vertegenwoordiging van zulke toegewezen. Deze mensen hadden hij zelf methode van presentatie die de plaats: het kon niet hen zien, enig luisterde aan elke één van zijn stemmen.
Het zich herinnerde niet als het in dat enige plaats of nr wilde zijn, dat thematische een draaglijk, aanpasbaar effect aan zijn smaak had en erin slaagde om een rente te wekken die zich uitbreidde aangezien de tijd overging.
Het kende het spel. Meer dan een spel was het een gesprek dat het aan het gebruik van de hersenen voorafgaat om in verrichting de toestellen van de reden te zetten. Maar voor hem bleef het hebbend de verschijning van een spel, hoewel het wist dat het tweede idee aan hem ook bepaalde aantrekkelijk veroorzaakte.
Het bestond waaruit de stemmen van elke één van de afdelingen vragen stellen en hij met zijn antwoord een oplossing, taak kon zoeken die dubbel was: gedeeltelijk van haar en gedeeltelijk ook van elke één van de afdelingen.
Die die vroegen schreven als wat neer zij, in een ruw ontwerp, niet van document correct beschouwden, maar geestelijk. Dit het had het voordeel om te zijn sobrewritten en de zuivere uitdaging van en niet uitsluitend wordt gebonden aan de starheid om een vast idee te handhaven, maar dat veranderde vaak van betekenis, bericht, oration, betekenis en interpretatie.
Eerst in het beginnen was het het Ministerie van buitenonderwerpen.
- Wij spreken van de verschijning. Veranderingen en deugden. Selecteer Informatie. Vorm het concept. - de bovengenoemde vertegenwoordiger.
- Het goed de verschijning tegenwoordig is een kwestie moeilijk te beperken. Verscheidene takken zijn gekomen van een reuzeboom. Het is een paradigma dat van de externe observatie weggaat. Wij neigen modellen willen imiteren. Gewoonlijk geloven wij onze helden of die aan ons aan hen die wij bewonderden. Er zijn sommigen wie denken dat de verschijning de brief van presentatie van een persoon is. Ook bestaan die dat zij aan de verschijning zoals een manier van uitdrukking of een gevoel van bezit (aan een groep, een gemeenschap, een godsdienst) d.w.z., als identificatie van één zelfde met de omgeving goedkeuren.
Het trok een verticale statistische grafiek, maar niet in een notitieboekje maar in zijn mening. Het plaatste de woordverschijning in de piek. Haar vier subconcepts waren weg gekomen, die paradigma, differentiatie, identificatie en presentatie waren.
Zij waren slechts vier. Maar alleen op het ogenblik. Het wist dat met tijd de nieuwe mogelijkheden voor bewapende één van de structuur geboren zouden kunnen zijn.
Het scheen een studie voor te stellen/een onderzoek toont. Maar de verklaring aan de kwestie van de afdeling was enig.
- Het beeld stelt reeds eerder voor/vertoningen een bekende structuur, die van het zo oud het niet verre zoals boring beschrijft, maar dat het het om uitnodigt waar te nemen aangezien grafisch wat het het saldo met de passage van tijdspannes en de recentere demonstratie van de evolutie bepaalt namens de studenten van het fenomeen te evalueren. Wij zullen door de eerste subconcept, één van paradigma beginnen. Centrerend aan ons in het woord komen wij van de betekenende verwijzing van zelfde, wat van het gelijkenisidee zijn gekomen en model zijn, patroon of het voorbeeld vond een korte stilte plaats als inleiding aan de toespraak aan zijn gesprekspartner, als het opbrengen van het woord.
- Die drie ideeën worden bevestigd van manier, zeggen wij, dat het in de grens van de scheidslijn tussen geweten en inconciencia in de ontvanger is. Het kan noch als één noch als een andere één van de twee mogelijkheden worden beschreven. Het stelt/vertoningen een weinig elke voor. Enerzijds spreekt het onderbewustzijn over aan vrij aan het geluk van het visuele effect geen dat veel meer vereist van die het oog zich en binnen assimileert waar de concentratie van de mening niet in zijn totaliteit is maar die gedeeltelijk is. En enerzijds geweten van om één te kennen wat is wat en wil om het onderzoeken nieuwe werelden te lopen de persoonlijke tevredenheid kunnen verkrijgen.
- Ik ben niet zo veilig dat het gelijkenisidee/getoonde stevigheid voorstelde. Eerder zie ik het breekbaar als een kristal. Maar niettemin geloof ik dat zij ja de ideeën van model, patroon of voorbeeld de vertegenwoordiger geklonken scherpe en getoonde onenigheid maken.
- Duidelijk, is de gelijkenis een bijna onmogelijke winst. Het is het geleefde proberen om het te verkrijgen, maar die geweten is dat dat in de imitatie moet vallen, heeft geen betekenis, elke moet men geven om zijn essentie te kennen, het te handhaven en de persoonlijkheid van een andere niet te kopen. Maar deze fenomeengelijke is zeer overwogen in bijna alle kunsten, beroepen… Het voordeel dat het heeft moet verwijzende hebben die inspireert om preoyecto uit te voeren.
- Maar maar toch is het niet noodzakelijk om de zijgelijkenis te verlaten, omdat aan dit de drie concepten de ontvangers inhaleren die als bondgenoten nemen.
- Er zijn geen objectieve, enige observatie en bewondering. Geloof in de transformatie van de omloopgolf. Om het gezicht te delen, om het te reproduceren. Om totaal te lachen. Om de herhaling te vieren.
- Het model, patroon oi voorbeeld komt de identificatie met personage te zijn, alsof zijn essentie in één van één zelfde past. Dan van de imitatie in al aspect doet zich daar voor, die als verwijzing neemt bewerend te zijn. Dan verschijnen de kleren aan zich waarals het een beeld naar de buitenkant verpakt, die beweegt tot om aan een bepaalde manier de observant deelnemers te denken.
- Allebei keurden wij goed waarin hoewel het in de aard van het menselijke doend wezen het is, hij verkieslijk is om een eigen stijl te hebben, omdat wij daar de essentie elke zullen kennen.
- De differentiatie de vertegenwoordiger maakte een pauze, om seconden te hebben die toestaan om hun toespraak aan te passen hem een woord binnen is waar wat betekenis van afstand, goed tussen de gescheiden en de verenigde kan ruiken.
- Het is dat op de een of andere manier het de differentiatie is die aan teken aan grotere en kleinere niveau of macht naar het externe beeld simuleert, maar dat betekent niet dat de ontvangers toeschrijvend dergelijke kwaliteiten aan onze bestudeerde personages verward zijn.
- Maar niettemin zeer wordt het gebruikt. Daar is één wie transformaties zijn beeld, met wat hij het, omringt om de luxe aan te tonen die kan voorkomen, hoe wispelturig is, of te zeggen? Ik heb het geluk van de toegang tot dit.
- En dat geeft oorsprong aan? blindheid? dat zij die hebben die niet op het binnenland van die kleren letten. Dat zij gelaten gids door het beeld zijn, construerend, op basis van veronderstellingen, de psychologie die van de persoon, het neemt als goed, van een intachable gedrag.
- Er zijn sommigen wie niet aan de verschijning zoals een communicatie manier overwegen. Dan zijn zij niet overvol om voorwerpen voor de perfecte kleren te verkrijgen. Het interesseert aan hen om volkomen geen kleding te zijn die, worden waargenomen.
- Omdat zij een uitdaging dat vertegenwoordigen? blindheid. Het is binnen een gevecht waar twee legers onder ogen zien: men is één van de vooroordelen en andere is één van kennis. Allebei zijn twee facties van een geplaatst zelfde: de persoon. Zij hangen van haar af en zij behoren.
- Een slag die aan dat wordt toegevoegd het door de concurrentie van toegangen is voortgekomen. Welke oorzaken dat sommigen meer aan somebody dan een andere enige door het feit van de observatie overwegen, ernstige fout. Dan kan het interne beeld de andere manier rond van externe zijn. Om die reden is het noodzakelijk te denken alvorens te handelen.
- De differentiatie wordt gebruikt dan als symbool langs ricocheert, afstand of scheiding van individuen die meer door de verschillende toegangen worden gecre�ërd waarvan zij als hen inferieur beschouwen.
- Het is een verwerping die het bij hart aan de interpretatie van dat verlaat het het, maar die waarneemt de persoon die het om verschillend zoekt te zijn zelf, die het verwerpt, niet kan vermijden om met het idee dat geestelijk te martelen dat inferieure aan hem in mening superieur is, het redeneren, conclusie, ervaring…
Allebei zoeken in de correcte afwezigheid die een poging veroorzaken om wat lucht van kalmte en rust in tegenstelling tot paricalidad van het eerste blootgestelde onderwerp te zoeken. Zij blijven stil, voortzetten het denken, aanpassend de ideeën. Het proberen om archieven te raadplegen.
- Identificeren kan in verscheidene aspecten voorkomen. Het invloedsbegrip is zeer belangrijk om de wortels te bepalen die men uit dat neemt die volgt. Het bestaat uit de bewondering zoals eindpunt en het leren als middelen naar het verkregen eindpunt vanuit de ervaring van de kennis.
- Er zijn sommigen wie handhaven dat de identificatie voorkomt wanneer men als een deel van het fenomeen of bestudeerde personage voelt.
- Who heeft binnen zijn essentie geen gedeelte van waargenomen iets gevoeld.
- Dat is een optie. Ik verwerp niet het idee dat effect porpaganda de invloed kan inspuiten, van die manierdraaien aan dat ontvang het bericht, dat de identificatie als spontaan iets waarneemt. -
Een rust vindt plaats. Omringende gebeurt van dicht, zwaar, vermoeid en verzadigd aan een rust dat van ik het bereik de plaats verminder. Noch kiest één enkele gedachte, dat de ideeën permaznecan voor een opgeschort ogenblik uit. Het opnieuw nemen van lucht. De energie van de lading.
Na een korte tijdspanne wordt de communicatie met de zender opnieuw genomen, de ontvanger, het bericht, de code en het kanaal. Zonder het vergeten koppel terug dat één tussen allebei plaatsvindt.
De identificatie is het concept dat volgt. Prologue van de gevraagde persoon bestaat uit twee delen: de externe identificatie en interne.
Eerst bestaat het uit het vestigen van de scheidslijn tussen dat echt zij wordt geïdentificeerd en die die het van valse manier doen. Het verschil tussen allebei is in het gevoel, het bestaan van een cel van ziel die spoedig wordt ontwikkeld en gekweekt, dat met zich een gevormd lichaam brengt dat van die energie wordt geladen die het voelen veroorzaakt. De centrale doelstelling van de externe identificatie is het beeld te vormen dat gewild aan anderen is verkopen.
Het is vals wanneer de identificatie product van externe agenten is die omhoog aan één (de invloeden, overreedden het zijn, overtuiging), d.w.z., worden impliceren hoe van kristal één als het laten van een karakter is opleggen dat geen van hem is.
Zij is waar wanneer het uit het binnenland van één zelfde komt. Anderen hebben niet de voldoende waarde te bereiken dat het bezet tot de plaats van de betekenissen biedt.
is het karakter dat de grens tussen alles opstelt welk het kan beïnvloeden en die aan welke wordt gecontroleerd.
De interne identificatie is het kwart, de ruimte, de plaats of de hoek dat men met zijn eigen ego, dingen moet babbelen die zij aan de buitenkant of nr kunnen verlaten. Er zijn niet twee gelijke degenen. Dan is een persoon een gesloten pakket dat weet niet dat het in zijn binnenland bevat waartot het om eerst ophoudt toe te treden is noodzakelijk om het vertrouwen te bereiken.
- Verkeerd geïdentificeerdt kunnen zij een cijfer, verschijning, manier, gebeurtenis nemen of wat is, te zeggen? Ik behoor tot dit. Maar om te verkrijgen dat zij niet de factor van zijn verandering van mentaliteit bestuderen, maar zij zijn een marionet van masificación van het fenomeen. Dit ontmantelt een kortstondig gevoel van gehandelde identificatie, nonpart van het personeel, maar van het besteden van aandacht waaraan? als het dat doet. De mening van een ander één is die controle de persoonlijke houding aanbrengt.
Echt geïdentificeerd zijn zij immuun waaraan het om buiten het verkrijgen van de verandering van advies probeert binnen te gaan. Zij geven geen toestemming aan geen soorten van het redeneren die niet eigen. is?
De interne identificatie schijnt een concept dat als wordt uitgedrukt het om aan singsong gedachten of lijnen van betekenis niet zeer neigde te geven overvloedig op het tijdstip van het verwijderen van ideeën.
Die plaats waar men om het met één zelfde één te verkolen aan alle parameters of normen antwoordt dat één volgt omdat het zijn eigen regeling in zijn binnenland bewapent. Van geen manier moet identificatoria vóór van het externe scherm voorwaardelijk zijn.
Dat gesprek met ego kan gaan weg vergrotend met de verschillende werelden die ervaren zijn.
te sluiten, is de presentatie het laatste concept voor het raken. Van globalización ging één zich aan een persoon door zijn aanwezigheid identificeren. De economische situatiestudies die een idee van het geld hebben dat in vorm van kleren de persoon omringt.
De externe identificatie kan niet vertegenwoordigen welke huiden in zijn binnenland. Dit veroorzaakt het voedsel met vooroordelen dat de maatschappij.
Er is een tendens aan de aanwezigheid zoals brief van presentatie van een persoon om een soort aan hem van slag aan die prejucios te bereiken.
Zodra de aanwezigheid die vergelijkingen in orationvorm ontruimt moet het hopen geen die de eigen kennis opnieuw aan ons om tot die meting van voorzorgsmaatregel of soms filosawapen dwingt zijn toevlucht te nemen die doelstellingen, kunnen beschrijven.
المحكمة (جزء)
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
هو أفاق في عالم موازية. حظ من بعد غريبة. المكان استطاع لم يصف هو, لأنّ هو كان إلى ه خفيّة. غير أنّ الجوهر لباد. هو استطاع لم يعيّن الشكل هندسيّة من الفراغ أنّ أحاط هو (لم يعرف هو إن هو كان مربع, مستطيلة, دائرة, متوازي ضلع…), [فر فروم] هو ماذا في هذا هو عاش (حيوانات, معامل…). عزلت أيّ عرف أنّ كان هو داخل أنّ مكان, اضطرّ أطلقت إلى الحظ من التخيل مظهره خارجيّة, أيّ لم يهمّ إلى ه كثير أن يقول الحقيقة.
كان مظهره داخليّة ال يخطّط خريطة ودرس جيّدا ب ه. هو استأنف إلى موهبته أن يكون يمكن أن يتمّ إلى ه أمام بحث ال [دووبتس] أنّ كان رفع مياهه. غير أنّ كان الصوة من هذا ظرف [مور ند مور] غريبة.
أحطت واحدة كان في محكمة, الذي تألّف عدّة الناس أنّ الذي هو لم يرى. كان [إش ون] من هذا قد عيّن قسم إلى موقعته, [ثت يس تو سي], هم كانوا التمثيل من مثل هذا. تلقّى هذا الناس هو بنفسي طريقة العرض أنّ المكان: هو استطاع لم يرىهم, وحيدة يستمع إلى [إش ون] من صوىه.
هو لم يتذكّر إن هو أراد أن يكون في أنّ مكان أو رفض, وحيد أنّ التيميّ واحدة كان تلقّى محتملة, تأثير قابل للتكيّف إلى ذوقه وأدار أن يفيق فائدة أنّ كان مدّد بما أنّ الوقت مرّ.
هو عرف اللعبة. أكثر من لعبة كان هو محادثة أنّ هو يتقدّم إلى الإستعمال من الدماغ أن يضع داخل عملية التروس من السبب. غير أنّ ل ه استمرّ هو يتلقّى المظهر من لعبة, رغم أنّ هو عرف أنّ الثاني فكرة أيضا سبّب إلى ه مؤكّدة جذّابة.
هو تألّف أيّ الصوى من [إش ون] من الأقسام يرفعون أسئلة وهو استطاع فتّشت مع جوابته حل, مهمة أنّ كان مزدوجة: جزئيّا خاصّتي وجزئيّا أيضا من [إش ون] من الأقسام.
كتب أنّ أنّ سأل كان نزولا إلى ماذا هم اعتبروا يصحّ, في مسوّدة خشنة, لا من ورقة, غير أنّ عقليّة. هذا تلقّى هو الميزة من يكون [سبروريتّن] والتحدي صافية من ولا يكون حصريّا يقيّد إلى الصلابة أن يبقي فكرة يثبت, غير أنّ أنّ غالبا كان يغيّر من معنى, رسالة, خطبة, إحساس وتفسير.
أولى في يبدأ كان هو القسم من مواضيع خارجيّة.
- يتكلّم نحن من المظهر. تغيرات وفضائل. تركتنا انتقيت معلومة. تركتنا قولبت المفهوم. - الممثلة يقال.
- جيّدة المظهر في هذه الأيّام أمر يصعب أن يحدث. أتيت عدّة فروع من شجرة عملاقة. هو نموذج أنّ يترك من البطاقة خارجيّة. نحن نميل أن يريد أن يقلّل نماذج. عادة يصدر نحن بطلاتنا أو أنّ إلى نا إلى أنّ الذي نحن أعجبنا. هناك بعض الذي يفكّر أنّ المظهر الحرف العرض من شخص. أيضا يتواجد أنّ أنّ هم يتبنّون إلى المظهر مثل طريق التعبير أو إحساس الخاصية (إلى مجموعة, جماعة, دين) [ثت يس تو سي], مثل تحقق من واحدة نفسه واحدة مع المحيطات.
هو سحب مخططة شاقوليّة إحصائيّة, غير أنّ لا في مفكّرة غير أنّ في عقله. هو وضع الكلمة مظهر في القمة. أتيت ه أربعة [سوبكنسبتس] كان باتّجاه آخر, أيّ كان نموذج, تمييز, تحقق وعرض.
هم كانوا فقط أربعة. غير أنّ مفردا [أت ث مومنت]. هو عرف أنّ مع وقت إمكانيات جديدة للمسلّحة واحدة من البنية استطاع كنت [بورن].
هو بدا دراسة أن يقدّم/عرض [أن] فحص. غير أنّ كان الشرح إلى السؤال من القسم وحيدة.
- الصورة هدايا/أعراض بنية معروفة سابقا سابقا, أيّ [فر فروم] هو لا يصف هو مثل قديمة بما أنّ عمليّة ثقب, غير أنّ أنّ يدعو هو هو أن يلاحظ بما أنّ [غرفيكل] أيّ هو يحدّد الميزان مع الممر الفترة زمنيّة والمظاهرة متأخّرة من التطور أن يقيّم [أن ث برت وف] الطالبات من الظاهر. نحن سنبدأ ب ال [سوبكنسبت] أولى, الواحدة من نموذج. يركّز إلى نا في الكلمة يأتي نحن من المعنى مرجع من ال نفسه واحدة, أيّ يكون أتيت من التشابه فكرة ويكون نموذج, أسلوب أو مثال تمّ حالة سكون موجزة كتقديم إلى الخطبة إلى محاورته, مثل ينتج الكلمة.
- أنّ ثلاثة أفكار ثابتة من طريق, يقول نحن, أنّ هو يكون في الحد من التقسيم بين ضمير و [إينكنسنسا] في الجهاز استقبال. هو يستطيع كنت وصفت لا كواحدة ولا ك آخر واحدة من الاثنان إمكانيات. هو يقدّم/يعرض بعض [إش ون]. [أن ث ون هند] [تلك بووت] اللاوعي أن يحرّر إلى الحظ من التأثير صدمة بصريّة أنّ كثير أكثر لا يتطلّب [أف وهيش] العين يتمثّل وفي حيث التركيز من العقل ليس في كليته غير أنّ أنّ يكون متحيّزة. و [أن ث ون هند] ضمير من أن يعرف واحدة ماذا يكون ماذا يريد وأن يمشي يتحرّى عوالم جديدة أن يكون يمكن أن ينال الرضاء شخصيّة.
- ليس أنا هكذا آمنة أنّ التشابه فكرة يقدّم/عرض متانة. بالأحرى يرى أنا هو هشّة مثل بلورة. غير أنّ ومع ذلك يصدّ أنا أنّ نعم هم يجعلون الأفكار من نموذج, أسلوب أو مثال الممثلة يصوّت حادّة ويبدى اختلاف.
- واضحة, التشابه ربح مستحيلة تقريبا. لا يتلقّى هو يعاش يحاول أن ينال هو, غير أنّ أيّ يكون عرفت أنّ أنّ أن يسقط في التقليد, إحساس, [إش ون] ينبغي أعطيت أن يعرف جوهره, أن يبقي هو ولا أن يشتري الشخصية من آخر واحدة. غير أنّ هذا ظاهر اعتبرت كفؤ جدّا في تقريبا [ألّ ث] فنون, مهن… الميزة أنّ هو أن يتلقّى يرجع واحدة أنّ يلهم أن يوفي [بريوكتو].
- غير أنّ [إفن س] ليس هو ضروريّة أن يترك التشابه جانبيّة, لأنّ إلى هذا الثلاثة مفاهيم يستنشقون الجهاز استقبال يأخذ مثل حلفاء.
- هناك ما من موضوعيّة, وحيدة بطاقة وإعجاب. إعتقاد في التحويل من الدوران موجة. أن يشارك الجهاز تسديد, أن ينسخ هو. أن يضحك بالإجمال. أن ب احتفل التكرار.
- يأتي النموذج, أسلوب [أي] مثال أن يكون التحقق مع ال [برسنج], [أس يف] ه جوهر نوبات في الواحدة من واحدة نفسه واحدة. بعد ذلك من التقليد في كلّ مظهر ينشأ هناك, يأخذ مثل مرجع يزعم أن يكون. بعد ذلك يظهر الملابس إلى بنفسي مثل أيّ هو يلفّ صورة نحو الخارج, أيّ يحثّ أن يفكّر من يقرّر طريق المشتركات [أبسرفنت].
- كلا نحن وافقنا في أيّ رغم أنّ هو يكون [إين ث نتثر وف] الإنسان كائن يتمّ هو, هو يكون مفضّلة أن يتلقّى امتلكت أسلوب, لأنّ هناك نحن سنعرف الجوهر [إش ون].
- جعل تمييز الممثلة توقّف مؤقّت, امتلكت أن يتلقّى ثانية أنّ يسمح أن يلائم خطبتهم ه يكون كلمة في حيث يستطيع شممت بعض إحساس البعد, جيّدا بين ال يفصل أحد وال يوحّد أحد.
- هو أنّ بطريقة ما هو التمييز أيّ يتظاهر أن يعلم إلى عظيمة وصغيرة مستوى أو قوة نحو الصورة خارجيّة, غير أنّ لا يعني أنّ أنّ الجهاز استقبال مرتبكة ينسب هذا نوعيات إلى نا يدرس [برسنجس].
- غير أنّ ومع ذلك جدّا استعملت هو. هناك يكون واحدة الذي يغيّر صورته, مع ماذا هو يحيط هو, أن يعرض الرفاهيات أنّ يستطيع وقعت, كيف نزويّة يكون, أو أن يقول? أنا أتلقّى الحظ من المنفذة إلى هذا.
يعطي - وأنّ أصل إلى? حالة عمى? أنّ يتلقّى هم أنّ أنّ لا يراقب الداخلية من أنّ يلبس. أحبّت أنّ هم يترك مرشدة بالصورة, يبني, [أن ث بسس وف] افتراضات, العلم نفس من الشخص, يأخذ هو جيّدة, من تصرّف إداريّ [إينتشبل].
- هناك بعض الذي لا يعتبر إلى المظهر مثل اتّصال طريق. بعد ذلك لا يحتشد هم أن ينال أشياء للملابس كاملة. هو لا يهمّ إلى هم أن يكون تماما ثياب, يكون يلاحظ.
- لأنّ هم يمثّلون تحدي أنّ? حالة عمى. هو قتال في حيث اثنان جيوش وجه: واحدة الواحدة من الأضرار والأخرى الواحدة من معرفة. كلا اثنان زمر من نفسه مجموعة: الشخص. هم يعتمدون على ه وينتسب هم.
- تكوّنت معركة أنّ يكون أضفت إلى أنّ هو بالمنافسة المنفذات. ماذا يسبّب أنّ يعتبر بعض أكثر إلى واحد ما من آخر وحيدة واحدة بالحقيقة من البطاقة, خطأ جدّيّة. بعد ذلك يستطيع الصورة داخليّة الأخرى طريق حول من الخارجيّة واحدة. ل أنّ سبب هو ضروريّة أن يفكّر قبل يتصرّف.
- استعملت التمييز بعد ذلك مثل رمز بنبو, بعد أو فصل الفردات أنّ يكون خلقت أكثر بالمنفذات مختلفة [أف وهيش] هم يعتبرونهم سفليّة.
- هو رفض أنّ أوراق هو في قلب إلى التفسير من أنّ هو يلاحظون هو, غير أنّ, أنّ شخص الّذي هو يفتّش أن يكون مختلفة بنفسي, أنّ هو يرفض, يستطيع لا يتفادى أن يعذّببنفسي [منتلّي] مع الفكرة أنّ أنّ سفليّة واحدة إلى ه متفوّقة في عقل, تفكير, حسم, خبرة…
كلا يفتّش في الغياب صحيحة أنّ ينتج محاولة أن يفتّش بعض هواء من [ترنقويلّيتي] وإستراحة [أس وبّوسد تو] ال [بريكليدد] من الأولى يعرض موضوع. هم يبقون [قويت], يستمرّ يفكّر, يلائم الأفكار. يحاول أن يستشير محفوظ.
- أن يعيّنبنفسي يستطيع وقعت في عدّة مظاهر. التأثير فكرة أساسيّة أن يحدّد الجذور أنّ واحدة يأخذ من أنّ أنّ يتبع. هو يتألّف الإعجاب مثل [إند بوينت] وال يعلم مثل [منس] نحو ال ينال نهاية مادة من الخبرة من المعرفة.
- هناك بعض الذي يبقي أنّ يقع التحقق عندما واحدة يشعر مثل جزء من الظاهر أو يدرس [برسنج].
- الذي يتلقّى لم [فلت] في جوهره جزء من شيء لاحظ.
[- ثت] خيار. أنا لا أنبذ الفكرة أنّ التأثير [بوربغندا] يستطيع حقنت التأثير, من أنّ طريق دورات إلى أنّ يستلمون الرسالة, أنّ يلاحظ التحقق مثل شيء عفويّة. -
إستراحة يتمّ. البيئيّة يحدث واحدة من كثيفة, ثقيلة, تعبة ويشبع إلى هدوء أنّ من أنا يقلّل هو يكسب المكان. ولا يعزل فكرة وحيد, أنّ الأفكار [برمزنكن] لعزم علقوا. يتناول هواء. تحميل طاقة.
عقب تناولت انقضاء موجزة الاتّصال مع المرسلة, الجهاز استقبال, الرسالة, رمز وقناة. دون ينسى تغذية مرتدّة أنّ يتمّ واحدة بين كلا.
تحقق المفهوم أنّ يتبع. يتألّف المقدمة من الشخص يستنطق اثنان أجزاء: التحقق خارجيّة والداخليّة واحدة.
أولى يتألّف هو يؤسّس التقسيم بين أنّ حقّا هم يكون عيّنت وأنّ أنّ يتمّ هو من طريق زائفة. الفرق بين كلا في الإحساس, الوجود من خلية الروح أنّ قريبا يكون طوّرت ونمات, أنّ يحضر مع بنفسي يشكّل جسم يحمّل من أنّ طاقة أنّ يسبّب إحساس. الهدف مركزية من التحقق خارجيّة أن يشكّل الصورة أنّ يكون أردت أن يبيع إلى الأخرى.
يتضمّن هو زائفة عندما التحقق منتوج من عاملات خارجيّة الذي يفيق بنفسي إلى واحدة (تأثيرات, يقنع يكون, قناعة), [ثت يس تو سي], كيف من بلورة يكون واحدة مثل يتركبنفسي فرضت رمز أنّ ليس خاصّتي.
هو يصحّ عندما يأتي هو من الداخلية من واحدة نفسه واحدة. لا يتلقّى الأخرى القيمة كاف [أس تو] ربح أنّ هو [بيدس] [أوب تو] يحتلّ المكان من الأحاسيس.
الواحدة الرمز أنّ ينصّ الحافة بين كلّ شيء ماذا هو يستطيع أثرت وأنّ إلى أيّ يكون مراقبة.
التحقق داخليّة الربع, غرفة, مكان أو ركن أنّ واحدة عفن أن يتحدّث مع ه خاصّة أنا, أشياء أيّ هم يستطيع تركت إلى الخارج أو رفض. هناك ليس اثنان كفؤ أحد. بعد ذلك شخص ينفضّ مجموعة أنّ لا يعرف أنّ يحتوي هو في داخليته إلى أيّ هو يتوقّف أن يستجيب أولى يكون ضروريّة أن يكسب الثقة.
- زيفا يعيّن هم يستطيع أخذت رقم, مظهر, نمط, حادث أو ماذا يكون, إلى رأي? أنا أنتسب إلى هذا. غير أنّ أن ينال أنّ لا يدرس هم العاملة من تغيره العقلية, غير أنّ هم دمية من ال [مسفيكسن] من الظاهر. هذا يفكّك إحساس مؤقّتة من يتصرّف تحقق, أنّ [نونبرت] من المستخدمة, غير أنّ من يدفع إنتباه إلى? إن هو يتمّ أنّ. العقل من آخر واحدة الواحدة أنّ يضع داخل تدقيق الموقف شخصيّة.
حقّا يعيّن هم محصّنة إلى أيّ هو يحاول أن يدخل خارج من ينال التغير الرأي. هم لا يعطون إذن إلى ما من نوع التفكير أنّ ليس ال امتلكت واحدة.?
يبدو التحقق داخليّة مفهوم أنّ إن يكون عبّر عن هو مال أن يعطي إلى [سنغسنغ] أفكار أو خطوط الإحساس لا جدّا وافرة [أت ث تيم وف] يزيل أفكار.
أنّ مكان حيث واحدة أن يفحّم هو مع واحدة نفسه واحدة يستجيب إلى [ألّ ث] معلمات أو معايير أنّ واحدة يتبع لأنّ هو يسلّح ه خاصّة خطة في داخليته. [أف نو] طريق [إيدنتيفيكتوريا] ينبغي كنت في معروفة [كنديأيشنل] من الشاشة خارجيّة.
أنّ محادثة مع الأنا يستطيع ذهبت بعيدا [إنلرجنغ] مع العوالم مختلفة أنّ يكون يمهر.
[إين وردر تو] كنت أغلقت, العرض المفهوم متأخّرة ل يلمس. من ال [غلوبليزسن] ذهب واحدة أن يعيّن إلى شخص بوجوده. ال [إكنوميك ستثأيشن] دراسات يتلقّى فكرة من المال أنّ يحيط في شكل الملابس الشخص.
التحقق خارجيّة يستطيع لا يمثّل ماذا يخفي واحدة في داخليته. هذا يسبّب الطعام مع أضرار أنّ مجتمعة يتمّ.
هناك نزعة إلى الوجود مثل حرف العرض من شخص, [أس تو] ربح نوع إلى ه من معركة إلى أنّ [برجوسوس].
ما إن الوجود يخلي أنّ معادلات في خطبة شكل هو أن يأمل أنّ ال لا يجبر امتلكت معرفة ثانية إلى نا أن يتردّد إلى أنّ قياس من إحتياط أو أحيانا [فيلوسا] سلاح أنّ أهداف, أن يكون يمكن أن يصف.
|
|
| September 13, 2009 | 3:58 PM |
|
|
 |
Habitación imaginaria
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Encerrado en vos mismo, en una habitación imaginaria. Sin más compañía que tu persona. Mirando a un punto fijo. Tu mirada aría de dirección en intervalos de tiempo. Empieza a surgir la búsqueda de una respuesta o justificación para u manera de actuar. Pero no es solución. Está en vos, en tus adetros. Mientras auto-debatís explicaciones.
Continuás allí, en un lugar donde solo te encontrás con tu manera de pensar y de actuar. Es una habitación que se traslada de un lugar a otro, pues únicamente vos la ves. Acudís a ella en forma de protección.
Hay veces en que ese lugar lo empezás a asimilar con la idea de refugio. Tenés una personalidad que te habitua a eso. Y vos en realidad querés cambiar, pero te cuesta. No importa, paciencia.
Tenés reacciones momentáneas que te impulsan a tu propio bloqueo. ¿Pero qué es lo que te asusta?. Nada, absolutamente. La timidez es tu mejor compañera a la vez de que te actua de verdugo.
Por eso es la noción de habitación imaginaria. Un lugar donde estás solo, hablando con vos, atribuyéndote esas características que en el mundo de afuera no hacés.
Es cuestión de ir abriendo las puertas de esa habitación y las ventanas. De a poco, no lo lograrás rápido. Pero esa habitación imaginaria, si te lo proponés, no será eterna.
Chambre imaginaire
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Enfermé dans des vos même, dans une chambre imaginaire. Sans davantage de compagnie que ta personne. En surveillant à un point fixe. Ton regard aryen de direction dans des intervalles de temps. Commence à apparaître la recherche une réponse ou une justification pour ou une manière d'agir. Mais il n'est pas solution. Il est dans vos, dans tes adetros. Vousvoiture-débattez entretemps des explications.
Continues là, dans un lieu où seulement toi encontrás avec ta manière de penser et d'agir. C'est une chambre qui est transférée d'un lieu à à un autre, parce qu'uniquement vos tu la vois. Vous allez à à elle sous forme de protection.
Il y a des fois où ce lieu lui empezás à assimiler avec l'idée de refuge. Tu teins une personnalité que tu habitua à à cela. ET vos en réalité querés changer, mais te coûte. N'importe pas, patience.
Tu teins des réactions momentanées qui propulsent à ton blocus propre. Mais qui alarme ?. Il nage, absolument. La timidité est ta meilleure compagnon à la fois dont il t'agit de bourreau.
C'est pourquoi c'est la notion de chambre imaginaire. Un lieu où seulement, tu parles avec vos, atribuyéndote ces caractéristiques que dans le monde de tu ne fais dehors pas.
Il est question d'ouvrir les portes de cette chambre et les fenêtres. Peu à peu, ne l'obtiendras pas rapide. Mais cette chambre imaginaire, si te le proposes, ne sera pas éternelle.
Stanza immaginaria
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Bloccato in su in vos stessi, una stanza immaginaria. Senza più azienda che la vostra persona. Guardare un punto fisso. La vostra occhiata Aryan del senso negli intervalli di tempo. Comincia a presentare la ricerca da una risposta o giustificazione per o senso comportarsi. Ma non è soluzione. È in vos, i vostri adetros. Mentre automobile-dibattete le spiegazioni.
Continuo là, in un posto dove singolo voi encontrás con il vostro senso pensare e comportarsi. È una stanza che è trasferita da un posto a altro, perché i vos voi lo vedono solamente. Andate a lei nella forma di protezione.
Ci sono periodi in cui empezás di quel posto da assimilare con l'idea del rifugio. Tenés una personalità che accustoms voi quello. E querés di vos in effetti da cambiare, ma costare voi. Non importa, pazienza.
Reazioni momentanee di Tenés che impel voi al vostro proprio blocco. Ma che cosa è che cosa si spaventa a voi. Niente, assolutamente. Il timidity è simultaneamente il vostro compagno migliore di che si comporta a voi del ramoscello.
Per quel motivo è la nozione di stanza immaginaria. Un posto in cui siete singoli, parlante con i vos, atribuyéndote quelle caratteristiche che nel mondo all'esterno di voi non fanno.
È domanda da aprirsi ai portelli di quella stanza e delle finestre. Poco da piccolo, non otterrete espresso. Ma quella stanza immaginaria, se proponés, non sarete eterni.
Eingebildeter Raum
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Oben in den vos selben verriegelt, ein eingebildeter Raum. Ohne mehr Firma als Ihre Person. Aufpassen eines Fixpunkts. Ihr arischer flüchtiger Blick der Richtung in Zeitabstände. Es fängt an, zu entstehen die Suche von einer Antwort oder Rechtfertigung für oder Weise zu fungieren. Aber es ist nicht Lösung. Es ist in den vos, Ihre adetros. Während Auto-Sie Erklärungen debattieren.
Ununterbrochen dort, in einem Platz, wo einzeln Sie encontrás mit Ihrer Weise zu denken und zu fungieren. Es ist ein Raum, der von einem Platz bis ein anderer gebracht wird, weil nur vos Sie ihn sehen. Sie gehen zu ihr in der Schutzform.
Es gibt Zeiten, in denen die dieser mit der Schutzidee anzupassen Platz empezás. Tenés eine Beschaffenheit, die Sie das sich gewöhnt. Und vos tatsächlich querés, zum zu ändern, aber zu kosten Ihnen. Es macht nicht, Geduld aus.
Tenés momentane Reaktionen, die Sie zu Ihrer eigenen Blockade nötigen. Aber was ist, was es zu Ihnen erschrickt. Nichts, absolut. Die Schüchternheit ist Ihr besserer Begleiter gleichzeitig von, als sie zu Ihnen von Twig fungiert.
Aus diesem Grund ist es der Begriff des eingebildeten Raumes. Ein Platz, in dem Sie einzeln sind, sprechend mit vos, atribuyéndote jene Eigenschaften, die in der Welt von draußen Ihnen nicht tun.
Es ist die Frage, zum zu den Türen dieses Raumes und der Fenster sich zu öffnen. Wenig durch wenig, erreichen Sie nicht ausdrückliches. Aber dieser eingebildete Raum, wenn sind Sie proponés, nicht ewig.
Quarto imaginário
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Travado acima nos vos mesmos, um quarto imaginário. Sem mais companhia do que sua pessoa. Prestando atenção a um ponto fixo. Seu glance Aryan de intervalos do sentido a tempo. Começa a levantar-se a busca de uma resposta ou justificação para ou maneira agir. Mas não é solução. Está nos vos, seus adetros. Quando carro-você debater explanações.
Contínuo lá, em um lugar onde único você encontrás com sua maneira pensar e agir. É um quarto que seja transferido de um lugar a um outro, porque unicamente os vos você o vêem. Você vai-lhe no formulário da proteção.
Há as épocas em que os empezás desse lugar a assimilate com a idéia do refúgio. Tenés uma personalidade que o acostume isso. E vos nos querés do fato a mudar-lhe, mas custar. Não importa, paciência.
Reações momentâneas de Tenés que impel o a seu próprio blockade. Mas o que é o que scares a você. Nada, absolutamente. O timidity é seu companheiro melhor simultaneamente de do que lhe age do galho.
Para essa razão é a noção do quarto imaginário. Um lugar onde você seja único, falando com os vos, atribuyéndote aquelas características que no mundo fora de você não fazem.
É pergunta a abrir às portas desse quarto e das janelas. Pouco por pouco, você não obterá expresso. Mas esse quarto imaginário, se você proponés, não será eternal.
Imaginary room
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Locked up in vos same, an imaginary room. Without more company than your person. Watching a fixed point. Your Aryan glance of direction in time intervals. It begins to arise the search from an answer or justification for or way to act. But it is not solution. It is in vos, your adetros. While car-you debate explanations.
Continuous there, in a place where single you encontrás with your way to think and to act. It is a room that is transferred from a place to another one, because solely vos you see it. You go to her in protection form.
There are times in which that place empezás to assimilate with the refuge idea. Tenés a personality that accustoms you that. And vos in fact querés to change, but costs to you. It does not matter, patience.
Tenés momentary reactions that impel you to your own blockade. But what is what it scares to you. Nothing, absolutely. The timidity is your better companion simultaneously of than it acts to you of twig.
For that reason it is the notion of imaginary room. A place where you are single, speaking with vos, atribuyéndote those characteristics that in the world of outside you do not do.
It is question to be opening to the doors of that room and the windows. Little by little, you will not obtain express. But that imaginary room, if you proponés, will not be eternal.
Imaginärt rum
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Låst upp i vos samma, ett imaginärt rum. Utan mer företag än din person. Hållande ögonen på fixad pekar. Ditt Aryan ögonkast av riktningen i tidmellanrum. Det börjar att uppstå sökandet från ett svar eller motivering för eller långt att agera. Men det är inte lösningen. Det är i vos, dina adetros. Stunder debatterar bil-du förklaringar.
Fortlöpande där, i en förlägga var singel dig encontrás med ditt långt till funderare och att agera. Det är ett rum som överförs från en förlägga till en annan, därför att endast vos dig ser den. Du går till henne i skydd bildar.
Det finns tider som det förlägger empezás för att assimilera i med fristadidén. Tenés en personlighet som vänja sig dig det. Och vos i faktumquerés som ska ändras, men kostas till dig. Det betyder inte, patiens.
Tenés ögonblickliga reaktioner som driver dig till din egna blockad. Men vad är vad den skrämmer till dig. Ingenting absolut. Skyggheten är ditt bättre följe samtidigt av, än den agerar till dig av fattar.
Därför är det aningen av imaginärt rum. En förlägga, var du är singeln och att tala med vos, atribuyéndote de kännetecken som i världen av dig inte gör utanför.
Det är ifrågasätter för att öppna till dörrarna av det rum och fönstren. Lite by lite, ska du för att inte erhålla uttryckligt. Men det imaginära rum, om du proponés, ska för att inte vara evig.
Мнимая комната
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Зафиксировано вверх в vos такие же, мнимая комната. Без больше компании чем ваша персона. Наблюдать фикчированный пункт. Ваш арийский блестнян направления в интервалах времени. Оно начинает возникать поиск от ответа или объяснение для или дорога подействовать. Но не будет разрешением. Оно находится в vos, ваших adetros. Пока автомобил-вы debate объяснения.
Непрерывно там, в месте где одиночно вы encontrás с вашей дорогой думать и действовать. Будет комнатой перенесена от места до другое одно, потому что единственно vos вы видят его. Вы идете к ей в форме предохранения.
Будут времена в empezás того места, котор нужно ассимилировать с идеей убежища. Tenés личность привыкает вы то. И querés vos в действительности, котор нужно изменить, только стоить к вам. Оно не имеет значение, терпение.
Реакции Tenés однократно побуждают вас к вашей собственной блокаде. Но оно пугает к вам. Ничего, совершенно. Timidity будет вашим более лучшим товарищем одновременно чем оно действует к вам хворостины.
Для той причины будет придумкой мнимой комнаты. Место где вы одиночные, говоря с vos, atribuyéndote те характеристики которые в мире снаружи вас не делают.
Будет вопросом, котор нужно раскрывать к дверям той комнаты и окон. Немного маленьким, вы не получите курьерское. Но та мнимая комната, если вы proponés, не будете вечны.
Denkbeeldige ruimte
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Omhoog gesloten in voszelfde, een denkbeeldige ruimte. Zonder meer bedrijf dan uw persoon. Het letten van een op vast punt. Uw Arische blik van richtings in time intervallen. Het begint het onderzoek van een antwoord het gevolg te zijn of rechtvaardiging voor of manier te handelen. Maar het is geen oplossing. Het is in vos, uw adetros. Terwijl auto-u verklaringen debatteert.
Ononderbroken daar, in een plaats waar enig u encontrás met uw manier te denken en te handelen. Het is een ruimte die van een plaats aan een andere één wordt overgebracht, omdat vos u het alleen ziet. U gaat naar haar in beschermingsvorm.
Er zijn tijden waarin die plaats empezás om zich met het toevluchtsoordidee te assimileren. Tenés een persoonlijkheid die accustoms u dat. En vos in feite querés aan verandering, maar kosten aan u. Het is niet, geduld van belang.
De kortstondige reacties van Tenés die u aan uw eigen blokkade aansporen. Maar wat is wat het aan u doet schrikken. Niets, absoluut. De verlegenheid is uw betere metgezel gelijktijdig van dan het aan u van takje handelt.
Om die reden is het het begrip van denkbeeldige ruimte. Een plaats waar u enig bent, sprekend met vos, atribuyéndote die kenmerken geen die in de wereld van buiten u doet.
Het is vraag voor de deuren van die ruimte en vensters te openen. Beetje bij beetje, zult u uitdrukkelijk niet verkrijgen. Maar die denkbeeldige ruimte, als u proponés, niet eeuwig zult zijn.
غرفة تخيّليّة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يقفل فوق في [فوس] نفس, غرفة تخيّليّة. دون كثير شركة من شخصك. يراقب [فيإكسد بوينت]. لمحك [أرن] اتّجاه في وقت فاصلات. هو يبدأ أن ينشأ البحث من جوابة أو تبرير ل أو طريق أن يتصرّف. غير أنّ ليس هو حل. هو في [فوس], [أدتروس] ك. بينما [كر-وو] تناقش شروح.
مستمرّة هناك, في مكان حيث وحيد أنت [إنكنترس] مع طريقك أن يفكّر وأن يتصرّف. هو غرفة أنّ يكون [ترنسفرّد] من مكان إلى آخر واحدة, لأنّ مفردا [فوس] أنت يرون هو. أنت تذهب إلى ه في حماية شكل.
هناك أوقات في أيّ أنّ مكان [إمبزس] أن يتمثّل مع المأوى فكرة. [تنس] شخصية أنّ يعوّد أنت أنّ. و [فوس] [إين فكت] [قورس] أن يغيّر, غير أنّ كلّفت إلى أنت. هو لا يهمّ, صبر.
[تنس] ردّ فعل لحظيّة أنّ يضطرّ أنت إلى ك خاصّة حصار. غير أنّ ماذا يكون ماذا هو يخيف إلى أنت. لاشيء, إطلاقا. الجبن رفيقتك جيّدة في وقت واحد من من يتصرّف هو إلى أنت من غصين.
ل أنّ سبب هو الفكرة من غرفة تخيّليّة. مكان حيث أنت تكون وحيدة, يتكلّم مع [فوس], [أتريبوندوت] أنّ صفة أنّ في العالم من في الخارج أنت لا يتمّ.
هو سؤال أن يكون فتحت إلى الأبواب من أنّ غرفة والنافذات. قليلا ب بعض, لن ينال أنت مستعجلة. غير أنّ أنّ غرفة تخيّليّة, إن لن [ب] أنت [بروبونس], دائمة.
|
|
| February 26, 2009 | 8:54 PM |
|
|
 |
Improvisando (el arte de la improvisación)
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Improvisar (por la experiencia me remito) significa realizar algo sin antes haberlo preparado. Para algunos es considerado una habilidad para hacer algo sin pensarlo previamente bien. Me ha pasado de encontrarme con algo para hacer repentinamente y tener que haberlo ideado contra el tiempo que se movía hacía delante desafiándome. Cada segundo parecía unos minutos que se consumían. Lo esencial es no dejarse atrapar por el nerviosismo, aunque eso no es garantía de que las cosas salgan bien, pero es una gran ayuda, pues la mente debe ignorar factores que contribuyan al desorden de la concentración.
Este escrito difiere de esas experiencias, pues estoy improvisando (preparándolo sin haberlo pensado) pero esta vez no siento apuro ni nerviosismo por hacerlo. Sino que el título alude a que me encuentro escribiendo algo que no sé qué sentido tiene, sino que se me va a ocurrir más adelante. Mientras que escribo lo voy pensando.
Improvisar es el reto a poder crear sin la comodidad del pensamiento. Hay un instante en que la mente no piensa en este fenómeno. Eso es porque está acostumbrada o pensar en lo ridículo que podría resultar un error o la ausencia de creatividad como para ensayar una presentación rápida.
Es cuestión de práctica. No creo que alguien por ser superdotado tenga el don de la improvisación incorporado. Es una batalla a los factores que tienden a ser una barrera de las palabras o trabajos o creaciones u obras que salen al exterior producto del armado interno del expositor. No se gana totalmente esa batalla, porque somos humanos y sentimos. Pero la práctica equivale a formar una especie de ejército de ayuda para ganar.
Estoy improvisando. Y ya ensayé que es lo que representa para mí la improvisación. De eso se trata ese escrito, cuyas ideas se me ocurren de manera momentánea, sin previa planificación, de lograr justamente eso. Pienso y pienso y vuelco lo primero que se me ocurre. Pues estoy improvisando.
La música admirable de King Crimson (dotada de improvisaciones musicales las cuales soy un gran oyente debido a que me sorprenden con cada fragmento musical) o la idea de practicar mi escritura pueden ser la causa de este posteo, pero eso carece de reelevancia. Quizás la expresión es otro factor a tener en cuenta. Me encanta escribir.
Aunque siento que este texto no termina más sigo improvisando, pues es un buen arte, a tener en cuenta, a realizar seguido para practicar. Y se me van ocurriendo ideas en la cabeza y debato si ponerlas o no en este escrito debido a la importancia o el interés.
Aprovecho un párrafo para destacar la diferencia a mi parecer entre estos dos conceptos redactados en la oración anterior. Importancia e interés (ven como me surgió la idea) son dos conceptos que están relacionados. Pero no todo lo importante resulta de interés (o al menos no para todos presenta en la misma cantidad atracción), entonces en eso me basé para decir "debido a la importancia o al interés". Pues para seleccionar algo para decir, puede ser importante pero carecer de interés. Igual no me ato a ninguno de esos dos conceptos para escribir.
Creo que la imporvisación está en todo lo que hacemos. Pues aunque planeemos todo lo que hagamos, a la hora de la creatividad tenemos que andar improvisando una manera de presentar al público nuestro trabajo. Tambén es interesante señalar que todo lo que hagamos siempre podremos mejorarlo. El tiempo (ese que para improvisar nos parece que pasa rápido) nos ayuda con las experiencias a generar o introducir mejoras en nuestros trabajos.
En improvisant (l'art de l'improvisation)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Improviser (par l'expérience je me en remets) signifie effectuer quelque chose sans avant y avoir ce qui est préparé. Pour certains est considérée une habilité pour faire quelque chose sans le penser préalablement bien. Il m'est passée de me trouver avec quelque chose pour faire soudainement et devoir y avoir ce qui est conçu contre le temps que je me déplaçais vers l'avant en défiant. Chaque il paraissait deuxièmement des minutes qui étaient consommées. L'essentiel est de ne pas laisser recueillir par le nerviosismo, bien que cela ne soit pas garantie que les choses sortent bien, mais est une grande aide, parce que l'esprit doit ignorer des facteurs qui contribuent au désordre de la concentration.
Ce document diffère de ces expériences, parce que j'improvise (en le préparant sans l'avoir pensé) mais cette fois je n'conviens pas je dépêche ni nerviosismo pour le faire. Mais le titre fait allusion que je me trouve en écrivant quelque chose qui ne sais pas quel sens a, mais je vais être produit par la suite. Tandis que je l'écris je pense.
Improviser il est le défi à pouvoir créer sans le confort de la pensée. Il y a un moment où l'esprit ne pense pas ce phénomène. Cela est parce qu'il est habituée ou penser ridicule ce qui pourrait résulter une erreur ou l'absence de créativité comme pour essayer une présentation rapide.
Il est question de pratique. Je ne crois pas que quelqu'un dotation ait le cadeau de l'improvisation intégré. C'est une bataille aux facteurs qui tendent à être une barrière les mots ou de travaux ou créations ou oeuvres qui salent au produit extérieur de l'interne armé de l'exposant. On ne gagne pas totalement cette bataille, parce que nous sommes humains et sentons. Mais la pratique équivaut à former une espèce d'armée d'aide pour gagner.
J'improvise. ET j'ai déjà essayé ce que représente pour moi l'improvisation. De de cela on traite ce document, dont les idées on me se produit de manière momentanée, sans planification préalable, d'obtenir justement cela. Aliment et aliment et capotage première chose ce qu'on me se produit. J'improvise donc.
La musique admirable de King Crimson (dotée d'improvisations musicales lesquelles suis un grand auditeur du au fait que ils m'surprennent avec chaque fragment musical) ou l'idée de pratiquer mon écriture peuvent être la cause de ce posteo, mais cela manque de reelevancia. Peut-être l'expression est autre facteur à tenir compte. Il enchante m'écrire.
Bien que je consigne que ce texte ne termine pas plus je continue à improviser, parce qu'il est un bon art, tenir compte, à effectuer rapproché pour pratiquer. ET m'on se produit idées dans la tête et débats si les mettre ou non dans ce document étant donné l'importance ou l'intérêt.
Je profite d'un paragraphe pour souligner la différence paraître entre ces deux concepts rédigés dans le discours précédent. Importance et intérêt (ils voient comme mo'est apparue l'idée) sont deux concepts qui sont en rapport. Mais tout important l'résulte d'intérêt (ou au moins n'arrête pas tous présente dans la même quantité attraction), cela je me suis basé alors pour dire « étant donné l'importance ou à l'intérêt ». Parce que pour choisir quelque chose pour dire, il peut être important mais manquer d'intérêt. Égal je ne m'attache aucun de ces deux concepts pour écrire.
Je crois que l'imporvisación l'est dans tout ce que nous faisons. Parce que même si nous projetons tout ce que nous faisons, au moment la créativité nous devons marcher improviser une manière de présenter au public notre travail. Tambén il est intéressant d'indiquer que tout ce que nous fassions toujours nous pourrons l'améliorer. Le temps (celui-là que pour nous improviser il paraît qu'y a-t-il rapide) il nous aide avec les expériences à produire ou à introduire des améliorations dans nos travaux.
Improvvisazione (arte dell'improvvisazione)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Per improvvisare (dall'esperienza sono trasmesso) i mezzi per fare qualcosa senza prima di esso per prepararsi. Per alcuno una capacità è considerata di fare qualcosa senza pensarla precedentemente buona. Ha accade al ritrovamento me me con qualcosa fare improvvisamente ed averla da inventare contro il tempo che si è mosso avanti fa sfidare verso me. Ogni secondo ha sembrato minuti che sono stati consumati. L'essenziale non è si è lasciato interferire dal nervosismo, anche se quella non è garanzia che buono le cose escano, ma è un sussidio grande, perché la mente deve ignorare i fattori che contribuiscono al disordine della concentrazione.
Questa scrittura differisce da da quelle esperienze, perché sto improvvisando (preparandola senza esso per pensare) ma questo volta che non ritengo le difficoltà né il nervosismo per farlo. Ma che il titolo allude a quello io sono la scrittura qualcosa che non conosca che senso ha, ma che sta andando via a me accadere più avanti. Considerando che lo scrivo sono che pensa.
Improvvisare è la sfida da potere generare senza la comodità del pensiero. Ci è un momento in où la mente non pensa a questo fenomeno. Quello è perché è consueta o pensare alla situazione ridiculous che potrebbe essere un errore o l'assenza da creatività come provare una presentazione veloce.
È domanda di pratica. Non credo che qualcuno per essere superequipped esso abbia il regalo dell'improvvisazione incorporata. È una battaglia ai fattori che tendono ad essere una barriera delle parole o gli impianti o le creazioni o impianti che lasciano al prodotto esterno quello munito interno del exhibitor. Quella battaglia non guadagna completamente, perché siamo umani ed abbiamo ritenuto. Ma la pratica è equivalente formare una specie di esercito del sussidio per vincere.
Sto improvvisando. E già ho provato che è che cosa rappresenta per me l'improvvisazione. Quella è quella scrittura, di cui le idee sono accadute me del senso momentaneo, senza progettazione precedente, ottenere esattamente quello. Penso e penso e mi rovescio in primo luogo che sia accaduto me. Allora sto improvvisando.
La musica eccellente del re Crimson (dotato delle improvvisazioni musicali che sono un ascoltatore grande perché sorpresono a me con ogni frammento musicale) o l'idea esercitarsi nella mia scrittura può essere la causa di questo posteo, ma quella difetta del reelevancia. Forse l'espressione è un altro fattore da considerare. Incanta a me scrivere.
Anche se ritengo che questo testo non rifinisce più io continui ad improvvisare, perché è una buona arte, per considerare, fare seguito a pratica. Ed a me sono idee accadute nella testa e dibatto se per metterlo o non in questa scrittura dovuto l'importanza o l'interesse.
Approfitto di un paragrafo per dare risalto alla differenza al mio per sembrare fra questi due concetti preparati nel oration precedente. L'importanza e l'interesse (vedono come l'idea ha presentato a me) sono due concetti che sono relativi. Ma tutto l'importante non proviene da interesse (o da esso non arresta tutti almeno presenti/esposizioni nella stessa attrazione di quantità), allora su quello che sono stato basato per dire “dovuto l'importanza o all'interesse„. Allora per selezionare qualcosa dire, può essere importante ma difettare dell'interesse. Il uguale I non si lega a c'è ne di quei due concetti per scrivere.
Credo che il imporvisación sia in tutto che cosa. Allora anche se progettiamo tutto che cosa facciamo, ai tempi della creatività dobbiamo camminare improvvisando presentarci/esposizione di senso al pubblico il nostro lavoro. Tambén è interessante da indicare che tutto che cosa sempre noi potrà migliorarlo. Il tempo (che quel smette di improvvisare sembra a noi che passa espresso) li aiuta con le esperienze a generare o introdurre i miglioramenti nei nostri impianti.
Improvisieren (die kunst der Improvisation)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
(Durch die Erfahrung werde ich gesendet), Mittel improvisieren, etwas außen vor ihm sich vorbereitet haben zu lassen. Für einiges wird eine Fähigkeit, etwas zu tun betrachtet, ohne es zu denken vorher wohl. Es hat geschieht Entdeckung mir ich mit etwas, plötzlich zu tun und gegen die Zeit geplant zu haben es zu haben, die voran vor dem Herausfordern auf mich bewog. Jede Sekunde schien es Minuten, die verbraucht wurden. Das wesentliche ist nicht sich ließ durch die Nervosität sich verfangen, obgleich die nicht Garantie ist, die wohl die Sachen herauskommen, aber ist ein großes Hilfsmittel, weil der Verstand Faktoren ignorieren muß, die zur Störung der Konzentration beitragen.
Dieses Schreiben unterscheidet sich von jenen Erfahrungen, weil ich improvisiere (es ohne es vorbereitend gedacht zu haben) aber dieses mal, die ich nicht Härte noch Nervosität glaube, um sie zu tun. Aber, daß der Titel zu dem ich anspielt, sind Schreiben etwas, dem ich nicht weiß, welche Richtung hat, aber das weggeht zu mir, voran zu geschehen. Während ich mich schreibe, ist es denkend.
Zu improvisieren ist die Herausforderung verursacht ohne den Komfort des Gedankens. Es gibt einen Moment, in dem der Verstand nicht an dieses Phänomen denkt. Das ist, weil sie oder an die lächerliche Situation zu denken üblich ist, die eine Störung oder die Abwesenheit von der Kreativität wie dem Versuchen einer schnellen Darstellung sein könnte.
Es ist Praxisfrage. Ich glaube nicht, daß jeder für Sein es hat das Geschenk der eingebauten Improvisation superequipped. Es ist eine Schlacht zu den Faktoren, die neigen, eine Sperre der Wörter oder der Arbeiten oder der Kreationen oder Arbeiten zu sein, die das äußere Produkt dem internen bewaffneten des Ausstellers überlassen. Diese Schlacht gewinnt nicht total, weil wir menschlich sind und wir fühlten. Aber die Praxis ist gleichwertig, eine Sorte Hilfsmittelarmee zu bilden, um zu gewinnen.
Ich improvisiere. Und ich versuchte bereits, daß es ist, was für mich die Improvisation darstellt. Das ist dieses Schreiben, dessen Ideen mir der momentanen Weise, ohne vorhergehende Planung, das genau zu erreichen geschehen werden. Ich denke und ich denke und kippe zuerst um, daß es mir geschehen wird. Dann improvisiere ich.
Die bewundernswerte Musik des Königs Crimson (ausgerüstet mit musikalischen Improvisationen, die ich ein großer Zuhörer bin, weil sie zu mir mit jedem musikalischen Fragment überraschen), oder die Idee, mein Schreiben zu üben kann die Ursache dieses posteo sein, aber die ermangelt reelevancia. Möglicherweise ist der Ausdruck ein anderer zu betrachten Faktor. Es verzaubert zu mir zu schreiben.
Obgleich ich glaube, daß dieser Text nicht mehr ich beendet, fahren Sie fort zu improvisieren, weil eine gute kunst ist, um zu betrachten, zu bilden gefolgt zur Praxis. Und zu mir sind sie geschehene Ideen im Kopf und ich debattiere wenn, um sie oder nicht in dieses Schreiben einzusetzen wegen des Wertes oder des Interesses.
Ich nutze einen Punkt, um den Unterschied zu meinem hervorzuheben, um zwischen diesen zwei Konzepten zu scheinen, die in der vorhergehenden Rede aufgeschrieben werden. Wert und Interesse (sie sehen, wie die Idee zu mir entstand), sind zwei Konzepte, die in Verbindung stehend sind. Aber alles wichtige man ist nicht vom Interesse (oder von ihm stoppt nicht alle mindestens Geschenke/Anzeigen in der gleichen Menge Anziehung), dann auf dem, das ich basierte, um „wegen des Wertes oder zum Interesse“ zu sagen. , etwas dann vorzuwählen zu sagen, kann es wichtig sein aber Interesse ermangeln. Gleichgestelltes I binden sich nicht an irgendwelche jener zwei Konzepte, um zu schreiben.
Ich glaube, daß das imporvisación in alles ist, was wir. Dann, obgleich wir alles planen, was wir tun, zu der Zeit der Kreativität müssen wir gehen, Weise, sich/Anzeige der öffentlichkeit darzustellen improvisierend unsere Arbeit. Tambén ist interessant, anzuzeigen, daß alles was wir immer wir, verbessert es wird. Die Zeit (die dieses stoppt, um zu improvisieren scheint uns, daß es ausdrückliches führt), hilft uns mit den Erfahrungen, Verbesserungen in unseren Arbeiten zu erzeugen oder vorzustellen.
Improvisar (a arte do improvisation)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Para improvisar (pela experiência eu sou emitido) meios fazer algo without antes dele para ter-se preparado. Para algum uma abilidade é considerada de fazer algo sem pensar d previamente bom. Tem acontece ao achado a mim mim com algo fazer de repente e tê-lo a ter planejado de encontro ao tempo que se moveu adiante há defying para mim. Cada segundo pareceu os minutos que foi consumido. O essencial não é deixou-se travar pelo nervousness, embora aquela não seja a garantia que bom as coisas saem, mas foi-se um dae (dispositivo automático de entrada) grande, porque a mente deve ignorar os fatores que contribuem ao disorder da concentração.
Esta escrita difere daquelas experiências, porque eu estou improvisando (preparando a sem ela para ter pensado) mas este vez onde eu não sinto o hardship nem o nervousness para o fazer. Mas que o título alludes àquele mim é a escrita algo que eu não sei que sentido tem, mas que me está partindo acontecer mais adiante. Visto que eu me escrevo é que pensa.
Improvisar é o desafio cría sem o conforto do pensamento. Há um momento em que a mente não pensa sobre este fenômeno. Isso é porque é habitual ou para pensar sobre a situação ridiculous que poderia ser um erro ou a ausência da creatividade como tentar uma apresentação rápida.
É pergunta da prática. Eu não acredito que qualquer um para ser superequipped o tem o presente do improvisation interno. É uma batalha aos fatores que tendem a ser uma barreira das palavras ou os trabalhos ou as criações ou os trabalhos que deixem ao produto exterior armado interno do expositor. Essa batalha não ganha totalmente, porque nós somos humanos e nós sentimos. Mas a prática é equivalente dar forma a uma espécie do exército do dae (dispositivo automático de entrada) para ganhar.
Eu estou improvisando. E eu tentei já que é o que representa para mim o improvisation. Aquela é essa escrita, cujas as idéias me são acontecidas da maneira momentânea, sem planeamento precedente, obter exatamente isso. Eu penso e eu penso e viro primeiramente que me está acontecido. Então eu estou improvisando.
A música admirable do rei Crimson (equipado com os improvisations musicais que eu sou um ouvinte grande porque me surpreendem com cada fragmento musical) ou a idéia praticar minha escrita pode ser a causa deste posteo, mas aquela falta o reelevancia. Talvez a expressão é um outro fator a considerar. Enchants a mim escrever.
Embora eu sinta que este texto não termina mais mim continue improvisando, porque é uma arte boa, para considerar, para fazer seguido à prática. E a são-mim idéias acontecidas na cabeça e eu debato se para pô-los ou não nesta escrita devido à importância ou ao interesse.
Eu faço exame da vantagem de um parágrafo para emfatizar a diferença ao meu para parecer entre estes dois conceitos escritos acima no oration precedente. A importância e o interesse (vê como a idéia se levantou me) são dois conceitos que são relacionados. Mas todo o importante não é do interesse (ou dele não para tudo pelo menos presentes/exposições na mesma atração de uma quantidade), então naquele que eu fui baseado para dizer “devido à importância ou ao interesse”. Para selecionar então algo dizer, pode ser importante mas faltar o interesse. O igual I não se amarra myself a alguns daqueles dois conceitos para escrever.
Eu acredito que o imporvisación é em tudo o que nós. Então embora nós planeemos tudo o que nós fazemos, na altura da creatividade nós devemos andar improvisando apresentar-se da maneira/exposição ao público nosso trabalho. Tambén é interessante indicar que tudo o que nós sempre nós o melhora. O tempo (que esse para para improvisar nos parece que passa expresso) ajuda-nos com as experiências gerar ou introduzir melhorias em nossos trabalhos.
Improvising (the art of the improvisation)
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
To improvise (by the experience I am sent) means to make something without before it to have prepared. For some an ability is considered to do something without thinking it previously well. It has happened to find to me me with something to do suddenly and to have it to have devised against the time that moved ahead ago defying to me. Every second it seemed minutes that were consumed. The essential is not to let itself catch by the nervousness, although that is not guarantee which well the things come out, but is a great aid, because the mind must ignore factors that contribute to the disorder of the concentration.
This writing differs from those experiences, because I am improvising (preparing it without it to have thought) but this time I do not feel hardship nor nervousness to do it. But that the title alludes to that I am writing something that I do not know what sense has, but that is going away to me to happen more ahead. Whereas I write I am it thinking.
To improvise is the challenge to be able to create without the comfort of the thought. There is a moment in which the mind does not think about this phenomenon. That is because she is customary or to think about the ridiculous situation that could be an error or the absence from creativity like trying a fast presentation.
It is practice question. I do not believe that anybody for being superequipped it has the gift of the built-in improvisation. It is a battle to the factors that tend to be a barrier of the words or works or creations or works that leave to the outer product the internal armed one of the exhibitor. That battle does not gain totally, because we are human and we felt. But the practice is equivalent to form a species of aid army to win.
I am improvising. And I already tried that it is what represents for me the improvisation. That is that writing, whose ideas are happened to me of momentary way, without previous planning, to obtain that exactly. I think and I think and upset first that it is happened to me. Then I am improvising.
The admirable music of King Crimson (equipped with musical improvisations which I am a great listener because they surprise to me with each musical fragment) or the idea to practice my writing can be the cause of this posteo, but that lacks reelevancia. Perhaps the expression is another factor to consider. It enchants to me to write.
Although I feel that this text does not finish more I continue improvising, because is a good art, to consider, to make followed to practice. And to me they are happened ideas in the head and I debate if to put them or not in this writing due to the importance or the interest.
I take advantage of a paragraph to emphasize the difference to my to seem between these two concepts written up in the previous oration. Importance and interest (they see as the idea arose to me) are two concepts that are related. But all the important one is not from interest (or it does not stop all at least presents/displays in the same amount attraction), then on that I was based to say “due to the importance or to the interest”. Then to select something to say, it can be important but to lack interest. Equal I do not tie myself to any of those two concepts to write.
I believe that the imporvisación is in everything what we do. Then although we plan everything what we do, at the time of the creativity we must walk improvising a way to present/display to the public our work. Tambén is interesting to indicate that everything what we always do we will be able to improve it. The time (that that stops to improvise seems to us that it passes express) helps us with the experiences to generate or to introduce improvements in our works.
Improvisera (konsten av improvisationen)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Att improvisera (vid den överförda förmiddagen för erfara I) hjälpmedel för att göra något without för den att ha förberett. För något är en kapacitet ansedd att göra något utan tänkande det som föregående är väl. Det har händer att finna till mig mig med något att göra plötsligt och att ha den som planerar mot tiden det rört framåt sedan att trotsa till mig. Varje understödja det verkade noterar som konsumerades. Det nödvändigt är inte l5At sig fånga vid nervositeten, även om det inte är garanti som väl saker kommer ut, men är en store bistår, därför att vara besvärad måste ignorera dela upp i faktorer som bidrar till oordningen av koncentrationen.
Denna handstil skilja sig åt från de erfar, därför att att improvisera för I-förmiddag (som förbereder den utan den att ha tänkt) bara denna tid mig inte känselförnimmelsestrapats nor nervositet gör den. Men, att titeln alludes till det I-förmiddaghandstil något som jag inte vet vilken avkänning har, men som går bort till mig att hända framåt. Eftersom jag skriver I-förmiddagen den som är tänkande.
Att improvisera är utmaningen skapar utan komforten av tanken. Det finns ett ögonblick som vara besvärad inte i fenomen för funderare härom. Det är, därför att hon är bruklig eller till funderare om det löjliga läget som kunde vara ett fel eller frånvaroen från den pröva kreativitetnågot liknande en fastapresentation.
Det är övar ifrågasätter. Jag tror inte att vem som helst för att vara superequipped den har gåvan av den inbyggde improvisationen. Det är en strid till dela upp i faktorer som ansar för att vara en barriär av uttrycker eller arbeten eller skapelser eller arbeten, som lämnar till den yttre produkten det inre beväpnad av utställaren. Den strid når inte totalt, därför att vi är människan, och vi klädde med filt. Men öva är likvärdigt att bilda art av bistår armén för att segra.
Improvisera för förmiddag I. Och jag försökte redan att det är vad föreställer för mig improvisationen. Det är den handstil, vars idéer händs till mig av ögonblickligt långt, utan föregående planera, som exakt erhåller det. Funderare I och I-funderare och rubbning först att den händs till mig. Därefter improvisera för förmiddag I.
Den Crimson beundransvärda musiken av konungen (utrustat med musikaliska improvisationar som I-förmiddagen en stor lyssnare, därför att de förvånar till mig med varje musikaliskt fragment) eller idén att öva min handstil kan vara orsaka av denna posteo, men det saknar reelevancia. Kanske är uttryckt another dela upp i faktorer för att betrakta. Det tjusar till mig för att skriva.
Även om I-känselförnimmelsen, att denna text inte avslutar mer mig, fortsätter att improvisera, därför att är en bra konst, att betrakta, att göra följt för att öva. Och till mig är de händda idéer i huvudet, och jag debatterar om för att sätta dem eller inte i denna handstil tack vare betydelsen eller intressera.
Jag tar fördel av en stycke för att betona skillnaden till mitt för att verka mellan dessa två begrepp som är skriftliga upp i den föregående orationen. Betydelse och intresserar (de ser, som idén uppstod till mig), är två begrepp som är släkta. Men alla viktig är inte från intresserar (eller den inte stoppar alla åtminstone gåvor/skärmar i det samma beloppet dragning), därefter på det som jag baserades till något att säga ”tack vare betydelsen eller till intressera”. Därefter att välja något till något att säga kan det vara viktigt, men att sakna intressera. Jämliket I binder jag själv inte till några av de två begrepp för att skriva.
Jag tror att imporvisaciónen är i allt vad vi. , även om därefter vi planerar allt vad vi gör, på tiden av kreativiteten måste vi gå improvisera a långt till gåva/skärm till allmänheten vårt arbete. Tambén intresserar för att indikera att allt vad vi alltid oss ska förbättrar den. Tiden (att det stopp som ska improviseras, verkar till oss att det passerar uttryckligt), hjälper oss med erfar för att frambringa eller introducera förbättringar i våra arbeten.
Импровизировать (искусствоо импровизации)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Сымпровизировать (опытом я послан) середины сделать что-то снаружи перед им для того чтобы подготовить. Для некоторого рассмотрена способность сделать что-то без думать оно ранее хорошее. Оно имеет случилось к находке к мне я с что-то сделать неожиданно и иметь его, котор нужно изобрести против времени двинуло вперед тому назад defying к мне. Каждая секунда показалось минутами были уничтожены. Необходимая не препятствовала уловить нервозностью, хотя то не будет гарантия которая хороше вещи приходят вне, но будет большой помощью, потому что разум должен проигнорировать факторы которые способствуют к разладу концентрации.
Это сочинительство отличает от тех опытов, потому что я импровизироваю (подготовляющ его без его подумать) только это время, котор я не чувствуют, что hardship ни нервозность делаю ее. Но что название alludes к тому я сочинительство что-то я не знаю что чувство имеет, но который идет прочь к мне случиться более вперед. Тогда как я пишу меня он думая.
Сымпровизировать будет возможностью создался без комфорта мысли. Будет момент в разум не думает о этом явлении. То потому что она привычна или думать о смешоной ситуацией смогла быть ошибкой или отсутствием от creativity как пытаться быстрое представление.
Будет вопросом о практики. Я не верю что anybody для быть superequipped оно имеет подарок built-in импровизации. Будет сражением к факторами клонат быть барьером слов или работ или творений или работами передают к наружному продукту внутренне вооруженное один из экспонента. То сражение не приобретает полно, потому что мы людск и мы чувствовали. Но практика соответствующа для того чтобы сформировать вид армии помощи для того чтобы выиграть.
Я импровизироваю. И я уже попытался что он представляет для меня импровизацию. То будет то сочинительство, идеи которого случены к мне однократно дороги, без ранее запланирования, получить то точно. Я думаю и я думаю и осаживаю сперва что оно случено к мне. После этого я импровизироваю.
Admirable нот короля Пунцов (оборудованного с музыкальными импровизациями я буду большим оператором на приеме потому что они удивляют к мне с каждой музыкальной частью) или идея напрактиковать мое сочинительство может быть причина этого posteo, но то нуждается reelevancia. Возможно выражением будет другой фактор, котор нужно рассматривать. Оно заколдовывает к мне написать.
Хотя я чувствую что этот текст не заканчивает больше я продолжайтесь сымпровизировать, потому что хорошее искусствоо, для рассмотрения, сделать последовано за к практике. И к мне ими будут слученные идеи в головке и я debate если для того чтобы положить их или не в это сочинительство из-за важности или интереса.
Я take advantage of параграф для того чтобы подчеркнуть разницу к моему для того чтобы показаться между этими 2 принципиальными схемами write up в ранее oration. Важность и интерес (они видят по мере того как идея возникла к мне) 2 принципиальной схемы родственн. Но все важное одно не от интереса (или его не останавливает все по крайней мере настоящие моменты/индикации в такой же привлекательности количества), тогда на том я был основан для того чтобы сказать «из-за важности или к интересу». После этого выбрать что-то сказать, оно может быть важно но нуждаться интерес. Равный iий не связывает к любой из тех 2 принципиальных схем для писания.
Я верю что imporvisación в всем мы делаем. После этого хотя мы планируем все мы делаем, во время creativity мы должны погулять импровизировающ представить дороги/индикация к публике наша работа. Tambén интересно для того чтобы показать что все мы всегда делаем мы будет улучшило его. Время (т останавливает для того чтобы сымпровизировать кажет к нам что оно проходит курьерское) помогает нам с опытами произвести или ввести улучшения в наших работах.
Het improviseren (de kunst van de improvisatie)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Om (door de ervaring word ik gestuurd) middelen te improviseren om iets zonder vóór het te maken voorbereidingen getroffen te hebben. Voor wat wordt een capaciteit overwogen om iets te doen zonder het eerder goed te denken. Het is gebeurd om aan me me te vinden met iets om het plotseling te doen en te hebben om tegen de tijd bedacht te hebben die vooruit geleden het tarten tot me leidde. Elke seconde scheen het notulen die werden verbruikt. Essentieel moet niet laten door de nervositeit vangen, hoewel dat geen waarborg is die goed de dingen uit komen, maar is een grote hulp, omdat de mening factoren moet negeren die tot de wanorde van de concentratie bijdragen.
Dit het schrijven verschilt van die ervaringen, omdat ik improviseer (voorbereidend het zonder het om gedacht te hebben) maar dit keer ik ontbering noch geen nervositeit het voel doen. Maar dat de titel op dat zinspeelt schrijf ik iets dat ik weet welke niet betekenis heeft, maar dat gaat naar me weg meer vooruit te gebeuren. Terwijl ik ik schrijf ben het die denkt.
Improviseren is de uitdaging zonder het comfort van de gedachte kunnen creëren. Er is een ogenblik waarin de mening niet over dit fenomeen denkt. Dat is omdat zij of gebruikelijk is om over de belachelijke situatie te denken die een fout of de afwezigheid van creativiteit zou kunnen zijn als het proberen van een snelle presentatie.
Het is praktijkvraag. Ik geloof niet dat om het even wie voor het zijn het heeft de gift van de ingebouwde improvisatie superequipped. Het is een slag aan de factoren die een barrière van de woorden of de werkzaamheden of verwezenlijkingen neigen te zijn of werkt dat verlof aan het buitenproduct interne bewapende één van de exposant. Die slag bereikt niet totaal, omdat wij menselijk zijn en wij voelden. Maar de praktijk is gelijkwaardig om een soort hulpleger te vormen om te winnen.
Ik improviseer. En ik probeerde reeds dat het is wat voor me de improvisatie vertegenwoordigt. Dat is dat het schrijven, de waarvan ideeën aan me van kortstondige manier, zonder vorige planning, om dat precies te verkrijgen zijn gebeurd. Ik denk en ik denk eerst en verstoorde dat het aan me is gebeurd. Dan improviseer ik.
De bewonderenswaardige Karmozijnrode muziek van Koning (uitgerust met muzikale improvisaties die ik een groot luisteraar ben omdat zij aan me met elk muzikaal fragment) verrassen of het idee om mijn het schrijven uit te oefenen kan de oorzaak van dit posteo zijn, maar dat gebrekreelevancia. Misschien de uitdrukking een andere te overwegen factor is. Het enchants aan me om te schrijven.
Hoewel ik van mening ben dat deze tekst geen meer beëindigt blijf ik improviserend, omdat een goede kunst, is na te denken, aan praktijk gevolgd te maken. En aan me zijn zij gebeurde ideeën in het hoofd en ik debatteer als om hen of niet aan te brengen dit schrijven wegens het belang of de rente.
Ik haal voordeel uit een paragraaf om het verschil aan mijn te benadrukken om tussen deze twee concepten te schijnen die in vorige oration worden bijgewerkt. Het belang en de rente (zij zien aangezien het idee zich aan me) voordeed zijn twee concepten die verwant zijn. Maar al belangrijke is niet van rente (of het houdt allen niet tegen minstens voorstelt/vertoningen in de zelfde bedragaantrekkelijkheid), dan op dat was ik gebaseerd om „wegens het belang of wegens de rente“ te zeggen. Dan om te zeggen iets te selecteren, kan het belangrijk zijn maar rente niet hebben. Gelijk ik me aan geen van die twee te schrijven concepten bind.
Ik geloof dat imporvisación in alles is wat wij doen. Dan hoewel wij alles plannen wat wij, op het tijdstip van de creativiteit moeten wij het improviseren van een manier lopen voor te stellen/tonen aan het publiek ons werk. Tambén is interessant om erop te wijzen dat alles wat wij altijd wij het zullen kunnen verbeteren. De tijd (dat die te improviseren einden aan ons schijnt dat het uitdrukkelijk) overgaat helpt ons met de ervaringen om verbeteringen te produceren of te introduceren in onze werken.
[إيمبروفيز] (الفن من الارتجال)
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أن [إيمبروفيز] (بالخبرة أرسلت أنا) [منس] أن يجعل شيء بدون قبل هو أن يتلقّى أعدّت. ل بعض اعتبرت قدرة أن يتمّ شيء دون يفكّر هو سابقا جيّدة. هو يتلقّى يحدث إلى اكتشاف إلى ي ي مع شيء أن يتمّ فجأة وأن يتلقّى هو أن يتلقّى [دفيز] ضدّ الوقت أنّ تحرّك إلى الأمام [أغو] يتحدّى إلى ي. كلّ ثانية بدا هو دقائق أنّ كان استهلكت. ليس الأساسيّة أن تركبنفسي مسكت بالعصبيّة, رغم أنّ أنّ ليس ضمانة أيّ جيّدة الأشياء يأتون خارجا, غير أنّ معونة عظيمة, لأنّ العقل ينبغي تجاهلت عاملات أنّ يسهم إلى الاضطراب من التركيز.
يختلف هذا كتابة من أنّ خبرات, لأنّ أنا أكون [إيمبروفيز] (يعدّ هو دون هو أن يتلقّى فكّرت) غير أنّ هذا وقت أنا لا أشعر شدة ولا عصبيّة أن يتمّ هو. غير أنّ أنّ يلمح العنوان إلى أنّ أنا كتابة شيء أنّ أنا لا أعرف ما إحساس يتلقّى, غير أنّ أنّ يكون يذهب بعيدا إلى ي أن يحدث أكثر إلى الأمام. حيث أنّ أنا أكتب أنا هو يفكّر.
أن [إيمبروفيز] التحدي أن يكون يمكن أن يخلق دون الراحة من الفكرة. هناك عزم في أيّ العقل لا يفكّر حول هذا ظاهر. أنّ لأنّ هو يكون إعتيادي أو أن يفكّر حول الحالة تافهة أنّ استطاع كنت خطأ أو الغياب من إبداع مثل يحاول عرض سريعة.
هو ممارسة سؤال. أنا لا أصدق أنّ [سوبرقويبّد] أيّ شخص ل يكون هو يتلقّى الهبة من الارتجال مدمجة. هو معركة إلى العاملات أنّ يميل أن يكون عائقة من الكلمات أو أعمال أو أخلاق أو أعمال أنّ يترك إلى المنتوج خارجيّة الداخليّة مسلّحة واحدة من العارضة. أنّ لا يكسب معركة تماما, لأنّ نحن نكون إنسانيّة ونحن [فلت]. غير أنّ الممارسة معادلة أن يشكّل نوع من معونة جيش أن يربح.
أنا [إيمبروفيز]. وحاول أنا سابقا أنّ هو ماذا يمثّل ل ي الارتجال. أنّ أنّ كتابة, الذي أفكار يكون حدثت إلى ي من طريق لحظيّة, دون تخطيط سابقة, أن ينال أنّ تماما. أنا أفكّر ويفكّر أنا ويخلّ أولى أنّ هو حدثت إلى ي. بعد ذلك [إيمبروفيز] أنا.
اللون موسيقى رائعة ملك [كريمسن] (يجهّز مع ارتجالات موسيقيّة أيّ أنا أكون مستمعة عظيمة لأنّ هم يفاجئون إلى ي مع كلّ جزء موسيقيّة) أو الفكرة أن يمارس كتابتي يستطيع كنت السبب من هذا [بوستيو], غير أنّ يفتقر أنّ [ريلفنسا]. ربّما التعبير آخر عاملة أن يعتبر. هو يسحر إلى ي أن يكتب.
رغم أنّ أنا أشعر أنّ لا ينهي هذا نص أكثر أنا استمرّت [إيمبروفيز], لأنّ يكون فن جيّدة, أن يعتبر, أن يجعل يتبع إلى ممارسة. وإلى ي هم يحدث فكرة في الرأس ويناقش أنا إن أن يضعهم أو لا في هذا كتابة واجبة إلى الأهمية أو الفائدة.
أنا أستفيد فقرة أن يؤكّد الفرق إلى ي أن يبدو بين هذا اثنان مفاهيم [وريت وب] في الخطبة سابقة. أهمية وفائدة (يرى هم بما أنّ الفكرة نشأ إلى ي) اثنان مفاهيم أنّ يكون متّصلة. غير أنّ [ألّ ث] مهمّة ليس واحدة من فائدة (أو هو لا يتوقّف كلّ على الأقلّ هدايا/أعراض في ال نفسه مبلغة حالة جذب), بعد ذلك على أنّ أنا كان أسّست أن يقول "واجبة إلى الأهمية أو إلى الفائدة". بعد ذلك أن ينتقي شيء أن يقول, هو يستطيع كنت مهمّة غير أنّ أن يفتقر فائدة. لا يقيّدبنفسي كفؤ [إي] إلى أيّ من أنّ اثنان مفاهيم أن يكتب.
أنا أصدق أنّ ال [إيمبورفيسسن] في كلّ شيء ماذا نحن نتمّ. بعد ذلك رغم أنّ نحن نخطّط كلّ شيء ماذا نحن نتمّ, [أت ث تيم وف] الإبداع نحن ينبغي مشيت [إيمبروفيز] طريق أن يقدّم/عرض إلى الجمهور عملنا. [تمبن] ممتعة أن يشير أنّ سيكون كلّ شيء ماذا نحن دائما نتمّ نحن يمكن أن يحسن هو. الوقت (أنّ أنّ يتوقّف أن [إيمبروفيز] يبدو إلى نا أنّ يمرّ هو مستعجلة) يساعدنا مع الخبرات أن يلد أو أن يقدّم تحسينات في أعمالنا.
|
|
| February 18, 2009 | 10:10 PM |
|
|
 |
Árbol de personalidades (parte I)
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Varias ramificaciones con el objeto de llegar a la cúpula. A mirar el cielo y las estrellas con un amplia sonrisa.
Algunos sectores del árbol fueron estudiados y se logró establecer un concepto para cada uno de ellos (teniendo en cuenta que está atado a la suerte de probabilidad, pues los humanos establecen códigos de comunicación para entenderse, pero hay cosas que creen descubrir pero no lo hacen).
Hay ramas del árbol que germinaron, también están aquellas que lo harán en un futuro y se dividen en: las previamente anticipadas a través de utopías u otras maneras de fantasear con el futuro; y aquellas que todavía no se estudiaron.
Todas las ramas no tienen la misma edad, pues van surgiendo, como dice el párrafo anterios, surgieron y surgirán a través del tiempo.
Algunas de las ramas recientemente estudiadas son:
El Transparente
La transparencia referida como a la ausencia en medidas de todo aquello que pretende tapar lo que pretendemos observar. Al mencionar esto debería deducirse que se está hablando de probabilidad, pues la transparencia en este caso está siendo argumentada como mayor o menor, depende del caso.
La persona transparente es aquella que no tapa lo que es, ni lo que piensa ni aquello que conforma su esencia.
La ventaja es que, al no esconder nada, se sabe de antemano su personalidad y por esto pueden establecerse en un mapa todos sus componentes interiores.
La desventaja es la poca probabilidad de sorpresa, pues ya está estudiado y todo lo que se presente como misterioso será efímero.
El apantallado
La pantalla contiene a la palabra imagen. Pero con un ingrediente más: la idea del alrededor, del entorno, de la recepción exterior. Indudablemente busca la respuesta de aquello que lo rodea, que sea positiva, o la que negativa servirá para cambiar e innovar para una mejor muestra.
Busca que quienes lo ven no hagan zapping (acción y efecto de pasar los canales en la jerga televisiva).
Tiene tendencia a la competencia (en casi todos los casos es de manera compulsiva). Siempre retocará su imagen para que sea vendible y el público la compre. Busca en la apariencia externa (todo aquello que no se refiere a la persona, como las posesiones) la fuente de su crecimiento en torno a la admiración por parte de su público. Su esencia fue impresa con el concepto de "mejor". No solo con el concepto, sino además con la expansión del mismo: ser el mejor en esto, y ser el mejor en aquello, en todo.
El afiebrado
La fiebre implica elevación de temperatura, un calor que tiende a hacer pesado el cuerpo. El tipo de fiebre que presenta es de carácter mental. Se la fabrica él mismo. La fiebre puede presentarse como componente de diversas circunstancias. Intenta contrarrestar la fiebre pero consigue un efecto corto. Aunque es consciente de que puede curar su fiebre, no hace lo posible por lograrlo en la mayoría de los casos.
Se encierra en su fiebre buscando que no haya una explicación. Puede asustarlo o no la idea de un incendio de su interior a causa de la fiebre. El hecho de sacarle una sonrisa es motivo de estudio pues se duda de su efecto real o inventado o falso. Con ayuda externa puede liberarse del calor que lo aprisiona. Hay que evitar ser estufa de él. No tiene definida su reacción a los diversos experimentos hechos tomando como factor los sucesos.
El explorador
La búsqueda es el concepto primordial. Para que haya que acudir a esta palabra siempre tiene que haber una pregunta o cuestionamiento. Y eso nace de un estudio que él realiza y le determina la falta de algo.
Es un apasionado buscador de nuevos mundos, nuevas experiencias.
Junto a la búsqueda asocia el término conocer. Es el resultado al que aspira. Y trata de que eso sea una gran experiencia.
Algunos ejemplos demostraron no distinguir entre que esa búsqueda fuera una mala o buena experiencia. Mientras que otros solo apuntan a explorar cuando tienen en claro que la experiencia va a ser buena, si saben que es mala la descartan.
El guerrero
La guerra se hizo con el fin de ganar. En este proceso, el triunfo requiere del ataque. Aunque una buena estrategia puede ser una defensa bien hecha, sin ataque no hay victoria.
La idea de ataque está presente y para eso necesita tener un carácter firme y duro.
Hay dos clases a la hora de hablar de consideración del daño: están los que le importa lo que puedan hacerle al rival, lo que deriva en una situación de arrepentimiento probablemente; y también aquellos que piensan en celebrar el triunfo, sin atender a lo que puedan provocar en el otro.
El surgimiento de la esencia de guerrero no en todos los casos nace con quien lo posee.
El influenciable
La influencia requiere un poder por parte del emisor. También hace a la necesidad del receptor de incorporación de ese poder emanado del transmisor.
Este estilo de personaje parte de una profunda admiración haia quien lo influencia.
Pero al ser esa admiración objeto de caracterizar a este individuo como influenciable, es decir, “admirador en exceso”, se nota como una debilidad en su carácter. La admiración provoca una debilidad en el receptor.
El influenciable es aquel que tiene las barreras bajas para que se pueda ejercer poder sobre él.
El múltiple personalidad
Es una persona común y corriente. Con su forma de ser y su estilo bien establecidos. Pero no posee una personalidad fija. Va atravesando los diferentes estados a través de momentos.
Cambia de parecer constantemente. Es su manera de actuar. No tiene horario establecido para ser uno u otro. Presenta diversas facetas. Ninguna de ellas lo caracteriza, pues van mutando.
El comprador de personalidad
Tiene tendencia a mirar a quienes admira. Toma sus virtudes o características y decide tomarlas, comprarlas. Las incorpora a su ser como quien prueba el producto que adquirió.
Compra en el sentido de que intercambia con un medio de pago que es la admiración. Cuando una personalidad adquirida no le satisface más la desecha dejándola en desuso, reemplazándola por otra
Como todo comprador, puede ser un estudioso o no de la oferta. Lo que pueda diferenciar al que sí y al que no son los sentimientos que despiertan en él lo que observa o bien lo que podría provocar en quienes detecten su compra.
Arbre de personnalités (partie I)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Plusieurs ramifications dans le but d'arriver à la coupole. Surveiller le ciel et les étoiles avec un vaste sourire.
Quelques secteurs de l'arbre ont été étudiés et on a obtenu établir un concept pour chacun de d'eux (en en tenant compte du fait qu'il est attaché à la chance de probabilité, parce que les hommes établissent des codes de communication pour être compris, mais il y a des choses qu'ils croient découvrir mais ils ne le font pas).
Il y a des branches de l'arbre qui ont germé, ce sont aussi celles qui le feront dans un futur et ils se divisent : celles préalablement anticipées à travers des utopie ou d'autres manières de fantasear avec le futur ; et celles qui n'ont pas été encore étudiées.
Toutes les branches n'ont pas le même âge, parce qu'elles apparaissent, comme dit le paragraphe anterios, ils soient apparus et apparaissent à travers le temps.
Certaines des branches récemment étudiées sont :
La
la transparence Transparente relative comme à l'absence dans des mesures de de tout cela qui prétend couvrir ce que nous prétendons observer. EN mentionnant ceci on devrait déduire qu'on parle de probabilité, parce que la transparence dans ce cas est faite valoir comme plus grand ou plus petit, dépend du cas.
La personne transparente est celle qui ne couvre pas ce qui est, ni ce qu'il pense ni cela qui conforme son essence.
L'avantage est que, ne dissimulant rien, on sait à l'avance sa personnalité et par ceci on peut établir dans une carte tous ses composants intérieurs.
L'inconvénient est le peu de probabilité de surprise, parce qu'il est déjà étudié et tout ce qui se présente comme mystérieux sera éphémère.
Celui apantallado
l'écran contient au mot image. Mais avec un ingrédient de plus : l'idée de le d'autour, de l'environnement, de la réception extérieure. Il cherche indubitablement la réponse de de cela qui l'entoure, qui est positive, ou celle qui négative servira à changer et à innover pour un meilleur échantillon.
Il cherche que ceux qui le voient ils ne fassent pas zapping (action et effet de passer les canaux dans le jargon télévisuel).
Il a tendance à la concurrence (dans presque tous les cas il est de manière obligatoire). Il retouchera toujours son image pour qu'il soit vendable et le public l'achète. Il cherche dans l'aspect externe (tout cela qui ne se réfère pas à la personne, comme les possessions) la source de sa croissance autour de l'admiration par son public. Son essence a été imprimée avec le concept de de « mieux ». Non seulement avec le concept, mais en outre avec l'expansion de de ce dernier : être le meilleur dans ceci, et être le meilleur dans cela, dans tout.
Celui afiebrado
la fièvre implique une élévation de température, une chaleur qui tend à rendre lourd le corps. Le type de fièvre qu'il présente est à caractère mental. Le on fabrique ce dernier. La fièvre peut se présenter comme composant de diverses circonstances. Il essaye de résister à la fièvre mais obtient le court effet. Bien que soit conscient qu'il peut traiter sa fièvre, il ne fait pas ce qui est possible pour l'obtenir dans la majorité des cas.
Il est enfermé dans sa fièvre en cherchant qu'il n'y ait pas une explication. Il peut alarmer lui ou non par l'idée d'un incendie de son intérieur en raison de la fièvre. Le fait de lui sortir un sourire est un motif d'étude parce qu'il est douté de son effet réel ou inventé ou faux. Avec aide externe il peut être libéré de la chaleur qu'il aprisiona. Il faut éviter d'être fourneau de de lui. N'a pas définie sa réaction aux diverses expériences faites en prenant comme facteur les événements.
L'explorateur
la recherche est le concept primordial. Pour qu'il faille aller à ce mot il doit toujours y avoir une question ou une mise en question. ET cela naît d'une étude qu'il effectue et il lui détermine le manque de de quelque chose.
De nouvelles expériences est un chercheur passionné de nouveaux mondes.
Avec la recherche il associe le terme connaître. C'est le résultat à auquel il aspire. ET il traite que cela est une grande expérience.
Quelques exemples ont démontré ne pas distinguer tandis que cette recherche était une mauvaise ou bonne expérience. Tandis que d'autres signalent seulement explorer quand ils auront dans il est évident que l'expérience va être bonne, s'ils savent qu'elle est mauvaise ils écartent.
Le guerrier
la guerre s'est fait afin de gagner. Dans ce processus, le triomphe requiert l'attaque. Bien qu'une bonne stratégie puisse être une défense bien faite, sans attaque il n'y a pas de la victoire.
L'idée d'attaque est présente et pour cela a besoin d'avoir un caractère ferme et dur.
Il y a deux classes au moment de parler de considération des dommages : ils sont ceux que lui importe ce qui peuvent la faire au rival, ce qui dérive dans une situation de repentir probablement ; et aussi ceux qui pensent tenir le triomphe, sans s'occuper à à ce qu'ils peuvent provoquer dans l'autre.
Le surgissement de l'essence de guerrier non dans tous les cas naît avec laquelle il le possède.
L'influencerable
l'influence requiert un pouvoir par l'émetteur. Il fait aussi à la nécessité du récepteur d'incorporation de ce pouvoir émanant du transmetteur.
Ce style de personnage part d'une admiration haia profonde celui qui l'influence.
Mais étant cette admiration objet de caractériser à cet individu comme influencerable, c'est-à-dire ? admirateur en excès ? , il est remarqué comme une faiblesse dans son caractère. L'admiration provoque une faiblesse dans le récepteur.
L'influencerable est celui qui a les faibles barrières pour qu'il puisse être exercé pouvoir sur lui.
La multiple personnalité
Est une personne commune et courante. Avec sa façon d'être et son style bien établis. Mais il ne possède pas une personnalité fixe. Il traverse les différents états à travers des moments.
Il change de de paraître constantement. Il est sa manière d'agir. Il n'a pas horaire établi pour être l'un ou l'autre. Il présente diverses facettes. Aucune de d'elles le caractérise, parce qu'ils mutent.
L'acheteur de personnalité
A tendance à surveiller qu'il admire. Il prend ses vertus ou caractéristiques et les décide de les prendre, les acheter. Il les incorpore à son être comme celui qui prouve le produit qu'il a acquis.
Achat dans le sens qu'il échange avec un moyen de paiement qui est l'admiration. Quand une personnalité acquise ne le satisfera pas plus elle il rejette en la laissant en désuétude, en la remplaçant par une autre
Comme tout acheteur, il peut être un étudiant ou non de l'offre. Ce qu'il peut différencier à auquel en effet et à auquel ne sont pas les sentiments qui réveillent en lui ce qu'il observe ou bien ce qu'il pourrait provoquer dans lesquelles ils détectent leur achat.
Albero delle personalità (parte I)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Parecchie ramificazioni con l'intenzione di arrivare alla cupola. Per guardare il cielo e le stelle con un sorriso ampio.
Alcuni settori dell'albero sono stati studiati ed è stato riuscito per stabilire un concetto per ogni di loro (considerare chi sono legati alla fortuna di probabilità, perché gli esseri umani depositano giù i codici di comunicazione da capire, ma è cose che che generano per scoprire ma non la fanno).
Ci sono rami dell'albero che ha germinato, inoltre sono quelli che li faranno in avvenire e sono divisi in: precedentemente anticipato con i utopias o altri sensi a fantasear con il futuro; e quelli che ancora non hanno studiato.
Tutti i rami non hanno la stessa età, perché stanno presentando, poichè dice i anterios di paragrafo, hanno presentato e presenteranno con tempo.
Alcuni dei rami recentemente studiati sono:
Transparente
l'acetato ha fatto riferimento come l'assenza nelle misure di tutto che cosa prova a coprire che cosa proviamo a osservare. Quando accennare questo dovrebbe essere dedotto che sta parlando della probabilità, perché l'acetato in questo caso sta discutendo come più grande o più piccolo, dipende dal caso.
La persona è trasparente è che quella non copre che cosa è, nè che cosa pensa nè che cosa è conforme la relativa essenza.
Il vantaggio è che, quando non nasconde nulla, la relativa personalità è conosciuta in anticipo e dal questo i loro componenti interni possono depositarsi giù in un programma tutto.
Lo svantaggio è la probabilità piccola della sorpresa, perché tutto già è studiato e che cosa compare come mysterious sarà effimero.
Ha selezionato
lo schermo contiene all'immagine di parola. Ma con un ingrediente più: l'idea di intorno, i dintorni, la ricezione esterna. Indubbiamente cerca la risposta che cosa quella circonda, quello è positivo, o quella negazione servirà a cambiare ed innovate per un campione migliore.
Cerca quello che vede che non fa zapping (azione ed effetto per passare le scanalature nello slang di trasmissione televisiva).
Ha tendenza alla concorrenza (in quasi tutti i casi è del senso compulsive). Altererà sempre la relativa immagine in modo che sia vendibile ed il pubblico la compri. Cerca nell'apparenza esterna (tutto che cosa una non parla della persona, come i possessi) la fonte del relativo sviluppo intorno all'ammirazione da parte del relativo pubblico. La relativa essenza è stata stampata con il concetto “di migliore„. Non solo con il concetto, ma in più con l'espansione a He egli stesso: per essere quello migliore in questo ed essere quello migliore in quanto, tutto.
Feverish
la febbre implica l'altezza di temperatura, un calore che tende a rendere il corpo pesante. Il tipo di febbre che si presenta/esposizioni è del carattere mentale. Lui egli stesso marche. La febbre può comparire come il componente delle circostanze varie. Prova a resistere alla febbre ma ottiene un effetto corto. Anche se è cosciente che la relativa febbre può curare, non fa la cosa possibile per ottenerlo in la maggior parte dei casi.
È bloccato dentro nella relativa febbre che cerca che ci non è una spiegazione. Può spaventare esso o non l'idea di un fuoco del relativo interiore a causa della febbre. Il fatto per rimuovere un sorriso a lui è motivo per lo studio perché dubbio del relativo effetto reale o inventato o falso. Con il sussidio esterno può esente dal calore che imprisons esso. È necessario da evitare di essere stufa di lui. Non ha definito la relativa reazione agli esperimenti fatti vari che prendono come il fattore gli eventi.
L'esploratore
la ricerca è il concetto fondamentale. In modo che ci sia di andare a questa parola sempre debba avere una domanda o un cuestionamiento. E quello è sopportato di uno studio che effettua e determina la mancanza a lui di qualcosa.
È un cercatore entusiastico di nuovi mondi, nuove esperienze.
Vicino alla ricerca associa il termine per sapere. È il risultato a cui aspira. E si occupa di quale quella è un'esperienza grande.
Alcuni esempi dimostrati per non distinguersi mentre quella ricerca era un'esperienza difettosa o buona. Considerando che altri singoli mirano ad esplorare quando sanno in chiaramente che l'esperienza sta andando essere buona, se sanno che è scarto difettoso esso.
Il soldato
la guerra è diventato allo scopo di vincere. In questo processo, il trionfo richiede dell'attacco. Anche se una buona strategia può essere una difesa ricca fatta, senza attacco non c'è nessuna vittoria.
Il concetto dell'attacco è presente e per quello deve avere un carattere costante e duro.
Ci sono due codici categoria ai tempi del parlare della considerazione di danni: sono quelli che a lui quale si interessa che cosa possono fare il rivale a lui, probabilmente deriva in una situazione di repentance; ed anche quelli che pensano a celebrare il trionfo, senza prendere la cura di che possono causare nell'altro.
La germogliatura dell'essenza del soldato in tutti i casi non è sopportata con quella lo ha.
Il influenciable
l'influenza richiede un'alimentazione da parte dell'emettitore. Inoltre fa alla necessità della ricevente di incorporazione di quella l'alimentazione emanata del trasmettitore.
Questo stile del personage va da un haia profondo di ammirazione che influenze esso.
Ma all'che l'oggetto di ammirazione da caratterizzare a questo individuo gradisce influenciable, cioè? ammiratore superiore? , la nota gradisce una debolezza nel relativo carattere. L'ammirazione causa una debolezza nella ricevente.
Il influenciable è che quello ha le barriere basse in modo che sia possibile da essere impiegato potere su lui.
La personalità multipla
è una persona comune e corrente. Con la relativa forma stabilita da essere ed il relativo stile ricco. Ma non ha una personalità fissa. Sta attraversando il differente dichiara con i momenti.
Cambia per sembrare costantemente. È il relativo senso comportarsi. Non ha stabilito il programma per essere altro un o uno. Presenta/visualizza le sfaccettature varie. No di loro lo caratterizza, perché sono mutando.
Il compratore di personalità
ha tendenza da guardare a coloro che ammira. Prende le relative virtù o le caratteristiche ed esso decide prenderla, per comprarle. Comprende relativo essere come chi dimostra il prodotto che ha acquistato.
Acquisto nel senso che interscambia con i mezzi di pagamento che sono l'ammirazione. Quando una personalità acquistata non lo soddisfa più gli scarti esso che lo lascia nel disuse, sostituente lo da altro
come tutto il compratore, può essere un allievo o non del rifornimento. Che cosa può differenziare allo sì che ed a quella non sono le sensibilità che sveglino in lui che cosa osserva o che cosa potrebbe causare in coloro che rileva il loro acquisto.
Baum der Beschaffenheiten (Teil I)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Einige Verzweigungen mit der Absicht des Ankommens in der Kuppel. Den Himmel und die Sterne mit einem reichlichen Lächeln aufpassen.
Einige Sektoren des Baums wurden studiert und er wurde gehandhabt, um ein Konzept für jedes von ihnen herzustellen (zu betrachten wem an das Wahrscheinlichkeit Glück gebunden werden, weil die Menschen unten die verstanden zu werden vereinbaren übertragungscodes, aber sind Sachen, die, die sie verursachen, um zu entdecken, aber sie tun es nicht).
Es gibt Niederlassungen des Baums, der keimte, sind auch die, die es zukünftig tun und sie werden in geteilt: vorher vorweggenommen worden durch utopias oder andere Weisen zu fantasear mit der Zukunft; und die, die noch nicht studierten.
Alle Niederlassungen haben nicht das gleiche Alter, weil sie, da es die Punkt anterios sagt, sie entstanden entstehen und sie durch Zeit entstehen.
Einige der vor kurzem studierten Niederlassungen sind:
Transparente
das Transparent verwies wie die Abwesenheit in den Massen von alles, was es versucht, zu bedecken, was wir versuchen zu beobachten. Als das Erwähnen dieses würde abgeleitet werden müssen, das es von der Wahrscheinlichkeit gesprochen wurde, weil das Transparent in diesem Fall wie grösseres oder kleineres argumentiert wird, hängt vom Fall ab.
Die Person ist ist transparent, daß die nicht bedeckt, was, weder ist, was denkt, noch was sein sich Wesentliches anpaßt.
Der Vorteil ist, daß, wenn man nicht alles, seine Beschaffenheit bekannt vorher versteckt und durch dieses ihre inneren Bestandteile in einem Diagramm alles unten vereinbaren können.
Der Nachteil ist die kleine Wahrscheinlichkeit der überraschung, weil alles bereits studiert wird und was es erscheint, wie geheimnisvoll, ephemer ist.
Sortierte
den Schirm enthält zum Wortbild aus. Aber mit einem Bestandteil mehr: die Idee von herum, die Umlagerungen, die äußere Aufnahme. Zweifellos sucht es nach der Antwort was das man umgibt, das ist positiv, oder dieses Negativ dient, für eine bessere Probe zu ändern und zu erneuern.
Es sucht nach dem, das sehen, daß es sie nicht zapping tut (die Tätigkeit und Effekt, zum der Führungen im im Fernsehen übertragenden Jargon zu führen).
Es hat Tendenz zur Konkurrenz (in fast allen Fällen ist es von der zwingenden Weise). Es ändert immer sein Bild, damit er absatzfähig ist und die öffentlichkeit es kauft. Es sucht im externen Aussehen (alles über was man nicht die Person spricht, wie der Besitz) nach der Quelle seines Wachstums um die Bewunderung von seiten seiner öffentlichkeit. Sein Wesentliches wurde mit dem Konzept von „besserem“ gedruckt. Nicht nur mit dem Konzept, aber zusätzlich mit der Expansion zu ihm selbst: das beste in dem sein das beste diesbezüglich, und sein, alles.
Fieberhaft
deutet das Fieber Temperaturaufzug, eine Hitze an, die neigt, den Körper schwer zu bilden. Die Art des Fiebers, das sich darstellt,/Anzeigen, ist vom Geistesbuchstaben. Er selbst Marken. Das Fieber kann wie Bestandteil der verschiedenen Umstände erscheinen. Es versucht, dem Fieber zu widerstehen, aber es erhält einen kurzen Effekt. Obgleich er bewußt ist, daß sein Fieber kurieren kann, tut nicht die mögliche Sache, um sie in die meisten Fällen zu erreichen.
Es ist innen in seinem suchenden Fieber verriegelt, daß es nicht eine Erklärung gibt. Es kann es oder nicht die Idee eines Feuers seines Innerens wegen des Fiebers erschrecken. Die Tatsache, zum eines Lächelns zu ihm zu entfernen ist Grund für Studie weil Zweifel seines realen oder erfundenen oder falschen Effektes. Mit externem Hilfsmittel kann es von der Hitze freigegeben werden, die es einsperrt. Es ist notwendig zu vermeiden, um Ofen von ihm zu sein. Es hat nicht definiert seine Reaktion zu den verschiedenen erfolgten Experimenten, welche wie Faktor die Fälle nehmen.
Der Forscher
die Suche ist das grundlegende Konzept. Damit es, zu diesem Wort zu gehen muß eine Frage oder ein cuestionamiento immer haben gibt. Und das wird von einer Studie getragen, die es bildet und er stellt den Mangel zu ihm von etwas fest.
Es ist ein enthusiastischer Sucher der neuen Welten, neue Erfahrungen.
Nahe bei der Suche verbindet es die Bezeichnung, um zu wissen. Es ist das Resultat, zu dem es strebt. Und es beschäftigt, welches die eine große Erfahrung ist.
Einige Beispiele demonstriert, um nicht zu unterscheiden, während diese Suche eine schlechte oder gute Erfahrung war. Während andere einzelne sie darauf abzielen, zu erforschen, wann sie in offenbar wissen, daß die Erfahrung gut sein wird, wenn sie wissen, daß sie schlechter Ausschuß es ist.
Der Soldat
der Krieg wurde mit dem Zweck des Gewinnens. In diesem Prozeß erfordert der Triumph vom Angriff. Obgleich eine gute Strategie eine erfolgte reichliche Verteidigung sein kann, ohne Angriff ist kein Sieg.
Das Konzept des Angriffs ist anwesend und für das muß es einen festen und harten Buchstaben haben.
Es gibt zwei Kategorien zu der Zeit des Sprechens der Betrachtung der Beschädigung: sie sind die, die zu ihm welches betrifft, was sie den Rivalen ihn antun können, vermutlich in einer repentance Situation ableitet; und auch die, die an das Feiern des Triumphes denken, ohne zu kümmern um dem, können sie im anderen verursachen.
Das Keimen des Wesentlichen des Soldaten in allen Fällen wird nicht mit dem haben es getragen.
Das influenciable
der Einfluß erfordert eine Energie von seiten des Emitters. Auch es tut zur Notwendigkeit des Gesellschaftsgründungempfängers von der ausgeströmte Energie des übermittlers.
Diese Art der Persönlichkeit verläßt von einem tiefen Bewunderung haia, das Einflüsse es.
Aber zum Wesen, das zu dieser Einzelperson zu kennzeichnen der Bewunderung Gegenstand, influenciable mögen das heißt? Bewunderer übermäßig? , mögen Anmerkung eine Schwäche in seinem Buchstaben. Die Bewunderung verursacht eine Schwäche im Empfänger.
Das influenciable ist, daß das die niedrigen Sperren hat, damit es möglich ist angewendet zu werden, um auf ihm in der Lage zu sein.
Die mehrfache Beschaffenheit
ist eine gemeine und gegenwärtige Person. Mit seiner hergestellten Form zum zu sein und seiner reichlichen Art. Aber es hat nicht eine örtlich festgelegte Beschaffenheit. Es kreuzt die unterschiedlichen Zustände durch Momente.
Es ändert, um ständig zu scheinen. Es ist seine Weise zu fungieren. Es hat nicht hergestellt Zeitplan, um ein oder anderes eins zu sein. Es stellt dar,/zeigt verschiedene Facetten an. Nicht von ihnen kennzeichnet es, weil sie mutando sind.
Der Beschaffenheit Kunde
hat die Tendenz, zu denen aufzupassen, die sie bewundert. Es nimmt seine Tugenden, oder Eigenschaften und es entscheiden, sie zu nehmen, um sie zu kaufen. Es enthält sein Sein wie, prüft wem das Produkt, daß er erwarb.
Erwerb in der Richtung, die sie mit Zahlung Mitteln austauscht, die die Bewunderung sind. Wenn eine erworbene Beschaffenheit ihn nicht plus Ausschüße es es im Nichtgebrauch lassend erfüllt, es durch einen anderen wie
allen Kunden ersetzend, kann es ein Kursteilnehmer oder nicht des Versorgungsmaterials sein. Was zum Yes unterscheiden kann der und zu der sind sie nicht die Gefühle, die in ihm aufwachen, was beobachtet, oder was in denen verursachen könnte, das ihren Erwerb ermittelt.
Árvore das personalidades (parte I)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Diversos ramifications com a intenção de chegar na cúpula. Para prestar atenção ao céu e às estrelas com um sorriso amplo.
Alguns setores da árvore foram estudados e foi controlada estabelecer um conceito para cada deles (considerar quem são amarrados à sorte da probabilidade, porque os seres humanos estabelecem para baixo os códigos de comunicação a ser compreendidos, mas é as coisas que que críam para descobrir mas não a fazem).
Há umas filiais da árvore que germinated, está também aqueles que o farão no futuro e são divididos em: antecipado previamente com os utopias ou as outras maneiras a fantasear com o futuro; e aqueles que ainda não estudaram.
Todas as filiais não têm a mesma idade, porque se estão levantando, porque diz os anterios do parágrafo, elas se levantaram e se levantarão com o tempo.
Algumas das filiais estudadas recentemente são:
Transparente
a transparência consultou como a ausência nas medidas de tudo o que tenta cobrir o que nós tentamos observar. Quando mencionar isto teria que ser deduzido que está sendo falado da probabilidade, porque a transparência neste caso está sendo discutida como mais grande ou menor, depende do caso.
A pessoa é transparente é que aquela não cobre o que são, nem o que pensam nem o que se conforma sua essência.
A vantagem é que, ao não esconder qualquer coisa, sua personalidade está sabida de antemão e pelo este seus componentes internos podem se estabelecir para baixo todo em um mapa.
A desvantagem é a probabilidade pequena da surpresa, porque tudo é estudado já e o que aparece como misterioso será ephemeral.
Selecionou
a tela contem à imagem da palavra. Mas com um ingrediente mais: a idéia de ao redor, os arredors, a recepção exterior. Doubtlessly procura a resposta o que essa cerca, isso é positivo, ou esse negativo servirá mudar e innovate para uma amostra melhor.
Procura aquele que vê que eles não faz zapping (ação e efeito para passar as canaletas no slang televising).
Tem a tendência à competição (em quase todos os casos é da maneira compulsive). Alterará sempre sua imagem de modo que seja vendável e o público a compre. Procura na aparência externa (tudo o que se não fala sobre a pessoa, como as possessões) a fonte de seu crescimento em torno do admiration na parte de seu público. Sua essência foi imprimida com o conceito de “melhor”. Não somente com o conceito, mas além com a expansão ao ele ele mesmo: para ser mais melhor nisto, e para ser mais melhor nisso, tudo.
Feverish
a febre implica a elevação da temperatura, um calor que tenda a fazer o corpo pesado. O tipo de febre que se apresenta/exposição é do caráter mental. Ele ele mesmo makes. A febre pode aparecer como o componente de circunstâncias diversas. Tenta resistir a febre mas obtem um efeito curto. Embora seja conscious que sua febre pode se curar, não faz a coisa possível para obtê-la em a maioria dos casos.
É travado dentro em sua febre que procura que não há uma explanação. Pode scare o ou não a idéia de um fogo de seu interior por causa da febre. O fato para remover-lhe um sorriso é razão para o estudo porque dúvida de seu efeito real ou inventado ou falso. Com dae (dispositivo automático de entrada) externo pode ser livrado do calor que imprisons o. É necessário evitar para ser fogão dele. Não definiu sua reação às experiências feitas diversas que fazem exame como o fator dos eventos.
O explorador
a busca é o conceito fundamental. De modo que haja ir a esta palavra sempre deva ter uma pergunta ou um cuestionamiento. E isso é carregado de um estudo que faça e determina-lhe a falta de algo.
É um finder entusiástico de mundos novos, experiências novas.
Ao lado da busca assocía o termo para saber. É o resultado a que aspires. E trata de qual aquela é uma experiência grande.
Alguns exemplos demonstrados para não distinguir quando essa busca era uma experiência má ou boa. Visto que outros únicos eles apontam explorar quando sabem em claramente que a experiência está indo ser boa, se souberem que é descarte mau ele.
O soldado
a guerra tornou-se com a finalidade de ganhar. Neste processo, o triunfo requer do ataque. Embora uma estratégia boa possa ser uma defesa afluente feita, sem ataque é nenhuma vitória.
O conceito do ataque está atual e para aquele necessita ter uma empresa e um caráter duro.
Há duas classes na altura do discurso da consideração dos danos: são aqueles que a ele qual concerne o que pode lhe fazer o rival, deriva provavelmente em uma situação do repentance; e também aqueles que pensam sobre a comemoração do triunfo, sem tomar cuidado de que podem causar nos outros.
Sprouting da essência do soldado em todos os casos não é carregado com aquele tem-no.
O influenciable
a influência requer um poder na peça do emissor. Também faz à necessidade do receptor da incorporação daquela o poder emanated do transmissor.
Este estilo do personage sae de um haia profundo do admiration que influências ele.
Mas ser de que o objeto do admiration a caracterizar a este indivíduo gosta influenciable, aquele é dizer? admirador no excesso? , a nota gosta de uma fraqueza em seu caráter. O admiration causa uma fraqueza no receptor.
O influenciable é que aquele tem as barreiras baixas de modo que seja possível ser exercido para poder nele.
A personalidade múltipla
é uma pessoa comum e atual. Com seu formulário estabelecido a ser e seu estilo afluente. Mas não tem uma personalidade fixa. Está cruzando os estados diferentes com os momentos.
Muda para parecer constantemente. É sua maneira agir. Não estabeleceu a programação para ser outro um ou um. Apresenta/indica facets diversos. Não deles caracteriza-o, porque são mutando.
O comprador da personalidade
tem a tendência para prestar atenção àquelas que admira. Faz exame de seus virtues ou as características e decidem-se fazer exame d, para comprá-los. Incorpora seu estar como quem prova o produto que adquiriu.
Compra no sentido que intercambeia com meios do pagamento que são o admiration. Quando uma personalidade adquirida não lhe satisf mais rejeições ele que deixa o no disuse, substituindo o por um outro
como todo o comprador, pode ser um estudante ou não da fonte. O que pode se diferenciar ao yes que e àquele não é os sentimentos que acordam nele o que observam ou o que poderia causar naqueles que detecta sua compra.
Tree of personalities (part I)
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Several ramifications with the intention of arriving at the cupola. To watch the sky and stars with an ample smile.
Some sectors of the tree were studied and it was managed to establish a concept for each one of them (considering who are tied to the probability luck, because the humans settle down communication codes to be understood, but are things which they create to discover but they do not do it).
There are branches of the tree that germinated, also are those that will do it in the future and they are divided in: previously anticipated through utopias or other ways to fantasear with the future; and those that still did not study.
All the branches do not have the same age, because they are arising, as it says the paragraph anterios, they arose and they will arise through time.
Some of the branches recently studied are:
Transparente
the transparency referred like a the absence in measures of everything what it tries to cover what we try to observe. When mentioning this would have to be deduced that it is being spoken of probability, because the transparency in this case is being argued like greater or smaller, depends on the case.
The person is transparent is that that does not cover what is, neither what thinks nor what conforms its essence.
The advantage is that, when not hiding anything, its personality is known beforehand and by this their inner components can settle down in a map all.
The disadvantage is the little probability of surprise, because everything is already studied and what it appears as mysterious will be ephemeral.
Screened
the screen contains to the word image. But with an ingredient more: the idea of around, the surroundings, the outer reception. Doubtlessly it looks for the answer what the one surrounds, that is positive, or that negative will serve to change and to innovate for one better sample.
It looks for that who see it they do not do zapping (action and effect to pass the channels in the televising slang).
It has tendency to the competition (in almost all the cases it is of compulsive way). It will always alter its image so that he is saleable and the public buys it. It looks for in the external appearance (everything what one does not talk about the person, like the possessions) the source of its growth around the admiration on the part of its public. Its essence was printed with the concept of “better”. Not only with the concept, but in addition with the expansion to he himself: to be the best one in this, and to be the best one in that, everything.
Feverish
the fever implies temperature elevation, a heat that tends to make the body heavy. The type of fever that presents/displays is of mental character. He himself makes. The fever can appear like component of diverse circumstances. It tries to resist the fever but it obtains a short effect. Although he is conscious that its fever can cure, does not do the possible thing to obtain it in most of the cases.
It is locked in in its fever looking for that there is not an explanation. It can scare it or not the idea of a fire of its interior because of the fever. The fact to remove a smile to him is reason for study because doubt of its real or invented or false effect. With external aid it can be freed of the heat that imprisons it. It is necessary to avoid to be stove of him. It does not have defined its reaction to the diverse done experiments taking like factor the events.
The explorer
the search is the fundamental concept. So that there is to go to this word always must have a question or cuestionamiento. And that is born of a study that it makes and he determines the lack to him of something.
It is an enthusiastic finder of new worlds, new experiences.
Next to the search it associates the term to know. It is the result to which it aspires. And it deals with which that is a great experience.
Some examples demonstrated not to distinguish while that search was a bad or good experience. Whereas other single they aim to explore when they know in clearly that the experience is going to be good, if they know that she is bad discard it.
The soldier
the war became with the purpose of winning. In this process, the triumph requires of the attack. Although a good strategy can be a done affluent defense, without attack is no victory.
The concept of the attack is present and for that it needs to have a firm and hard character.
There are two classes at the time of speaking of consideration of the damage: they are those that to him which concerns what they can do the rival to him, probably derives in a repentance situation; and also those that think about celebrating the triumph, without taking care of which they can cause in the other.
The sprouting of the essence of soldier in all the cases is not born with that have it.
The influenciable
the influence requires a power on the part of the emitter. Also it does to the necessity of the incorporation receiver of that emanated power of the transmitter.
This style of personage leaves from a deep admiration haia that influences it.
But to the being that admiration object to characterize to this individual like influenciable, that is to say? admirer in excess? , note like a weakness in its character. The admiration causes a weakness in the receiver.
The influenciable is that that has the low barriers so that it is possible to be exerted to be able on him.
The multiple personality
Is a common and current person. With its established form to be and its affluent style. But it does not have a fixed personality. It is crossing the different states through moments.
It changes to seem constantly. It is its way to act. It does not have established schedule to be one or another one. It presents/displays diverse facets. No of them characterizes it, because they are mutando.
The personality buyer
Has tendency to watch to those who it admires. It takes its virtues or characteristics and it decides to take them, to buy them. It incorporates its being like whom proves the product that he acquired.
Purchase in the sense that it interchanges with payment means that are the admiration. When an acquired personality does not satisfy him plus rejects it leaving it in disuse, replacing it by another one
Like all buyer, it can be a student or not of the supply. What can differentiate to yes that and to that they are not the feelings that wake up in him what observes or what could cause in those who detects their purchase.
Tree av personligheter (del I)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Flera följder med avsikten av att ankomma på cupolaen. Till klockan skyen och stjärnorna med ett fylligt leende.
Några sektorer av treen var utstuderade, och den klarades av för att upprätta ett begrepp för varje av dem (betrakta vem binds till probabilitylyckan, därför att människahögryggad träsoffa besegrar, kommunikationen kodifierar för att förstås, men är saker som som de skapar för att upptäcka, men de gör inte den).
Det finns förgrena sig av treen, som spirade, är också de som ska gör det i framtiden, och de delas i: föregående förutsett till och med utopias eller annan väg till fantasear med framtiden; och de som stilla inte studien.
Alla förgrena sig har inte den samma åldern, därför att de uppstår, som den något att säga styckeanteriosna, uppstod de, och de ska uppstår till och med tid.
Något av förgrena sig för en tid sedan utstuderat är:
Transparente som
den stordian sedda något liknande frånvaroen mäter in av allt vad det försök att täcka vad oss försök att observera. När du nämner skulle detta, måste att sluta sig till som den talas av probability, därför att stordian i detta fall är argumenterad lik mer stor eller mindre, beror på fallet.
Personen är genomskinlig är att det inte täcker vad är, neither vilken funderare nor vad att inordna sig dess extrakt.
Fördelen är att, när inte den döljer något, dess personlighet är bekant dessförinnan, och vid detta deras inre delar kan sätta besegrar i all en kartlägga.
Missgynna är lite probabilityen av överrrakningen, därför att allt är redan utstuderad och vad den visas som ska mystisk är ephemeral.
Avskärmde
avskärma innehåller till uttrycka avbildar. Men med en ingrediens mer: idén av omkring, omgivningen, det yttre mottagandet. Doubtlessly söker efter det svaret vad det omger, det är realiteten, eller den negationen ska serve att ändra och införa nyheter för en som är bättre, tar prov.
Det söker efter det som ser att den dem inte gör zapping (handlingen och att verkställa för att passera kanaliserar i den televising slangen).
Det har tendens till konkurrensen (i nästan alla fall det är av tvångsmässigt långt). Det ska förändrar alltid dess avbildar, så att han är saleable, och allmänheten köper det. Det söker efter i det yttre utseendemässigt (allt vad man inte talar om personen, gillar besittningarna), källan av dess tillväxt runt om beundran på delen av dess allmänhet. Dess extrakt skrivevs ut med begreppet av ”förbättrar”. Inte endast med begreppet, men i tillägg med utvidgningen honom som är själv: att vara det bäst i detta och att vara det bäst däri, allt.
Febrigt
antyder febern temperaturhöjden, en värma som ansar för att göra förkroppsligaskurkrollen. Typen av feber, som framlägger/skärmar, är av mentalt tecken. Honom själva makes. Febern kan visas likt del- av olika omständigheter. Det försök att motstå febern men det erhåller en kort stavelse verkställer. Även om han är medveten att dess feber kan kurera, gör inte möjlighettinget för att erhålla det i mest av fallen.
Det är inlåst i dess feber som söker efter att det inte finns en förklaring. Det kan skrämma det eller inte idén av en avfyra av dess inre på grund av febern. Faktumet som tar bort ett leende till honom, är resonerar för studie, därför att uppfunnet tvivel av dess verkligt eller eller falskt verkställer. Med utsida bistå den kan frigöras av värma som fängslar den. Det är nödvändigt att undvika för att vara ugnen av honom. Det har inte definierat dess reaktion till de olika gjorda experimenten som tar något liknande, dela upp i faktorer händelserna.
Utforskaren
sökandet är grundbegreppet. Uttrycka alltid måste ha en ifrågasätta eller en cuestionamiento, så att det finns att gå till detta. Och det är född av en studie som den gör, och han bestämmer bristen till honom av något.
Det är en entusiastisk upphittare av nya världar som är ny erfar.
Bredvid sökandet det bundsförvanter benämna som ska vetas. Det är resultatet som det aspirerar till. Och det handlar med vilket det är en store erfar.
Några exempel visade för att inte skilja stunder att sökandet var en dåliga eller godan erfar. Eftersom annan singel dem syfte att undersöka, när de vet i klart att erfara går att vara bra, om de vet att hon är dåligaskräp det.
Soldaten
kriga blev med ämna av att segra. I detta processaa kräver triumfen av attacken. Även om en bra strategi kan vara ett gjort rikt försvar, utan attack är ingen seger.
Begreppet av attacken är närvarande, och för det behöver det att ha ett fast och hårt tecken.
Det finns två klassificerar på tiden av att tala av övervägande av skadan: de är de som till honom vilka bekymmer vad de kan göra rivalen till honom, härleder antagligen i ett ångerläge; och också de som funderare om att fira triumfen, utan att ta omsorg av som, de kan orsaka i annat.
Spira av extraktet av soldaten fallen är sammanlagt inte fött med det har den.
Det influenciable
påverkan kräver en driva på delen av utsändaren. Också gör det till nödvändigheten av inkorporeringmottagaren av emanated det driver av sändaren.
Detta utformar av personage lämnar från djup en den beundranhaia påverkan det.
Men till beingen, som beundran anmärker för att karakterisera till denna influenciable individnågot liknande, alltså? beundrare i överskotts? notera något liknande en svaghet i dess tecken. Beundran orsakar en svaghet i mottagaren.
Det influenciable är att det har de låga barriärerna, så att det är möjligheten som ska utövas för att vara kompetent på honom.
Multipelpersonligheten
är en allmänning- och strömperson. Med dess etablerat bilda för att vara, och dess biflod utformar. Men det har inte en fixad personlighet. Det korsar det olikt påstår till och med ögonblick.
Det ändrar för att verka constantly. Det är dess långt att agera. Det har inte etablerat schema som är en eller en annan ett. Det framlägger/olika skärmar fasetterar. Inte av dem karakteriserar det, därför att de är mutandoen.
Personlighetsköparen
har tendens till klockan till de som den beundrar. Det tar dess förtjänster, eller kännetecken och det avgör att ta dem, till köp dem. Det inkorporerar dess vara något liknande som bevisar produkten att han fick.
Köp i avkänningen som den utbyter med betalninghjälpmedel, som är beundran. När en fången personlighet inte tillfredsställer honom positiva utskottsvaror det som lämnar det i obruklighet som byter ut det vid en annan en
något liknande kan all köpare, det vara en deltagare eller inte av tillförselen. Vad kan göra åtskillnad mellan till JAet som och, till det är de inte känslorna som vaknar upp i honom vad observerar eller vad kunde orsaka i de som avkänner deras köp.
Вал личностей (части iий)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Несколько степеней последствий с намерием приезжать в куполок. Наблюдать небо и звезды с ample усмешкой.
Некоторые участки вала были изучены и он управлялся для того чтобы установить принципиальную схему для каждое одного из их (рассмотрение связано к везению вероятности, потому что люди устанавливают контакты с подчиненными Кодие, котор нужно понять, но будет вещами которые, котор они создаются для того чтобы открыть но они не делают его).
Будут ветви вала проростил, также те которые сделают его in the future и они разделены в: ранее предвидели через utopias или другие дороги к fantasear с будущим; и те все еще не изучили.
Все ветви не имеют такое же время, потому что они возникают, по мере того как оно говорит anterios параграфа, они возникли и они возникнут через время.
Некоторые из недавн изученных ветвей являются следующими:
Transparente
транспарант сослалось как отсутствие в измерениях всего оно пытается покрыть мы пытаемся наблюдать. Когда упоминать это быть дедуцированным ему говорят вероятности, потому что транспарант in this case спорится как большой или малое, зависит на случае.
Персона прозрачна что то не покрывает, ни думает ни соответствует своя суть.
Преимущество что, когда прячущ что-нибыдь, своя личность известна заранее и этим их внутренние компоненты могут установить вниз в карте всем.
Недостаток будет маленькой вероятностью сярприза, потому что все уже изучено и оно появляется как загадочно будет эфемерно.
Экранировал
экран содержит к изображению слова. Но с ингридиентом больше: идея вокруг, surroundings, наружный прием. Doubtlessly оно ищет ответ одно окружает, то положительно, или тот недостаток будет служить изменить и innovate для одного более лучшего образца.
Оно ищет то видит оно они не делает zapping (действие и влияние для того чтобы пройти каналы в передавая телепрограмму сленг).
Оно имеет тенденцию к конкуренции (в почти всех случаях оно компульсивной дороги). Оно всегда будет изменять свое изображение TAK, CTO он будет ходок и публика покупает его. Оно ищет в внешнем возникновении (всем одно talk about персона, как владения) источник своего роста вокруг восхищения on the part of своя публика. Своя суть была напечатана с принципиальной схемой «лучшего». Not only с принципиальной схемой, но in addition с расширением себя к ему: быть самое лучшее одним в этом, и быть самое лучшее одним в том, все.
Лихорадочно
лихорадка подразумевает высоту температуры, жару которая клонит сделать тело тяжело. Тип лихорадки представляет/индикации умственного характера. Он себя модели. Лихорадка может появиться как компонент разнообразных обстоятельств. Оно пытается сопротивлять лихорадке но оно получает скоро влияние. Хотя он сознательн что своя лихорадка может вылечить, не делает по возможности вещь для того чтобы получить ее в большом части из случаев.
Оно зафиксировано внутри в своей лихорадке ища что не будет объяснения. Оно может вспугнуть его или не идею пожара своего интерьера из-за лихорадки. Фактом для того чтобы извлечь усмешку к ему будет причина для изучения потому что сомнение своего реального или изобретенного или ложного влияния. С внешней помощью его можно освободить жары заключает его в турьму. Обязательно избежать для того чтобы быть печкой его. Оно не определяло свою реакцию к разнообразным сделанным экспериментам принимая как фактор случаи.
Исследователь
поиск будет основной принципиальной схемой. TAK, CTO будет пойти к этому слову всегда должны иметь вопрос или cuestionamiento. И то принесено изучения оно делает и он обусловливает отсутсвие к ему что-то.
Это будет восторженным искателем новых миров, новых опытов.
Рядом с поиском оно связывает термину для того чтобы знать. Будет результатом к он aspires. И оно общается с то будет большой опыт.
Некоторые примеры продемонстрированные, что не различить пока тем поиском был плохой или хороший опыт. Тогда как другие одиночные они направляют исследовать когда они знают в ясно что опыт идет быть хорош, если они знают, то что она будет плохим сбрасыванием оно.
Воин
война стал with the purpose of выигрывать. В этом процессе, триумф требует нападения. Хотя хорошей стратегией может быть сделанная обильная оборона, без нападения никакая победа.
Принципиальная схема нападения присутствует и для того для этого нужно иметь твердый и трудный характер.
2 типа во время говорить рассмотрения повреждения: они теми к ему относится они может сделать соперника к ему, вероятно выводит в ситуации repentance; и также те думают о праздновать триумф, без заботиться of which они могут причинить в другом.
Sprouting сути воина в все случаи не принесен с тем имеет его.
Influenciable
влияние требует силы on the part of излучатель. Также оно делает к необходимости приемника внесения того исхоженную силу передатчика.
Этот тип personage выходит от глубокого haia восхищением влияния оно.
Но к существованию предмет восхищением, котор нужно характеризовать к этому индивидуалу любит influenciable, that is to say? почитатель in excess? , примечание любит слабость в своем характере. Восхищение причиняет слабость в приемнике.
Influenciable что то имеет низкие барьеры TAK, CTO будет по возможности быть приложенным для того чтобы мочь на ем.
Множественной личностью
будет общяя и в настоящее время персона. С своей установленной формой, котор нужно быть и своим обильным типом. Но оно не имеет фикчированную личность. Оно пересекает по-разному положения через моменты.
Оно изменяет для того чтобы казаться постоянн. Будет своей дорогой подействовать. Оно не устанавливало план-график для того чтобы быть одно или другое одно. Оно представляет/показывает разнообразные фасетки. Не их характеризует его, потому что они будут mutando.
Покупатель личности
имеет тенденцию, котор нужно наблюдать к тем он восшхищает. Оно принимает своих добродетелей или характеристики и оно решают принять их, для того чтобы купить их. Оно включает свой быть как доказывает продукт что он приобрел.
Покупка в чувстве оно взаимообменивает с платежным средством будет восхищением. Когда приобретенная личность не удовлетворяет он плюс браки оно оставляя оно в disuse, заменяя ть его другое одним
как весь покупатель, это может быть студентом или не поставкы. Может продифференцировать к утвердительному ответу и к тому они не будет ощупываниями wake up в ем наблюдают или смогло причинить в тех обнаруживает их покупку.
Boom van persoonlijkheden (deel I)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Verscheidene vertakkingen met de bedoeling om bij de koepel aan te komen. Om op de hemel en de sterren met een ruime glimlach te letten.
Sommige sectoren van de boom werden bestudeerd en het was erin geslaagd om een concept voor elke één van hen (het overwegen van wie aan het waarschijnlijkheidsgeluk gebonden zijn, omdat de mensen onderaan communicatie te begrijpen codes regelen, maar is dingen dietot zij om leiden te ontdekken maar zij doet het niet) te vestigen.
Er zijn takken van de boom die ontkiemde, ook zijn die die het in de toekomst zullen doen en zij zijn verdeeld in: eerder voorzien door utopias of andere manieren aan fantasear met de toekomst; en die die nog niet bestudeerden.
Alle takken hebben niet de zelfde leeftijd, omdat zij zich voordoen, aangezien het paragraafanterios zegt, zij zich voordeed en zij zich door tijd zullen voordoen.
Enkele onlangs bestudeerde takken zijn:
Transparente
de transparantie verwees als de afwezigheid in maatregelen van alles wat het probeert om te behandelen wat wij proberen waar te nemen. Wanneer het vermelden zou dit moeten worden afgeleid dat het van waarschijnlijkheid wordt gesproken, omdat de transparantie in dit geval als groter of kleiner, afhangt van het geval wordt gedebatteerd.
De persoon is transparant is dat dat behandelt wat niet is, noch wat denkt noch wat zijn essentie in overeenstemming is.
Het voordeel is dat, wanneer verbergend om het even wat niet, zijn persoonlijkheid vooraf en door dit wordt gekend hun binnencomponenten neer in een kaart allen kunnen regelen.
Het nadeel is de weinig waarschijnlijkheid van verrassing, omdat alles reeds wordt bestudeerd en wat het geheimzinnig verschijnt kortstondig zal zijn.
Onderzocht
het scherm bevat aan het woordbeeld. Maar met een ingrediënt meer: het idee van rond, de omgeving, de buitenontvangst. Ongetwijfeld zoekt het het antwoord wat omringt, is dat positief, of negatief dat zal om voor één betere steekproef dienen te veranderen en te vernieuwen.
Het zoekt dat die het zij doen het zapping zien (actie en effect om de kanalen in het het op de televisie uitzenden jargon over te gaan) niet.
Het heeft tendens aan de concurrentie (in bijna alle gevallen is het van gedwongen manier). Het zal altijd zijn beeld veranderen zodat hij verkoopbaar is en het publiek koopt het. Het zoekt in de externe verschijning (alles geen wat men over de persoon spreekt, als het bezit) de bron van zijn groei rond de bewondering namens zijn publiek. Zijn essentie werd gedrukt met het concept van „beter“. Niet alleen met het concept, maar daarnaast met de uitbreiding aan hij zelf: om te zijn beste in dit, en te zijn beste in dat, alles.
Feverish
impliceert de koorts temperatuurverhoging, een hitte die neigt om het lichaam zwaar te maken. Het type van koorts dat/vertoningen voorstelt is van geestelijk karakter. Hij zelf maakt. De koorts kan als component van diverse omstandigheden verschijnen. Het probeert om zich tegen de koorts te verzetten maar het verkrijgt een kort effect. Hoewel hij bewust is doet dat zijn koorts kan genezen, niet het mogelijke ding het in de meeste gevallen verkrijgen.
Het is binnen gesloten in zijn koorts zoekend dat er geen verklaring is. Het kan het of niet doen schrikken het idee van een brand van zijn binnenland wegens de koorts. Het feit om een glimlach aan hem te verwijderen is reden voor studie omdat twijfel van zijn echt of uitgevonden of vals effect. Met externe hulp kan het van de hitte worden bevrijd die het gevangenneemt. Het is noodzakelijk vermijden om fornuis van hem te zijn. Het heeft zijn reactie op de diverse gedaane experimenten niet bepaald die als factor de gebeurtenissen nemen.
De ontdekkingsreiziger
het onderzoek is het fundamentele concept. Zodat er naar dit woord te gaan altijd moet een vraag of een cuestionamiento hebben zijn. En dat is geboren van een studie die het maakt en hij bepaalt het gebrek aan hem aan iets.
Het is een enthousiaste vinder van nieuwe werelden, nieuwe ervaringen.
Naast het onderzoek het de te kennen termijn associ�ërt. Het is het resultaat waaraan het streeft. En het behandelt die dat een grote ervaring is.
Sommige voorbeelden toonden niet om te onderscheiden aan terwijl dat onderzoek een slechte of goede ervaring was. Terwijl andere enig zij pogen te onderzoeken wanneer zij in duidelijk kennen dat de ervaring goed gaat zijn, als zij weten dat zij slecht is verwerp het.
De militair
de oorlog werd met de bedoeling van het winnen. In dit proces, vereist de triomf van de aanval. Hoewel een goede strategie een gedaane rijke defensie kan zijn, zonder aanval is geen overwinning.
Het concept de aanval is aanwezig en voor dat moet het een vast en hard karakter hebben.
Er zijn twee klassen op het tijdstip van het spreken van overweging van de schade: zij zijn die die aan hem welke zorgen wat zij de rivaal aan hem kunnen doen, waarschijnlijk in een repentance situatie afleidt; en ook die die over het vieren van de triomf denken, zonder het behandelen die zij in andere kunnen veroorzaken.
Ontspruiten wezenlijk van militair in alle gevallen is niet geboren met dat heeft het.
Influenciable
de invloed vereist een macht namens de zender. Ook doet het aan de noodzaak van de integratieontvanger van die afkomstig geweeste macht van de zender.
Deze stijl van personage bladeren van een diepe bewonderingshaia die het beïnvloedt.
Maar aan het zijn dat bewonderingsvoorwerp aan dit individu als influenciable, d.w.z. te kenmerken? buitenmate bewonderaar? , nota zoals een zwakheid in zijn karakter. De bewondering veroorzaakt een zwakheid in de ontvanger.
Influenciable is dat dat de lage barrières heeft zodat het mogelijk om is worden uitgeoefend om op hem te kunnen.
De veelvoudige persoonlijkheid
is een gemeenschappelijke en huidige persoon. Met zijn gevestigde vorm om te zijn en zijn rijke stijl. Maar het heeft geen vaste persoonlijkheid. Het kruist de verschillende staten door ogenblikken.
Het verandert om constant te schijnen. Het is zijn manier te handelen. Het heeft geen programma om opgesteld te zijn één of een andere. Het stellen/de vertoningen diverse facetten voor. Nr van hen kenmerkt het, omdat zij mutando zijn.
De persoonlijkheidskoper
heeft tendens om aan hen te letten op die het bewondert. Het neemt zijn deugden of kenmerken en het beslist hen te nemen, om hen te kopen. Het neemt zijn het zijn op als wie het product bewijst dat hij verwierf.
De aankoop in de betekenis die het met betaling uitwisselt betekent dat de bewondering is. Wanneer een verworven persoonlijkheid hem niet plus weigeringen het tevredenstelt die het verlaat in disuse, vervangend het door een andere
als al koper, kan het een student of niet van de levering zijn. Wat aan ja dat en aan dat kan onderscheiden zij zijn niet het gevoel dat in hem ontwaakt wat waarneemt of wat in hen kon veroorzaken die hun aankoop ontdekt.
شجرة الشخصيات (جزء [إي])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
عدّة تفرعات مع النية من يصل في القبة. أن يراقب السماء ونجوم مع ابتسام وافرة.
درست بعض قطاعات من الشجرة كان وهو كان أدرت أن يؤسّس مفهوم ل [إش ون] من هم (يعتبر الذي يكون قيّدت إلى الاحتمال حظ, لأنّ الأناس يقرّرون إلى أسفل [كمّونيكأيشن كد] أن يكون فهمت, غير أنّ أشياء أيّ هم يخلقون أن يكتشف غير أنّ هم لا يتمّون هو).
هناك فروع من الشجرة أنّ أفرخ, أيضا أنّ أنّ سيتمّ هو [إين ث فوتثر] وقسمت هم في: سابقا يتوقّع من خلال توهمات أو أخرى طرق إلى [فنتسر] مع المستقبل; وأنّ أنّ بعد لم يدرس.
لا يتلقّى [ألّ ث] فروع ال نفسه عمر, لأنّ هم يكون ينشأون, بما أنّ هو يقول الفقرة [أنتريوس], هم نشأ وهم سينشأون من خلال وقت.
بعض من الفروع مؤخّرا يدرس:
رجع [ترنسبرنت]
الشفافية مثل الغياب في إجراءات من كلّ شيء ماذا هو يحاول أن يغطّي ماذا نحن نحاول أن يلاحظ. عندما اضطرّ يذكر هذا كنت استنتجت أنّ هو يكون يكون تكلّمت من احتمال, لأنّ الشفافية [إين ثيس كس] يكون يكون جادلت مثل عظيمة أو صغيرة, يعتمد على الحالة.
الشخص شفّافة أنّ لا يغطّي أنّ ماذا يكون, لا ماذا يفكّر ولا ماذا يطابق جوهره.
الميزة أنّ, عندما لا يخفي أيّ شيء, عرفت شخصيته سلفا وب هذا عناصرهم داخليّة يستطيع قرّرت إلى أسفل في خريطة كلّ.
السيئة الاحتمال صغيرة مفاجأة, لأنّ كلّ شيء يكون سابقا درست وماذا هو يظهر بما أنّ غامضة سيكون مؤقّتة.
حجب
الشاشة يحتوي إلى الكلمة صورة. غير أنّ مع عنصر أكثر: الفكرة من حوالي, المحيطات, الاستقبال خارجيّة. دون ريب يفتّش هو الجوابة ماذا الواحدة يحيط, أنّ إيجابيّة, أو أنّ أحفور سلبيّ سيخدم أن يغيّر وأن يبتكر لواحدة عينة جيّدة.
هو يفتّش أنّ الذي يرى لا يتمّ هو هم [زب] (عمل وتأثير أن يمرّ القنوات في ال يتلفز لغة عامّيّة).
هو يتلقّى نزعة إلى المنافسة (في تقريبا [ألّ ث] حالات هو من طريق إكراهيّة). هو دائما سيغيّر صورته [س ثت] هو يكون [سلبل] والجمهور يشتري هو. هو يفتّش في المظهر خارجيّة (كلّ شيء ماذا واحدة لا [تلك بووت] الشخص, مثل الامتلاك) المصدر من حالت نموّه حول الإعجاب [أن ث برت وف] جمهوره. طبعت جوهره كان مع المفهوم من "جيّدة". ليس فحسب مع المفهوم, غير أنّ [إين دّيأيشن] مع التوسع إلى هو بنفسي: أن يكون الجيّدة واحدة في هذا, وأن يكون الجيّدة واحدة في أنّ, كلّ شيء.
حمميّة
يتضمّن الحمى درجة حرارة إرتفاع, حرارة أنّ يميل أن يجعل الجسم ثقيلة. النوع الحمى أنّ يقدّم/أعراض من رمز عقليّة. هو بنفسي صنع. الحمى يستطيع ظهرت مثل عنصر من ظروف متنوّعة. هو يحاول أن يقاوم الحمى غير أنّ ينال هو تأثير قصيرة. لا يتمّ رغم أنّ هو يكون واعية أنّ حمىه يستطيع عالجت, ال يمكن شيء أن ينال هو في أكثر من الحالات.
هو أقفلت داخل في حمىه يفتّش أنّ ليس هناك شرح. هو يستطيع أخفت هو أو لا الفكرة من نار من داخليته بسبب الحمى. الحقيقة أن يزيل ابتسام إلى ه سبب لدراسة لأنّ شك من ه حقيقيّة أو يخترع أو تأثير زائفة. مع معونة خارجيّة هو يستطيع كنت حرّرت من الحرارة أنّ يسجن هو. هو ضروريّة أن يتفادى أن يكون موقد من ه. قد عيّن هو لم ردّ فعله إلى المتنوّعة يتمّ تجارب يأخذ مثل عاملة الحادثات.
الرجل التّنقيب
البحث المفهوم أساسيّة. [س ثت] هناك يكون أن يذهب إلى هذا كلمة دائما ينبغي يتلقّى سؤال أو [كسأيشنمينتو]. و [بورن] أنّ من دراسة أنّ هو يجعل وهو يحدّد الافتقار إلى ه من شيء.
هو والدة متحمّسة من عوالم جديدة, خبرات جديدة.
[نإكست تو] البحث يصحب هو العبارة أن يعرف. هو النتيجة إلى أيّ هو يطمح. ويعالج هو مع أيّ أنّ يكون خبرة عظيمة.
بعض مثل يعرض لا أن يميّز بينما أنّ بحث كان سيّئة أو خبرة جيّدة. حيث أنّ أخرى وحيدة هم يهدف أن يستكشف عندما هم يعرفون في بوضوح أنّ يذهب الخبرة أن يكون جيّدة, إن هم يعرفون أنّ هو منبوذة سيّئة هو.
أصبح الجندية
الحرب بغرض يربح. في هذا عملية, يتطلّب الإنتصار من الهجوم. رغم أنّ إستراتيجية جيّدة يستطيع كنت يتمّ دفاع فيّاضة, دون هجوم ما من نصرة.
المفهوم من الهجوم حاضرة ول أنّ يحتاج هو أن يتلقّى متينة ويستعصي رمز.
هناك اثنان أصناف [أت ث تيم وف] يتكلّم من إعتبار من الإتلاف: هم أنّ أنّ إلى ه أيّ يتعلّق ماذا هم يستطيع أتمّت المنافسة إلى ه, على الأرجح يستنتج في توبة حالة; وأيضا أنّ أنّ يفكّر حول ب احتفل الإنتصار, دون يأخذ عناية [أف وهيش] هم يستطيع سبّبت في الأخرى.
لا [بورن] ال ينبت من الجوهر الجندية في [ألّ ث] حالات مع أنّ يتلقّى هو.
يتطلّب ال [إينفلونسبل]
التأثير قوة [أن ث برت وف] المرسلة. أيضا يتمّ هو إلى الحاجة من الإندماج جهاز استقبال من أنّ ينبعث قوة من الجهاز إرسال.
يترك هذا أسلوب ال [برسنج] من عميقة إعجاب [هيا] أنّ تأثيرات هو.
غير أنّ إلى الكائن أنّ إعجاب شيء أن يميّز إلى هذا فردة يحبّ [إينفلونسبل], [ثت يس تو سي]? معجبة مزيّدة? , يحبّ بطاقة حالة ضعف في رمزه. يسبّب الإعجاب حالة ضعف في الجهاز استقبال.
ال [إينفلونسبل] أنّ يتلقّى أنّ العوائق منخفضة [س ثت] هو يكون يمكن أن يكون بذلت أن يكون يمكن على ه.
ال يتعدّد شخصية
عاديّة وشخص حاليّة. مع ه يؤسّس شكل أن يكون وأسلوبه فيّاض. غير أنّ لا يتلقّى هو شخصية ثابتة. هو يعبر الدول مختلفة من خلال أعزام.
هو يغيّر أن يبدو باستمرار. هو طريقه أن يتصرّف. قد أسّس هو لم جدول أن يكون واحدة أو آخر واحدة. هو يقدّم/يعرض سطيحات متنوّعة. يميّز لا من هم هو, لأنّ هم يكونون [موتندو].
الشخصية يتلقّى مشترية
نزعة أن يراقب إلى أنّ الذي هو يعجب. هو يأخذ فضائله أو يقرّر صفة وهو أن يأخذهم, أن يشتريهم. هو يدمج ه يكون مثل يبرهن من المنتوج أنّ هو اكتسب.
شراء في الإحساس أنّ هو يتبادل مع دفع [منس] أنّ يكون الإعجاب. عندما لا يرضيه يكتسب شخصية و رفض هو يترك هو في إهمال, يستبدل هو ب آخر واحدة
مثل كلّ مشترية, هو يستطيع كنت طالبة أو لا من الإمداد تموين. ماذا يستطيع ميّزت إلى موافقة أنّ وإلى أنّ ليس هم الأحاسيس أنّ يفيق في ه ماذا يلاحظ أو ماذا استطاع سبّبت في أنّ الذي يكشف شراءهم.
|
|
| February 18, 2009 | 9:03 AM |
|
|
 |
Prohibido dormir
available in: (original) | | | | | | | | |
|
El estado de reposo de la mente nos lleva a estar inmerso en un sueño profundo. El despertar puede ser brusco, tranquilo, molesto o maravilloso. Desde el momento en que a los ojos cuesta abrirlos pues parecen dos persianas bajas trabadas. También cuando el abrir los ojos es sinónimo de "qué bien me hizo dormir!".
Es placentero dormir. Es el descanso del cuerpo frente a un día agotador. Pero únicamente estamos hablando de la situación cotidiana en la que tenemos un horario asignado para hacerlo, pues tenemos nuestras exigencias establecidas y normas para aplicar para el correcto funcionamiento del proceso.
Pero si se habla de vida, no hay que dormir. Evitar hacerlo, sobre todo en exceso. Mantener nuestra mente despierta es ideal. Nunca encontrar refugio en el sueño, en un estado de conciencia apagado.
Aprovechar con los ojos bien abiertos las chances que se nos presentan. Saber definir nuestros objetivos y nunca rendirnos. Quien duerme pierde, otro despierto tomará su oportunidad.
Interdit dormir
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
L'état de repos de l'esprit nous est plongé dans un rêve profond. Réveiller il peut être brusque, tranquille, gênant ou admirable. Depuis le moment où aux yeux il coûte les ouvrir parce qu'ils paraissent deux baisses liées persianas. Aussi quand ouvrir les yeux il sera synonyme de « ce qu'il m'a bien faite dormir ! ».
Il est plaisant de dormir. C'est le repos du corps face à un jour épuisant. Mais nous parlons uniquement de la situation quotidienne où nous avons un horaire assigné pour le faire, parce que nous avons nos exigences établies et normes pour appliquer pour le fonctionnement correct du processus.
Mais si on parle de vie, il ne faut pas dormir. Éviter de le faire, surtout en excès. Maintenir notre esprit éveillé il est idéal. Trouver jamais refuge dans le rêve, dans un état de conscience éteint.
Profiter avec les yeux bien ouverts des chances qui nous se présentent. Savoir définir nos objectifs et nous rendre jamais. Celui qui me duer perd, autre éveillé prendra son occasion.
Proibito dormire
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il dichiarare di resto della mente prende noi da immergere in un sogno profondo. Svegliare può essere brusco, calmo, annoying o meraviglioso. Dal momento a où agli occhi costa per aprirlo perché sembrano due hanno unito i ciechi di livello basso. Inoltre quando si apre gli occhi sono sinonimi di “che cosa mi ha reso il sonno buono„.
È placentero da dormire. È il resto del corpo in contrasto con un giorno sfibrante. Ma stiamo parlando solamente della situazione quotidiana in cui abbiamo un programma assegnato per farlo, perché abbiamo i nostri exigencies e norme stabiliti da fare domanda per il funzionamento corretto del processo.
Ma il discorso di vita, non è necessario da dormire. Per evitare di farlo, pricipalmente superiore. Per effettuare la nostra mente largo-svegli è ideale. Per non trovare mai il rifugio nel sogno, un con acuto dichiara della coscienza.
Per approfittare di con le probabilità ricche degli occhi aperti che compare a noi. Per sapere definire i nostri obiettivi e non rendere mai a noi. Chi a duer a me perde, un altro largo-svegli uno coglierà la relativa opportunità.
Verboten, um zu schlafen
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Der Zustand des Restes des Verstandes nimmt in einem tiefen Traum untergetaucht zu werden uns. Das Aufwachen kann plötzlich, ruhig, ärgerlich oder wundervoll sein. Vom Moment, an dem zu den Augen es kostet, um sie zu öffnen, weil sie scheinen, verbanden zwei Tiefvorhänge. Auch beim Öffnen sind die Augen von „synonym, was mich wohlen Schlaf bildete“.
Er ist das placentero, zum zu schlafen. Es ist der Rest des Körpers im Vergleich mit einem erschöpfenden Tag. Aber wir sprechen nur von der täglichen Situation, in der wir einen zugewiesenen Zeitplan haben, zum sie zu tun, weil wir unsere hergestellten Erfordernisse und Normen, zum den korrekten Betrieb des Prozesses zu beantragen haben.
Aber Lebenrede, ist nicht notwendig, um zu schlafen. Vermeiden, um es zu tun, hauptsächlich übermäßig. Um unseren Verstand beizubehalten breit-wachen Sie ist ideal auf. Schutz im Traum nie finden, ein stumpfer Zustand der Gewissenhaftigkeit.
Mit den geöffnete Augen reichlichen Wahrscheinlichkeiten nutzen, das zu uns erscheint. Können unsere Zielsetzungen definieren und nie zu uns übertragen. Wer zum duer zu mir verliert, ein anderes breit-wachen Sie ein wahrnimmt seine Gelegenheit auf.
Proibido para dormir
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O estado do descanso da mente faz-nos exame a immersed em um sonho profundo. Acordar pode ser abrupto, calmo, irritante ou maravilhoso. Do momento em que aos olhos custa para os abrir porque parecem dois juntaram cortinas do ponto baixo. Também ao abrir os olhos são synonymous de “o que me fêz o sono bom”.
É placentero a dormir. É o descanso do corpo ao contrário de um dia esgotando. Mas nós estamos falando unicamente da situação diária em que nós temos uma programação atribuída para a fazer, porque nós temos nossos exigencies e normas estabelecidos a se aplicar para a operação correta do processo.
Mas o discurso da vida, não é necessário para dormir. Para evitar para fazê-lo, principalmente no excesso. Para manter nossa mente largo-acorde é ideal. Para encontrar nunca o refúgio no sonho, um estado maçante do conscience.
Para fazer exame da vantagem com das possibilidades afluentes dos olhos abertos que nos aparece. Para saber definir nossos objetivos e render-nos nunca. Quem ao duer a mim perde, outro largo-acorde um fará exame de sua oportunidade.
Prohibited to sleep
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
The state of rest of the mind takes to us to be immersed in a deep dream. Waking up can be abrupt, calm, annoying or wonderful. From the moment at which to the eyes it costs to open them because they seem two joined low blinds. Also when opening the eyes are synonymous of “what made me well sleep”.
He is placentero to sleep. It is the rest of the body as opposed to an exhausting day. But we are speaking solely of the daily situation in which we have an assigned schedule to do it, because we have our established exigencies and norms to apply for the correct operation of the process.
But life speech, is not necessary to sleep. To avoid to do it, mainly in excess. To maintain our mind wide-awake is ideal. To never find refuge in the dream, a dull state of conscience.
To take advantage of with the open eyes affluent chances that appears to us. To know how to define our objectives and never to render to us. Who to duer to me loses, another wide-awake one will take its opportunity.
Förbjudit för att sova
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Det statligt av vilar av vara besväradtakesna till oss som ska fördjupas i en djup dröm. Att vakna upp kan vara plötsligt, stillhet, förargligt eller underbart. Från ögonblicket, som till synar på, kostar det för att öppna dem, därför att de verkar två sammanfogade låga rullgardiner. , när också att öppna synar, var synonym av ”vad gjorde mig väl sömn”.
Han är placenteroen som sovar. Det är vila av förkroppsliga som motsatt till en evakuera dag. Men vi talar endast av dagstidningläget som vi har i ett tilldelat schema som gör det, därför att vi har våra etablerade exigencies och norms som ska appliceras för den korrekta funktionen av det processaa.
Men livanförande, är inte nödvändigt beträffande att sova. Att undvika för att göra det, främst i överskotts. För att underhålla vårt vara besvärad sned boll-vaknar är ideal. Aldrig för att finna fristaden i drömmen, påstår ett tråkigt av samvete.
Att ta fördel av med det öppet synar bifloden riskerar som visas till oss. Att veta hur man definierar våra mål och aldrig framför till oss. Ett annat sned boll-vakna en ska take dess tillfälle, vem till duer till mig förlorar.
Запрещено для того чтобы спать
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Положение остальноев разума принимает к нам, котор нужно погрузить в глубоком сновидении. Wake up может быть скачком, штилев, annoying или чудесен. От момента на к глазам оно стоит для того чтобы раскрыть их потому что они кажутся 2 соединили шторки низкого уровня. Также раскрывая глаза синонимны «сделало мной хороший сон».
Он будет placentero, котор нужно спать. Будет остальноями тела в отличие от выматываясь дня. Но мы говорим единственно ежедневной ситуации в мы имеем заданный план-график, котор нужно сделать его, потому что мы имеем наши установленные exigencies и нормы, котор нужно примениться для правильно деятельности процесса.
Но речь жизни, не обязательно для того чтобы спать. Избежать для того чтобы сделать его, главным образом in excess. Для поддержания нашего разума широк-проснитесь будет идеально. Никогда не находить убежище в сновидении, тускловатое положение совести.
Take advantage of с шансами открытых глаз обильными появляется к нам. Суметь как определить наши задачи и никогда не представить к нам. К duer к мне теряет, друг широк-проснитесь одно использует своя возможность.
Verboden aan slaap
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De staat van rest van de mening neemt aan ons dat in een diepe droom moet worden ondergedompeld. Ontwaken kan abrupt zijn, rust, die of prachtig ergert. Van het ogenblik waarop aan de ogen het kost om hen te openen omdat zij schijnen sloten aan twee zich bij lage zonneblinden. Wanneer ook het openen van de ogen zijn synoniem van „wat me goed slaap“ maakte.
Hij is placentero aan slaap. Het is de rest van het lichaam in tegenstelling tot een uitputtende dag. Maar wij spreken alleen van de dagelijkse situatie waarin wij een toegewezen programma hebben om het te doen, omdat wij onze gevestigde exigencies en normen hebben om voor de correcte verrichting van het proces van toepassing te zijn.
Maar de het levenstoespraak, is niet noodzakelijk voor slaap. Om het vermijden te doen, hoofdzakelijk buitenmate. Onze wide-awake mening handhaven is ideaal. Toevluchtsoord in de droom, een saaie staat van geweten nooit om te vinden.
Om met de open ogen uit rijke kansen voordeel te halen dat aan ons verschijnt. Het weten hoe te om onze doelstellingen te bepalen en nooit aan ons terug te geven. Who aan duer aan me verliest, een andere wide-awake zal men zijn kans te baat nemen.
يحظّر أن ينام
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يأخذ الدولة الإستراحة من العقل إلى نا أن يكون غمست في حلم عميقة. يفيق يستطيع كنت مفاجئة, يسجو, مزعجة أو رائعة. من العزم في أيّ إلى الأعين هو يكلّف أن يفتحهم لأنّ هم يبدوون تلاقى اثنان دنيا عميان. أيضا عندما يفتح الأعين مرادفة من "ماذا جعلني نوم جيّدة".
هو [بلسنترو] أن ينام. هو الإستراحة من الجسم [أس وبّوسد تو] يستنزف يوم. غير أنّ يتكلّم نحن مفردا من الحالة يوميّة في أيّ نحن نتلقّى يعيّن جدول أن يتمّ هو, لأنّ نحن نتلقّى نا يؤسّس ضرورات ومعايير أن يطبّق ل ال يصحّ عملية من العملية.
غير أنّ حياة ليس خطبة, ضروريّة أن ينام. أن يتفادى أن يتمّ هو, في الدّرجة الأولى مزيّدة. [ويد-وك] أن يبقي عقلنا مثاليّة. أن أبدا وجدت مأوى في الحلم, دولة بليدة ضمير.
أن يستفيد مع المفتوحة أعين فرص فيّاض أنّ يظهر إلى نا. أن يعرف كيف أن يعيّن أهدافنا وأبدا أن يرجع إلى نا. [ويد-وك] الذي إلى [دور] إلى ي يخسر, آخر واحدة سيأخذ فرصته.
|
|
| February 16, 2009 | 8:51 AM |
|
|
 |
Teatro de locura momentánea
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Cualquier escenario. Actores conocidos o desconocidos, los mismos o distintos o nuevos. La esencia del plantel no altera el contenido de la obra (si se habla de la secuencia que se pretende explicar, pues apelando a los objetivos de los participantes, podría suponerse que opinan lo contrario, que en efecto, los integrantes son los que pueden alterar la obra, pero es únicamente pensamiento de ellos).
Todo comienza con un diálogo cualquiera, una escena no fija, sino siempre modificable. Mientras el contenido se va anticipando, se sabe lo que va a suceder en el final, pero no cómo. Millones de argumentos son utilizados para justificar la existencia de la pieza teatral. Pero aun pensando para sus adentros que la razón existe para hacer lo que tan representando, algunos saben y otros no, que esa razón carece de sentido. Pero son sus personalidades las que dictan qué deben hacer y que no.
La trama gira en torno a dos conceptos: delirio y búsqueda. Algunos quieren conocer y otros quieren estar en su mundo. Pero ambos llegan a la misma conclusión: permanecer en un estado de confusión que lo acerca a una especie de acción de dormir estando conciente en algunos casos y en otros no.
Podría considerarse la idea de ser una especie de traducción o expresión de la insatisfacción de una sed espiritual infinita
Él público es diverso. Están los que lo consideran una comedia o algo que les causa gracia. Incluso los actores lo consideran un número cómico. También aquellos a los que la secuencia no les despierta el menor interés como para suscitar comentario. Y aquellos a los que no les gusta la obra y le recomiendan a los demás que no vayan a verla.
Pero hay un público que debe crecer: es el que no acepta ser parte de la obra. Aquel que cuando se entera que algun amigo paso de ser espectador a actor intenta bajarlo del escenario para que no caiga en la red de esa exposición teatral gris.
Por eso lectores, no sean parte de esa obra. Alejense de esa secuencia teatral.
Théâtre de folie momentanée
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Toute scène. Acteurs connus ou inconnus, ces derniers ou différents ou nouveaux. L'essence de l'établissement n'altère pas le contenu de l'oeuvre (si on parle de la séquence qu'on prétend expliquer, parce qu'en faisant appel aux objectifs des participants, on pourrait supposer qu'ils jugent contraire, ce qui en effet, les membres sont ceux qui peuvent altérer l'oeuvre, mais est uniquement pensée de d'eux).
Tout commence avec un dialogue quelconque, une scène ne fixe pas, mais toujours modifiable. Tandis que le contenu est anticipé, on sait ce qui va arriver dans la fin, mais non comment. Millions d'arguments sont utilisés pour justifier l'existence de la pièce théâtrale. Mais même en pensant pour ses adentros que la raison existe pour faire ce que tellement en représentant, certains ils savent et d'autres non, que cette raison manque de sens. Mais ce sont ses personnalités celles qu'ils dictent ce qu'ils doivent faire et qui non.
La trame tourne autour de deux concepts : délire et recherche. Certains veulent connaître et d'autres veulent être dans leur monde. Mais tous les deux arrivent la même conclusion : rester dans un état de confusion que l'il approche à une espèce d'action de dormir en étant conciente dans quelques cas et dans d'autres non.
On pourrait considérer l'idée d'être une espèce de traduction ou expression du mécontentement d'une soif spirituelle infinie
Il public est divers. Ils sont ceux que lui ils considèrent par une comédie ou quelque chose qui leur cause tolérance. Y compris les acteurs lui ils considèrent par un nombre comique. Aussi ceux à auxquels la séquence il ne les réveille pas le plus petit intérêt comme pour susciter commentaire. ET ceux auxquels n'aiment pas l'oeuvre et recommandent à aux autres qui ne vont pas la voir.
Mais il y a un public qui doit grandir : c'est celui qui n'accepte pas de faire partie de l'oeuvre. Celui qui quand il s'informera qu'un certain pas amical de d'être observateur à acteur essaye de le baisser de la scène pour qu'il ne tombe pas dans le réseau de cette exposition théâtrale gris.
C'est pourquoi des lecteurs, ne fassent pas partie de cette oeuvre. Alejense de cette séquence théâtrale.
Teatro della follia momentanea
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Qualsiasi scena. Attori ben noti o sconosciuti, o differenti o tali nuovi. L'essenza dell'istituzione non altera il soddisfare di lavoro (se la sequenza parla di quella che prova a spiegare, perché facendo appello agli obiettivi dei partecipanti, potesse supporre che pensano l'opposto, che in effetti, i membri è quelle che possono alterare il lavoro, ma solamente si pensa loro).
Tutto comincia con un dialogo chiunque, una scena non ripara, ma sempre modifiable. Mentre il soddisfare è previsto, conosce che cosa sta andando accadere alla fine, ma non come. Milione discussioni sono usate per giustificare l'esistenza della parte del teatro. Ma livelli pensare per i loro adentros che il motivo esista per fare che cosa che rappresenta così, alcuni conoscono e l'altro no, che quel motivo non ha significato. Ma sono le relative personalità quelli che dettano che cosa deve fare e che no.
Le girate del diagramma intorno a due concetti: delirium e ricerca. Alcuni desiderano sapere ed altri desiderano essere in loro mondo. Ma entrambi raggiungono la stessa conclusione: per rimanere in una confusione dichiari che metodi esso una specie di azione per dormire essendo coscienzioso in alcuni casi e nell'altro no.
L'idea di essere potrebbe essere considerata una specie di traduzione o espressione del malcontento di infinito un pubblico che spiritoso
di sete è vario. Sono quelli che considerano una commedia o qualcosa che loro tolleranza di causa. Gli attori persino considerano un numero divertente. Inoltre quelli a cui la sequenza non sveglia il più piccolo interesse a loro come il commento di provocazione. E quelli a cui non gradiscono il lavoro e non suggeriscono a lui agli altri che non stiano andando vederli.
Ma ci è un pubblico che deve svilupparsi: è quello che non accetta per fare parte del lavoro. Quello che quando si scopre che un certo passaggio dell'amico di guardare all'attore prova ad abbassarlo della scena in modo che non cada nella rete di quella mostra grigia del teatro.
Per i lettori di quel motivo, non è la parte di quel lavoro. Alejense di quella sequenza del teatro.
Theater der momentanen Verrücktheit
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Irgendeine Szene. Schauspieler weithin bekannt oder Fremde oder unterschiedlich oder so neu. Wesentliches der Einrichtung nicht ändert Inhalt der Arbeit (wenn Reihenfolge von der, die spricht sie versucht, weil, gefallend Zielsetzungen der Teilnehmer, könnte annehmen, daß sie das Entgegengesetzte denken, das in Wirklichkeit, die Mitglieder zu erklären, sind die, die die Arbeit ändern können, aber werden nur gedacht an sie).
Alles fängt mit einem Dialog jedermann an, regelt eine Szene nicht, aber immer modifizierbar. Während der Inhalt vorweggenommen wird, weiß er, was im Ende geschehen wird, aber nicht wie. Million Argumente werden verwendet, um das Bestehen des Theaterstückes zu rechtfertigen. Aber glätten Sie das Denken für ihre adentros, daß der Grund besteht, um zu tun, was so darstellend, einige und anderes Nr. wissen, daß dieser Grund kein sinnvoll ist. Aber sie sind seine Beschaffenheiten die, die vorschreiben, was tun müssen und das Nr.
Die Plotumdrehungen um zwei Konzepte: Delirium und Suche. Einige möchten wissen und andere möchten in ihrer Welt sein. Aber beide erreichen die gleiche Zusammenfassung: um in einem Durcheinander zu bleiben geben Sie daß Annäherungen es eine Sorte Tätigkeit an um in einigen Fällen zu schlafen seiend gewissenhaft und in anderem Nr.
Die Idee des Seins könnte gelten eine Sorte übersetzung oder als Ausdruck der Unzufriedenheit von endlosem eine geistige Durst
öffentlichkeit, die er verschieden ist. Sie sind die, die eine Komödie oder etwas betrachten, die sie Ursache Anmut. Die Schauspieler betrachten sogar eine Zahl humorvoll. Auch die, zu denen die Reihenfolge das kleinere Interesse nicht zu ihnen wie erregendem Kommentar aufwacht. Und die, denen sie nicht die Arbeit mögen und ihm den anderen sich empfehlen, die nicht sie sehen werden.
Aber es gibt eine öffentlichkeit, die wachsen muß: er ist der, der nicht annimmt, um ein Teil der Arbeit zu sein. Das das, wenn man herausfindet, daß irgendein Freunddurchgang des Aufpassens zum Schauspieler versucht, es der Szene zu senken, damit er nicht in das Netz dieser grauen Theaterausstellung fällt.
Für Leser dieses Grundes nicht sind der Teil dieser Arbeit. Alejense dieser Theaterreihenfolge.
Teatro da loucura momentânea
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Alguma cena. Atores well-known ou desconhecido, ou diferentes ou tais novos. A essência do estabelecimento não altera o índice do trabalho (se a seqüência fala daquela que tenta explicar, porque apelando aos objetivos dos participants, poderia supôr que pensam do oposto, que de fato, os membros é aquelas que podem alterar o trabalho, mas está pensada unicamente deles).
Tudo começa com um diálogo qualquer um, uma cena não repara, mas sempre modificável. Quando o índice for antecipado, sabe o que está indo acontecer na extremidade, mas não como. Milhão argumentos são usados justificar a existência da parte do teatro. Mas nivele pensar para seus adentros de que a razão existe para fazer o que que representa assim, algumas sabem e o outro No., que essa razão não faz nenhum sentido. Mas são suas personalidades aqueles que ditam o que devem fazer e que No.
As voltas do lote em torno de dois conceitos: delirium e busca. Alguns querem saber e outros querem estar em seu mundo. Mas ambos alcançam a mesma conclusão: para remanescer em uma confusão indique que aproximações ele uma espécie da ação para dormir sendo consciencioso em alguns casos e no outro No.
A idéia de ser poderia ser considerada uma espécie da tradução ou expressão do descontentamento de infinito um público que espiritual
do thirst é diverso. São aqueles que consideram um comedy ou algo que eles grace da causa. Os atores consideram mesmo um número humorous. Também aqueles a que a seqüência não lhes acorda o interesse menor como o commentary provocando. E aqueles a que não gostam do trabalho e não lhe recomendam aos outros que não estão indo o ver.
Mas há um público que deva crescer: é esse que não aceita para ser parte do trabalho. Isso que quando se encontrar para fora que alguma passagem do amigo de prestar atenção ao ator tenta o abaixar da cena de modo que não caia na rede desse exhibition cinzento do teatro.
Para leitores dessa razão, não é a parte desse trabalho. Alejense dessa seqüência do teatro.
Theater of momentary madness
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Any scene. Actors well-known or strangers, or different or such new. Essence of establishment not alters content of work (if sequence speaks of that it tries to explain, because appealing to objectives of participants, could to suppose that they think the opposite, who in effect, the members are those that can alter the work, but is solely thought of them).
Everything begins with a dialogue anyone, a scene does not fix, but always modifiable. While the content is anticipated, it knows what is going to happen in the end, but not how. Million arguments are used to justify the existence of the theater piece. But even thinking for their adentros that the reason exists to do what representing so, some know and other no, that that reason makes no sense. But they are its personalities those that dictate what must do and that no.
The plot turns around two concepts: delirium and search. Some want to know and others want to be in their world. But both reach the same conclusion: to remain in a confusion state that approaches it a species of action to sleep being conscientious in some cases and in other no.
The idea of being could be considered a species of translation or expression of the dissatisfaction of infinite a spiritual thirst
public He is diverse. They are those that consider a comedy or something that them cause grace. The actors even consider a number humorous. Also those to which the sequence does not wake up the smaller interest to them like provoking commentary. And those to which they do not like the work and recommend to him to the others that are not going to see it.
But there is a public who must grow: he is the one that does not accept to be part of the work. That that when one finds out that some friend passage of being watching to actor tries to lower it of the scene so that he does not fall in the network of that gray theater exhibition.
For that reason readers, are not part of that work. Alejense of that theater sequence.
Teater av den ögonblickliga nojan
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Någon plats. Välkända skådespelarear eller främlingar, eller olikt eller sådan nytt. Extrakt av etableringen inte förändrar nöjt av arbete (om ordna talar av det den försök att förklara, därför att appellera till mål av deltagare, kunde anta att de funderare motsatsen, som verkställer in, medlemmarna är de, som kan förändra arbetet, men tänks endast av dem).
Allt börjar med en föra dialog någon, fixar en plats inte, men alltid modifierbart. Fördriva det nöjt förutses, det vet vad går att hända slutligen, men inte hur. Miljon argument är van vid försvarar existensen av teatern lappar. Men även tänkande för deras adentros, som resonera finns för att göra vad som så föreställer, några vet och annan nr., att det resonerar makes ingen avkänning. Men de är dess personligheter de som diktatet vad måste göra och som nr.en.
Täppavändna runt om två begrepp: delirium och sökande. Några önskar att veta, och andra önskar att vara i deras värld. Men båda når den samma avslutningen: att återstå i en statlig förvirring som att närma sig det art av handlingen att sova att vara samvetsgrann i vissa fall och i annan nr.
Idén av att vara kunde vara ansedd art av översättningen, eller uttryckt av missnöjet av oändligt en negro spiritual törstar
offentligt honom är olikt. De är de, som betraktar en komedi, eller något som de orsakar nåd. Skådespelarearna betraktar även en numrera humoristisk. Också intresserar de, som ordna inte vaknar till upp det mindre, till dem som är lika provocera kommentar. Och de som de inte gillar arbetet och rekommenderar till till honom till andra, som inte går att se det.
Men det finns en allmänhet som måste växa: han är den som inte accepterar för att vara delen av arbetet. Det som, när en finner ut att någon vänpassage av att hålla ögonen på till skådespelareförsök att fälla ned den av platsen, så att han inte nedgången i knyta kontakt av den grå färgteaterutställning.
Därför är avläsare, inte delen av det arbete. Alejense av den teater ordnar.
Театр однократно сумасшествия
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Любое место. Актеры well-known или незнакомцы, или по-разному или такие новые. Суть установки не изменяет содержание работы (если последовательность говорит того, котор она пытается объяснить, потому что апеллирующ к задачам участников, смогла предположить что они думают противоположность, которая in effect, члены теми которые могут изменить работу, но единственно подумана их).
Все начинает с диалогом любым, место не фиксирует, но всегда modifiable. Пока содержание предвидится, оно знает идет случиться в конце, но не как. Миллион аргументов использованы для того чтобы оправдать существование части театра. Но выровняйте думать для их adentros что причина существует для того чтобы сделать представляя так, некоторые знают и другое нет, что та причина не делает никакое чувство. Но ими будут свои личности те диктуют должно сделать и нет.
Повороты графика вокруг 2 принципиальных схем: delirium и поиск. Некоторые хотят знать и другие хотят находиться в их мире. Но оба достигают такое же заключение: для того чтобы остать в запутанности заявите что подходы оно вид действия для того чтобы спать был совестно in some cases и в другом нет.
Идея быть смогла быть рассмотрена видом перевода или выражением неудовлетворенности инфинитного духовная публика
жажды, котор он разнообразн. Они теми рассматривают комедию или что-то они фиоритура причины. Актеры даже учитывают номер юмористическо. Также те к последовательность wake up небольшойа интерес к им как провоцируя комментарий. И те к они не любят работа и не рекомендуют к ему к другим не идут увидеть ее.
Но будет публика должна вырасти: он одним не принимает для того чтобы быть частью работы. То когда находить вне что некоторый проход друга наблюдать к актеру пытается понизить его места TAK, CTO он не упадет в сеть той серой выставки театра.
Для читателей той причины, не часть той работы. Alejense той последовательности театра.
Theater van kortstondige waanzin
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Om het even welke scène. Bekend of vreemdelingen, of verschillende actoren of nieuw zulke. De essentie van onderneming niet verandert inhoud van het werk (als de opeenvolging van dat spreekt het probeert te verklaren, omdat een beroep doend op doelstellingen van deelnemers, kon veronderstellen dat zij het tegengestelde denken, dat in feite, zijn de leden die die het werk kunnen veranderen, maar alleen gedacht aan hen).
Alles begint met een dialoog met iedereen, bevestigt een scène niet, maar altijd modifiable. Terwijl de inhoud wordt voorzien, weet het wat uiteindelijk gaat gebeuren, maar niet hoe. Miljoen argumenten worden gebruikt om het bestaan van het theaterstuk te rechtvaardigen. Maar zelfs denkend voor hun adentros dat de reden bestaat om te doen wat die zo vertegenwoordigen, weten sommigen en ander nr het, dat die reden geen steek houdt. Maar zij zijn zijn persoonlijkheden die die dicteren wat moet doen en die nr.
Het perceel draait rond twee concepten: delirium en onderzoek. Één of andere te kennen behoefte en anderen willen in hun wereld zijn. Maar allebei nemen de zelfde conclusie: om in een verwarring te blijven verklaar die het in sommige gevallen een soort actie aan slaap nadert die en in ander nr nauwgezet is.
Het idee van het zijn zou als een soort vertaling of uitdrukking van de ontevredenheid van oneindig een geestelijk dorstpubliek kunnen
worden beschouwd hij divers is. Zij zijn die die een komedie of iets overwegen dat hen gunst veroorzaken. De actoren beschouwen zelfs als een aantal humoristisch. Ook die aan die de opeenvolging niet de kleinere rente aan hen als het veroorzaken van commentaar wekt. En die aan die zij niet van het werk houden en aan hem aan anderen adviseren die niet het gaan zien.
Maar er is een publiek dat moet groeien: hij is die geen deel van het werk ermee instemt uit te maken. Dat dat wanneer men te weten komt dat één of andere vriendenpassage van lettend op het zijn aan acteur probeert om het van de scène te verminderen zodat hij niet in het netwerk van die grijze theatertentoonstelling valt.
Om die reden zijn de lezers, een geen deel van dat werk. Alejense van die theateropeenvolging.
مسرح من حالة جنون لحظيّة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أيّ مشهد. ممثلات معروفة أو غريبات, أو مختلفة أو مثل هذا جديدة. لا يغيّر جوهر الإقامة محتوى العمل (إن تسلسل يتكلّم من أنّ هو يحاول أن يفسّر, لأنّ يستأنف إلى أهداف المشتركات, استطاع أن يفترض أنّ هم يفكّرون الضد, الذي [إين فّكت], الأعضاء يكون أنّ أنّ يستطيع غيّرت العمل, غير أنّ يكون مفردا فكّرت من هم).
كلّ شيء يبدأ مع حوار أيّ شخص, لا يثبت مشهد, غير أنّ دائما قابل للتعديل. بينما المحتوى يكون توقّعت, يعرف هو ماذا يكون يذهب أن يحدث في النهاية, غير أنّ لا كيف. استعملت مليون حجات أن يبرد الوجود من المسرح قطعة. غير أنّ ساويت يفكّر ل [أدنتروس] هم أنّ يتواجد السبب أن يتمّ ماذا يمثّل هكذا, بعض يعرف وأخرى رفض, أنّ أنّ سبب يجعل ما من إحساس. غير أنّ هم شخصياته أنّ أنّ يأمر ماذا ينبغي أتمّت وأنّ رفض.
الخطة دورات حول اثنان مفاهيم: هذيان وبحث. بعض يريد أن يعرف ويريد أخرى أن يكون في عالمهم. غير أنّ يبلغ كلا ال نفسه استنتاج: أفدت أن يبقى في إرباك أنّ مقاربة هو نوع من عمل أن ينام يكون منصفة أحيانا وفي أخرى رفض.
الفكرة من يكون استطاع كنت اعتبرت نوع الترجمة أو تعبير من الإستياء من لانهائيّة روحانيّة حالة عطش
جمهور هو يكون متنوّعة. هم أنّ أنّ يعتبر ملهاة أو شيء أنّ هم سبب نعمة. يعتبر الممثلات حتّى رقم فكه. أيضا أنّ إلى أيّ التسلسل لا يفيق الفائدة صغيرة إلى هم مثل يستثير تعليق. وأنّ إلى أيّ هم لا يحبّون العمل ويوصي إلى ه إلى الأخرى أنّ يكون لا يذهب أن يرى هو.
غير أنّ هناك جمهور الذي ينبغي نمات: هو الواحدة أنّ لا يقبل أن يكون جزء من العمل. أنّ أنّ عندما يجد واحدة خارجا أنّ بعض صديقة ممر من يكون يراقب إلى ممثلة يحاول أن يخفّض هو من المشهد [س ثت] هو لا يسقط في الشبكة من أنّ رماديّة مسرح معرض.
ل أنّ سبب قارئات, ليس جزء من أنّ عمل. [ألجنس] من أنّ مسرح تسلسل.
|
|
| February 16, 2009 | 12:11 AM |
|
|
 |
Volver a escribir
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Por un rato intento que en mi mente no se dispersen los conceptos para armar un sentido estructurado por oraciones. Mi mente debate entre lograr coherencia en mi expresión a través de pensamiento con buen uso de la razón, o simplemente mantener la mente en blanco producto de la poca inspiración pero alentada por la voz de la pasión quer significa para mí escribir. Volver a escribir. El título se me ocurrió antes de escribir esto, pero se me hace la idea de que no es el correcto. Uno no debe anticipar el título, pues esto genera la presión de lograr un producto lo más cercano a lo que su cartel de impacto visual indica. No. Error. Uno no debe titular nunca antes. Ya lo sabía eso de memoria, pero es insignificante de todas maneras.
Opto por escribir. Me encanta ese mar de palabras que despiertan un enigma en la personalidad. El error del título es que no volví a escribir, sino que lo hice solo en este blog, porque escribir lo sigo haciendo.
Écrire à nouveau
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Pour un instant tentative que dans mon esprit on ne disperse pas les concepts pour armer un sens structuré par des discours. Mon esprit débat entre obtenir cohérence dans mon expression à travers pensée avec une bonne utilisation de la raison, ou simplement maintenir l'esprit dans produit blanc le de peu d'inspiration mais encouragée par la voix de la passion à quer il signifie pour mo'écrire. Écrire à nouveau. Le titre on me s'est produit avant d'écrire ceci, mais me l'idée se fait qu'elle n'est pas ce qui est correct. Un ne doit pas anticiper le titre, parce que ceci produit la pression d'obtenir un produit le plus proche à à ce que son affiche d'impact visuel indique. Non Erreur. Un ne doit avant intituler jamais. Le savait déjà cela de mémoire, mais il est insignifiant de toutes manières.
Je choisis d'écrire. Mo'il enchante cette mer de mots qui réveillent une énigme dans la personnalité. L'erreur du titre est que je n'ai pas écrit à nouveau, mais l'ai fait seulement dans ce blog, parce que l'écrire je continue à faire.
Per rinviare per scrivere
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da per un po'tenti quello nella mia mente non disperde i concetti per munire un senso strutturato dai orations. I miei dibattiti di mente fra ottenere coerenza nella mia espressione con pensiero con buon uso del motivo, o effettuare semplicemente bianco di mente del prodotto della poca ispirazione ma consigliato a dalla voce della passione ai mezzi del quer affinchè me scrivano. Per rinviare per scrivere. Il titolo è stato accaduto me prima della scrittura del questo, ma l'idea che è fatta a me lui non è quella corretta. Si non deve prevedere il titolo, perché questo genera la pressione ottenere un prodotto più vicino a quale il relativo manifesto di effetto visivo indica. No Errore. Uno non deve intitolare prima di mai. Che della memoria già ha saputo ad esso, ma al lui è insignificante di tutti i sensi.
Scelgo scrivere. Incanta quel mare a me delle parole che svegliano un enigma nella personalità. L'errore del titolo è che non ho rinviato per scrivere, ma che lo ho reso singolo in questo blog, perché per scriverlo continuilo che fa.
Zurückgehen, um zu schreiben
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Bis eine Weile versuchen Sie das in meinem Verstand zerstreut nicht die Konzepte, um eine Richtung zu bewaffnen, die durch Reden strukturiert wird. Meine Sinnesdebatten zwischen dem Erreichen von Kohärenz in meinem Ausdruck durch Gedanken mit gutem Gebrauch von dem Grund oder das Produktsinnesweiß der wenig Inspiration aber durch die Stimme der Neigung zu den quer Mitteln angeregt einfach beibehalten, damit ich schreibe. Zurückgehen, um zu schreiben. Der Titel wurde mir geschehen, bevor man dieses schrieb, aber die Idee, die mich er angetan wird, ist nicht das korrekte. Man muß nicht den Titel vorwegnehmen, weil dieser den Druck erzeugt, ein Produkt zu erreichen, das am nähsten ist zu, welchem sein Plakat der Sichtauswirkung anzeigt. Nein Störung. Ein muß nicht vor nie betiteln. Daß vom Gedächtnis bereits zu ihm, aber zu ihm wußte, ist von allen Weisen bedeutungslos.
Ich beschließe zu schreiben. Es verzaubert dieses Meer zu mir der Wörter, die ein Rätsel in der Beschaffenheit aufwachen. Die Störung des Titels ist, daß ich nicht zurückkam, um zu schreiben, aber daß ich es einzeln in diesem blog bildete, weil, um mich zu schreiben es tuend fortsetzen Sie.
Para retornar para escrever
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por por algum tempo tente isso em minha mente não dispersa os conceitos para armar um sentido estruturado por orations. Meus debates da mente entre obter a coerência em minha expressão com o pensamento com uso bom da razão, ou para manter simplesmente o branco da mente do produto de pouca inspiração mas incentivado pela voz da paixão aos meios do quer para que eu escreva. Para retornar para escrever. O título foi-me acontecido antes de escrever isto, mas a idéia que me é feita ele não é correta. Se não tem que antecipar o título, porque este gera a pressão obter um produto o mais próximo a qual seu poster do impacto visual indica. Não Erro. Um não tem que intitular antes de nunca. Que da memória lhe soube já ela, mas é insignificante de todas as maneiras.
Eu escolho escrever. Enchants esse mar a mim das palavras que acordam um enigma na personalidade. O erro do título é que eu não retornei para escrever, mas que eu fiz único neste blog, porque para me escrever o continue que faz.
To return to write
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
By awhile attempt that in my mind does not disperse the concepts to arm a sense structured by orations. My mind debates between obtaining coherence in my expression through thought with good use of the reason, or simply to maintain the product mind white of the little inspiration but encouraged by the voice of the passion to quer means for me to write. To return to write. The title was happened to me before writing this, but the idea that is done to me he is not the correct one. One does not have to anticipate the title, because this generates the pressure to obtain a product closest to which its poster of visual impact indicates. No Error. One does not have to title before never. That of memory already knew to it, but he is insignificant of all ways.
I choose to write. It enchants that sea to me of words that wake up an enigma in the personality. The error of the title is that I did not return to write, but that I made it single in this blog, because to write I continue it doing.
Att gå tillbaka för att skriva
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Av försök, som i mitt varar besvärad, skingrar awhile inte begreppen för att beväpna en avkänning som struktureras av orations. Mitt vara besvärad debatter mellan att erhålla sammanhållning i mitt uttryck till och med tanke med bra bruk av resonera, eller enkelt att underhålla produkten vara besvärad vit av lite inspirationen men som uppmuntrar av uttrycka av passionen till querhjälpmedel för att mig ska skriva. Att gå tillbaka för att skriva. Titeln händdes till mig för handstil detta, men idén, som göras till mig honom, är inte den korrekta. Man måste inte att förutse titeln, därför att denna frambringar pressa för att erhålla en produkt som är mest nära till vilket dess affisch av visuellt hjälpmedel får effekt indikerar. Nr. Fel. En måste inte att betitla för aldrig. Att av minne visste redan till det, men honom, är oansenlig allra väg.
Jag väljer att skriva. Det tjusar att havet till mig av uttrycker det vak upp en enigma i personligheten. Felet av titeln är att jag inte gick tillbaka för att skriva, men att jag gjorde det singel i denna blog, därför att för att skriva mig fortsätta den som gör.
Возвратить для писания
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
awhile попытайте то в моем разуме не разметывает принципиальные схемы для того чтобы подготовить чувство составленное orations. Мои debates разума между получать сцепление в моем выражении через мысль с хорошей пользой причины, или просто поддерживать белизну разума продукта меньшей воодушевленности но ободренную голосом страсти к серединам quer для меня написать. Возвратить для писания. Название было случено к мне перед писанием этого, но идея которая сделана к мне он не правильно одним. Одно не должно предвидеть название, потому что это производит давление получить продукт самый близкий к свой плакат визуально удара показывает. Нет Ошибка. Одно не должно озаглавить перед никогда. Что памяти уже знал к ей, но ему незначительно всех дорог.
Я выбираю написать. Оно заколдовывает то море к мне слов wake up enigma в личности. Ошибка названия что я не возвратил для писания, но что я сделал его одиночно в этом blog, потому что для писания меня продолжайте его делая.
Om terugkeren te schrijven
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door enkele ogenblikken probeer dat in mijn mening verspreidt niet de concepten om een betekenis te bewapenen die door orations wordt gestructureerd. Mijn meningsdebatten tussen het verkrijgen van coherentie in mijn uitdrukking door gedachte met goed gebruik van de reden, of eenvoudig om het wit van de productmening van de weinig inspiratie te handhaven maar aangemoedigd door de stem van de hartstocht aan quermiddelen voor me te schrijven. Om terugkeren te schrijven. De titel was gebeurd aan me alvorens dit, maar het idee te schrijven dat aan me wordt gedaan hij niet correcte is. Men moet niet de titel voorzien, omdat dit de druk produceert om een product het dichtst te verkrijgen waaraan zijn affiche van visueel effect wijst op. Nr Fout. Men niet nooit moet titel vóór. Dat van geheugen kende reeds aan het, maar hij is onbelangrijk van alle manieren.
Ik verkies te schrijven. Het enchants dat overzees aan me van woorden die enigma in de persoonlijkheid wekken. De fout van de titel is dat ik niet om terugkeerde te schrijven, maar dat ik het in dit blog enig maakte, omdat om te schrijven ik het die voortzet doet.
أن يرجع أن يكتب
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
حاولت ب هنيهة أنّ في عقلي لا يفرق المفاهيم أن يسلّح إحساس يشيّد بخطب. ي عقل مناقشات بين ينال تماسك في تعبيري من خلال فكرة مع إستعمال جيّدة من السبب, أو ببساطة أن يبقي المنتوج عقل أبيض من ال بعض شهيق غير أنّ يشجّع بالصوة من العاطفة إلى [قور] [منس] ل ي أن يكتب. أن يرجع أن يكتب. حدثت العنوان كان إلى ي قبل يكتب هذا, غير أنّ الفكرة أنّ يكون أتمّت إلى ي هو ليس ال يصحّ واحدة. واحدة لا يضطرّ توقّعت العنوان, لأنّ هذا يلد الضغطة أن ينال منتوج قريبة إلى أيّ ملصقته من تأثير صدمة بصريّة يشير. رفض خطأ. واحدة لا يضطرّ لقّبت قبل أبدا. عرف أنّ من ذاكرة سابقا إلى هو, غير أنّ هو هيّنة من كلّ طرق.
أنا أختار أن يكتب. هو يسحر أنّ بحث إلى ي من كلمات أنّ يفيق لغز في الشخصية. الخطأ من العنوان أنّ لم يرجع أنا أن يكتب, غير أنّ أنّ أنا جعلت هو وحيدة في هذا [بلوغ], لأنّ أن يكتب أنا استمرّت هو يتمّ.
|
|
|
|
 |
Dibuja nubes
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Tu corazón dibuja nubes. Tu cabeza ama la niebla. Pensás solo en encontrarle noche a tus días. No te importa la existencia del sol. Ni entrás en contacto con la vida, con el desafío de ser uno mismo. Sino que te volvés frágil como el cristal. ¿Por qué no tomás un poco de conciencia y empezás a darle sentido a tu vida? ¿Hay algo más bello que el sol?. No bloquees el paso de la luz en tus días. Se feliz.
Il dessine des nuages
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Ton coeur dessine des nuages. Ta tête aime le brouillard. Pensás en lui trouver seulement nuit à tes jours. Il ne t'importe pas l'existence du soleil. Ni tu entres en contact avec la vie, avec le défi de d'être un même. Mais toi volvés fragile comme le cristal. Pourquoi ne prends-tu pas un peu de conscience et empezás à donner sentie à ta vie ? Il y a quelque chose de plus beau que le soleil ?. Ne bloquez pas le pas de la lumière dans tes jours. Se heureux.
Estrae le nubi
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il vostro cuore estrae le nubi. La vostra testa ama la nebbia. Singolo Pensás nell'individuazione della notte lui ai vostri giorni. Non interessa l'esistenza per voi del sole. Né entrás in contatto con la vita, la sfida di essere un'stessa una. Ma quel fragile volvés gradite il cristallo. In modo che non prendiate un piccolo dalla coscienza e dai empezás a give ritenuto la vostra vita? Fieno qualcosa più bella del sole. Non ostruite il passaggio della luce nei vostri giorni. Felice.
Es zeichnet Wolken
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ihr Herz zeichnet Wolken. Ihr Kopf liebt den Nebel. Einzelnes Pensás, wenn Nacht er zu Ihren Tagen gefunden wird. Es betrifft das Bestehen nicht zu Ihnen der Sonne. Noch entrás in Verbindung mit dem Leben, die Herausforderung des Seins eine gleiche eine. Aber dieses zerbrechliche mögen Sie volvés den Kristall. Damit Sie wenig von Gewissenhaftigkeit und empezás nicht zu gefühlte Geben Ihr das Leben nehmen? Heu etwas schöner als die Sonne. Sie blockieren nicht den Durchgang des Lichtes an Ihren Tagen. Glücklich.
Extrai nuvens
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Seu coração extrai nuvens. Sua cabeça ama a névoa. Único Pensás em encontrar a noite ele a seus dias. Não lhe concerne a existência do sol. Nem entrás no contato com a vida, o desafio de ser um mesmo um. Mas esse frágil você volvés gosta do cristal. De modo que você não faça exame de um pouco do conscience e dos empezás à elasticidade sentida sua vida? Feno algo mais bonito do que o sol. Você não obstrui a passagem da luz em seus dias. Feliz.
It draws clouds
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Your heart draws clouds. Your head loves the fog. Single Pensás in finding night him to your days. It does not concern the existence to you of the sun. Nor entrás in contact with the life, the challenge of being one same one. But that fragile you volvés like the crystal. So that you do not take a little from conscience and empezás to give felt your life? Hay something more beautiful than the sun. You do not block the passage of the light in your days. Happy.
Det drar moln
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Din hjärta drar moln. Ditt huvud älskar dimman. Singel Pensás, i att finna natt honom till dina dagar. Det angår inte existensen till dig av sunen. Nor entrás i kontakt med livet, utmaningen av att vara en samma en. Men det bräckligt gillar du volvés kristallen. Så att du inte tar, klädde med filt a lite från samvete och empezás till give ditt liv? Hö något som är mer härlig än sunen. Du inte kvarteret passagen av det ljust i dina dagar. Lyckligt.
Оно рисует облака
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Ваше сердце рисует облака. Ваша головка любит туман. Одиночное Pensás в находить ночу он к вашим дням. Оно не относится существование к вам солнца. Ни entrás in contact with жизнь, возможность быть одно такое же одно. Но то утлое вы volvés любите кристалл. TAK, CTO вы не примете маленькое от совести и empezás к податливости чувствуемой ваша жизнь? Сено что-то более красивейшее чем солнце. Вы не преграждаете проход света в ваших днях. Счастливо.
Het trekt wolken
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Uw hart trekt wolken. Uw hoofd houdt van de mist. Enige Pensás in het vinden van nacht hem aan uw dagen. Het betreft niet het bestaan aan u van de zon. Noch entrás in contact met het leven, de uitdaging van het zijn één zelfde. Maar breekbaar dat u volvés als het kristal. Zodat u niet een weinig uit geweten en empezás om neemt te geven gevoeld uw leven? Hooi iets mooier dan de zon. U blokkeert niet de passage van het licht in uw dagen. Gelukkig.
هو يسحب سحائب
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يسحب قلبك سحائب. يحبّ رأسك الضباب. [بنسس] وحيد في يجد ليلة ه إلى أيامك. هو لا يتعلّق الوجود إلى أنت من الشمس. ولا [إنترس] [إين كنتكت ويث] الحياة, التحدي من يكون واحدة نفسه واحدة. غير أنّ أنّ هشّة يحبّ أنت [فولفس] البلورة. [س ثت] أنت لا تأخذ بعض من ضمير و [إمبزس] إلى مرونة [فلت] حياتك? تبن شيء أكثر جميلة من الشمس. أنت لا تسدّ الممر من الضوء في أيامك. سعيدة.
|
|
| October 23, 2007 | 11:21 PM |
La desilusión
available in: (original) |
|
Son esos momentos en que la ilusión se nos viene abajo. El castillito de arena se nos derrumba. Y sentimos que algo nos oprime el corazón. Sentimos que nuestra mirada se desvía y se queda concentrada en un punto fijo. No lo podemos creer. Pero buscamos cualquier manera de no pensar. Pero volvemos a pensar y pensar todo el tiempo, quizás en algun momento nos olvidamos. Pero la desilusión es la que nos apaga por un instante. Pero, como dice el dicho "Un tropezón no es caída". Aprendamos a levantarnos de esa caída. Sientámonos bien.
La desilusión
Translated into Arabic by: Guillermo Chas
|
|
| August 27, 2007 | 10:01 AM |
|
|
 |
Un día en el colectivo
|
Subo al colectivo. "Ochenta" le digo al conductor. Y coloco las monedas sobre la máquina la cual me da el boleto. Pienso en prender el mp3, pero la chica que está al lado mío, quien escucha también música me mira fijo. Dudo de prender el mp3, porque sé que eso me aisla y yo lo que quiero es buscar la mínima escusa para poder hablarle a la chica. Hasta que su mirada se desvía y se pierde en el paisaje que ofrece la ciudad. Enseguida prendo el mp3 y empiezo a escuchar música. Miro la ciudad, sus calles. Me sé de memoria el recorrido, pero igual miro como si nunca lo hubiera hecho. De repente se me ocurre mirar el interior del colectivo y observo una mujer con el pelo rojo. Esas son las que más me gustan. Mi mirada se posa en sus ojos, que están distraídos, quizás pensativos. Empiezo a decirle "te amo" con la mirada. Pero ella no me mira. Sigue concentrada en un punto fijo. Me concentro en lo que escucho. Ahora sí me aislo de todo tipo de comunicación con quienes me rodean. Empiezo a tararear para mis adentros la música que suena en mis oídos que me la sé de memoria o que si no sé la letra ya el sonido de las palabras me suena familiar. Así sigo y sigo. Hasta que el colectivo me deja en donde tengo que bajar y toco el timbre y bajo.
|
|
| August 23, 2007 | 11:43 PM |
La verdad
|
Siempre está oculta. A veces resbala. Otra veces transita caminos de barro. Pero siempre llega. Demuestra que esta viva. Su enemiga, la mentira, siempre llevará su olor, es decir, la traición de demostrar que la mentira es débil. Pero siempre se llega a la verdad. No importa como, distorsionada, tal cual es, en parte, etc. Su escondite nunca es eterno.
|
|
| August 20, 2007 | 10:51 AM |
Mente de otro
|
No adoptemos la mente de otro. No cambiemos nuestra forma de pensar. No nos dejemos imponer otra filosofía. No tengamos las ideas de otro incorporadas. No seamos el otro, seamos nosotros mismos.
|
|
| August 15, 2007 | 12:28 PM |
Girando
|
Extraña luz que ilumina tu rostro. ¿Por qué te gusta acariciar las penumbras?. ¿Qué le ves al tornado que pasa sobre tu cabeza?. Te hacés amigo del viento que empuja. Y ves pasar solo unos segundos transformándote. Siendo otra persona. Cambiando de personalidad un segundo. ¿Por qué galopás una tierra deshabitada? ¿Qué buscás incendiando tu conciencia?. Remolinos de locura pasan sobre vos. Y te reís. No sabés de qué. Pero no te importa ese tren azul pasando por tu cabeza. Tu cabeza da la vuelta al mundo. Y te gusta pasarte de órbita. Girando y girando. ¿Por qué no bajás a tierra?.
|
|
| August 14, 2007 | 1:11 PM |
Una mirada, muchas palabras
|
Con una mirada me podés decir mucho más que hablándome. La verdadera fuerza de lo que decís está en tus ojos. Puedo sentir como ellos corroboran lo que sentís. Mirame. Decime con tu mirada de dulce mujer lo que no te animás a decirme con palabras. Dejá que tus ojos hablen. Y tendrás los oídos de mi corazón para escucharte.
|
|
| August 13, 2007 | 7:52 PM |
A tus ojos
|
A tus ojos le escribo esto.
A tus ojos que esconden la mirada de una niña tierna.
A tus ojos que ofrecen un corazón dulce.
A tus ojos que acompañan tus palabras.
A tus ojos que me hacen sentir tu voz.
A tus ojos que me dicen con una mirada más que todas las palabras.
A tus ojos que muestran la ternura de una mujer.
A tus ojos que son como caricias, suaves caricias.
A tus ojos que le dan brillo a mis días.
A tus ojos que reflejan tu sonrisa.
A tus ojos que dibujan un mundo en donde el amor reina.
A tus ojos que me demuestran quien sos y lo que te dice tu corazón.
A tus ojos le escribo esto, porque son la fuente de mi inspiración poética.
|
|
| August 2, 2007 | 10:15 PM |
La pasión por descubrir
|
Descubrir es algo maravilloso. A través del descubrimiento podemos conocer lo que antes no conocíamos. Que lindo que es saber. Conocer. Es importante el interés para poder llevar a cabo esta tarea. No es fácil. Requiere de todo nuestro empeño poder saber que podemos conseguir lo que no conocemos. Descubrir es sacar a la luz pequeñas cosas y transformarlas en grandes. Porque algo aunque sea menor cuando se conoce tiene otro color. Es más importante. El hacer conocer le da vida a los hechos.
|
|
|
|
 |
Twitter, un fenómeno que crece: entrevista a Damián Profeta
|
Twitter consiste en un micro-blog. Los usuarios pueden enviar mensajes solo de texto hacia otros usuarios que posean twitter y los hayan autorizado a recibir información. También el twitter se puede enviar al celular o al mail. Tiene un límite de 140 caracteres por envío.
Este es un fenómeno que está en pleno auge y cada día crece más. Los usuarios que se comunican se cuentan entre ellos qué es lo que hacen a cada momento. El twitter a su vez dio origen a la palabra “twitteo” que significa cuando una persona sube a internet lo que escribe a través del twitter.
Damián Profeta es un usuario de twitter y acercará a los lectores las principales características de este servicio para que puedan conocerlo mejor. También expresará lo que siente al comunicarse por twitter.
¿Cómo definirías a twitter?
Depende la persona... si es un amigo o conocido le diría que twitter es un "espacio" en internet donde publicás "qué estás haciendo" en forma más o menos contínua, en mensajes de 140 caracteres como máximo y que a partir de ahí se va formando una comunidad de gente que sigue lo que escribís y de gente a la que vos seguís.
Pero si es un estudiante de periodismo o periodista le diría que además de eso, con twitter puede armar sistemas de alertas instantáneas.
Si es alguien de ongs, le diría, además de todo lo anterior... que twitter puede servir como una vía muy eficiente para comunicar cosas y compartir recursos online, además que sirve para realizar registros de procesos que pueden ser compartidos y sistematizados como know-how.
Twitter tiene muchos usos posibles.
¿A qué te referís con sistema de alarmas instantáneas para el periodista?
Si sos periodista y tenés alguna iniciativa relacionada con publicación, así sea una página web o un blog, con twitter podés administrar la comunidad de suscriptos y enviarles alertas instantáneas de nuevos contenidos o materiales
La Nación, por ejemplo, publica alertas instantáneas de noticias vía Twitter.
Yo que mezclo las ONGs con el periodismo, estoy empezando un proyecto piloto de alertas de noticias relacionadas con ongs vía twitter que se llama “ONG noticias”.
Twitter se lee/escribe en la web, en la mensajería instantánea, en el celular... eso facilita la conexión y la llegada.
¿Cuáles son los beneficios?
Si pertenecés a una organización, con twitter es muy fácil y hasta entretenido llevar el registro de tareas y procesos twitteando. Eso no sólo sirve para sistematizar lo realizado, sino para transferir capacidades hacia futuro...
Los beneficios dependen del uso, el interés en la herramienta y el uso que le den tus "followers".
Pero en principio su principal fortaleza es la simplicidad.
¿Qué ventajas tiene con respecto a otras formas de comunicación?
Bueno... no se trata de aventajar a otras, sino de tener otra más.
Sin embargo, tengo que confesar que desde que twitteo, posteo menos en mi blog.
Pero twitter se integra a cualquier espacio web, así que es complementario y potenciador, nunca sustitutivo.
Y por ejemplo, algo que se me ocurre ahora... pensando en lo de alertas de noticias: si tenés que enviarles las "alertas" o "novedades" a todos tus suscriptores por email, puede que sea algo engorroso de manejar -especialmente si son miles- y que muchos mensajes vayan diréctamente a la bandeja de spam.
Con twitter, la información llega y no se pierde: si no la leés en tu email, la leés en tu mensajero instantáneo, o en la página de tu iniciativa o en la página de twitter o en tu celular.
¿Cómo ves a este fenómeno en el futuro?
Bueno, es probable que twitter se convierta en un standard y surjan muchos servicios similares.
Hoy por hoy, conozco a Pownce y a Jaiku.
Son similares, aunque más complejos y completos... pero paradójicamente esa complejidad es una debilidad, al menos en el momento, compitiendo contra la comunidad que se generó en twitter.
El gran tema es cuál será el modelo de negocios de twitter.
¿Creés que desplazará al blog?
No, no... se integra muy bien a los blogs. De hecho, twitter es la forma más simple y primitiva de blog: cuando los blogs eran pequeños mensajes, frases o links ordenados cronológicamente como el autor los escribiera sin posibilidad de dejar comentarios...
¿Qué comunidad formaría?
Cada twitter es un nodo de la gran comunidad... pero cada nodo es una comunidad en si misma.. tengas 3 o 1 millón de seguidores.
La comunidad que se genera depende siempre de los "comunitarios", es decir los miembros.
Y en este caso, de los usos que se le de a la herramienta.
|
|
|
|
 |
Periodistas, el desafío es el lector!
|
A todos los periodistas, y me incluyo yo también porque soy estudiante de periodismo, no se les debe olvidar algo fundamental a la hora de escribir: que lo que hacen es para lectores. Hay que meterse en la piel de los lectores y ocupar su lugar para comprobar si el producto que elaboramos les es provechoso.
Por eso uno cuando escribe debe imaginarse que es el lector. Debe saber qué es lo que causaría que el lector lea y qué no. Cuando uno termina de escribir debe preguntarse "¿esto interesa?". A esto debe agregarse que uno debe saber que tipo de lector es el que leerá lo que el que escribe produce.
Por eso periodistas el desafío es el lector. Siempre que escribamos debemos sentir la manera de poder adaptarnos a él. Nunca debemos inventar a nuestro propio lector, es decir, creer que lo vamos a acostumbrar a nuestra forma de escribir. El lector es él mismo y es él quien decide seguir o no ordenadamente la lectura de nuetro material
|
|
"Este ascensor está loco"
|
Una señora mayor y yo esperando el ascensor. La mujer con impaciencia apretaba el botón para llamar al ascensor. Hasta que en un momento la impaciencia la hizo soltar una frase: "Este ascensor está loco". Una frase común y corriente. Pero a mí me causó mucha gracia porque pensé en la creatividad de la señora para personificar al ascensor.
|
|
Calesita mental
|
El invierno besó tus labios. Y te muestra el viento en tu cabeza. El frío pasa tirando su aliento por sobre tu cuerpo. Estás subiendo los escalones para un teatro que tiene espectadores selectos. No entendés tu propio idioma, no elaborás una palabra completa. Sos presa de tu calesita mental. ¿Qué es lo que le ves de divertido?
|
|
Oportunidades
|
Hay que tomar todas las oportunidades en la vida y no dejarlas pasar. Porque luego pueden no volver a darse. Hay que saber que oportunidades tomar y cuáles no. Pero hay que ser insistente en la vida.
|
|
Casualidades
|
Las casualidades son muchas veces generadoras de situaciones increíbles. Solo imaginamos hasta que verdaderamente conocemos algo a fondo. Y cuando descubrimos los dones que uno tiene escondidos nos vemos asombrados. Por eso en la vida hay infinitas casualidades. Solo es cuestión de saber dar lo mejor de uno para que ocurran.
|
|
Escribir: un desafío a la genialidad del lector
|
Cuando escribimos pensamos en el lector. Aunque no pensemos todo el tiempo sabemos que nuestro escrito no tiene una única posibilidad de interpretación que es la nuestra, la que le queremos dar, sino que tiene varias y estas son a gusto del consumidor. El desafío es generar el mayor acercamiento posible a la interpretación que se espera que tenga el lector. Sin embargo cada vez más nos sorprendemos con las interpretaciones que quizás nunca hubiéramos imaginado de los lectores hacia nuestros escritos. Porque de eso se trata escribir, de que quede abierto un número infinito de interpretaciones que quedarán a criterio de la creatividad del lector. Por eso cuando escribimos estamos incentivando a la creatividad del lector, es decir, de que este busque a fondo cuáles son sus formas de pensar y las vuelque en su interpretación. Por eso escribir es un arte. Un arte inigualable.
|
|
Barriletes
|
Se dejan llevar en el aire. Van volando. Puede verse la felicidad de los niños que la remontan. El viento, la lluvia, el sol, cualquiera puede ver el vuelo de los barriletes. Pero ninguno lo detendrá. ¿Qué esperás para remontar tus barriletes?. En la vida tenés que hacer que alcancen un alto vuelo.
|
|
|
|
 |
¿Cómo te digo que te amo?
|
¿Cómo te digo que te amo?.
Si con mi mirada que se posa en tus ojos sobra.
Si mi corazón acelerado que late por vos los escuchás perfectamente.
Si mis manos tiemblan cuando encuentran las tuyas.
¿Cómo te digo que te amo?.
Si no puedo articular una palabra preso de mi nerviosismo cuando te veo.
Si vos encendés mi día.
Si busco cualquier excusa que atraiga tu dulce mirada.
¿Cómo te digo que te amo?.
Si siempre intento que tu cara tenga esa sonrisa que tanto deseo ver.
Si cada vez que me mirás no puedo despejar mis ojos de los tuyos.
Si cada vez que me hablás mis oídos te escuchan atentamente.
¿Cómo te digo que te amo?.
Si cuando me hablás pongo toda la atención en vos.
Si vez que mis labiois buscan los tuyos.
Si cuando me mirás hay una sonrisa en mi cara.
¿Cómo te digo qué te amo?
Si despertás en mi ser sentimientos de amor.
Si tus dulces palabras entran en mis oídos como las palabras que siempre soñé escuchar.
Si cada vez que escucho tu nombre hay alegría en mí.
¿Cómo te digo qué te amo?
¿Hace falta que te lo diga?
|
|
Oceáno
|
El padre con su hijo.
Mantienen una conversación.
Hasta que el niño le pregunta:
"Papá... ¿cómo es la vida cuando sos adulto?."
Y el padre la contesta:
"Hijo... la vida es un océano, vos, para llegar a tierra firme, tenés que atravesar un océano... vos decidís si atravesarlo o no, está en vos, pero ya estás casi en la mitad del recorrido, no vuelvas atrás, seguí adelante, adentrate en las maravillas que el mundo tiene para mostrarte".
|
|
|
|
 |
Si yo fuera presidente (I´ll never gonna be)
|
Si yo fuera presidente llevaría a cabo una medida de fomento de la escritura como medio de expresión. Es que a través de la escritura muchas veces uno saca a flote lo que lleva escondido en los lugares de su mente. Escribir despierta emociones. Y muchas veces los que leemos estamos en necesidad de identificarnos con esos pensamientos que uno vuelca. El poder decir con palabras poco usuales algo que puede decirse con frases sencillas lo transforma y muchas veces hace que nos quedemos sorprendidos al escuchar esas palabras como si no entendiéramos. El mundo cada vez necesita más escritura. Con mayor escritura nos comunicaríamos mejor en este mundo porque seríamos más cultos al poder tener capapcidad de interpretar diversas metáforas. Con un aumento de la escritura podemos eliminar el problema de las faltas de ortografía, no del todo, ya que lleva su tiempo, pero podemos sacar gran parte del problema. Con más escritura, la mente de uno se deja llevar por el encanto de la poesía constante. Ese es un mundo lleno de desafíos y misterios. Que nosotros tenemos que saber bien como interpretarlos. Aclaro que jamás me gustaría ser presidente.
|
|
Fuego
|
Fuego. Fuego resplandesciente. Fuego que brilla. Luz intensa que enamora el aire. Fuego. Vitalidad interna al máximo. Fuego. Energía para realizar las actividades a pleno. Calor que abriga y ayuda a ser cálido y enérgico. Fuego. Fuego interior. Así es la vida: todos debemos sacar a flote el fuego interior que tenemos escondido y que demuestra todas nuestras energías para hacer todo. A la vida hay que ponerle energía.
|
|
Mirar los trenes
|
Mirar los trenes. La mirada de un niño inocente. Los trenes pasan y la diversión del niño es cada vez más grande. El niño disfruta escuchando el sonido del tren que avanza a toda velocidad recorriendo la ciudad. El niño es feliz. No entiende que es el tren. Pero le provoca mucha alegría. Espera pacientemente a que pase el próximo. Y se vuelve a divertir. Sonríe ante el paso de cada ferrocarril.
|
|
Puertas
|
En la vida hay puertas. Puertas que dicen "tire". Puertas que dicen "empuje". Las puertas están cerradas. Pero pueden ser abiertas. Así es la vida: un conjunto de puertas que nosotros tenemos que buscar la forma de poder abrirlas.
|
|
Planetas de locura
|
Ves girar a tu alrededor planetas de locura. Intentás hablar con las estrellas. Te colgás mirando a la luna. Querés encontrar un refugio en la noche. Un escondite en la penumbra. No te importa que tan fuerte empuje el viento. Solo te dejás llevar. Y así andás. Y sos amargamente feliz. ¿por qué no cambiás?.
|
|
Ojos de invierno
|
No me mires con tus ojos de invierno. No me invites a galopar por los abismos del desierto. No me hagás entrar a ese laberinto de oscuridad, porque creo que la salida es gris y lluviosa. No me muestres las nubes. No me hagás girar, no hagas que mi mundo sea una calesita. No me hagás consumir infiernos para sentir un efecto corto. No me seas solidario con esa porción de fuego. No me hagas entrar en los extraños jardínes. No hagas que el mundo se me bañe de penumbras. No me hagas entrar en un viaje que no tiene vuelta, que es solo de ida, porque sé que no está en mis planes entrar en la tormenta.
|
|
2 Nuevos Blogs
|
Les cuento que estoy armando dos nuevos blogs.
Las direcciones son: notasyacordes.blogspot.com y mundoboquense.blogspot.com.
En el blog notas y acordes encontrarán toda información relacionada con el mundo de la música, ya sea recitales en argentina, bandas que se vuelven a juntar y se hará conocer a bandas de abajo a través de entrevistas.
En mundo boquense encontrarán noticias relacionadas con el club de fútbol Boca Juniors.
|
|
|
|
 |
Quiero tu amor real
|
No oigo las dulces palabras que salen de tus labios enamorados. No puedo sentir el dulce aroma de tu perfume al escribirme. No puedo sentir la yema de tus dedos temblorosos o llenos de amor que agarran con paciencia la birome y llenan renglones de amor.
No puedo deducir que entre lo que escondes hay algo que pertenece a lo que sentís por mí. La duda de que sos vos la que está del otro lado me sonroja. Te imagino como la dulce niña que me espera, cuando hay veces en la que no podés ser vos la que me esté escribiendo.
Nos comunicamos diciéndonos lo que tal vez no nos diríamos frente a frente. Utilizamos el teclado como si fuera una rutina, casi sin mirar al escribir porque nos acostumbramos. Nos hablamos de una manera sencilla, pero no podemos apreciar el sentimiento que viaja.
Un “te amo” aparece en la pantalla como una muestra fiel de amor y encariñamiento, pero su eco no puedo escucharlo. Necesito escuchar el calor de tu voz al hablarme. El dulce sonido de tus palabras enamoradas que me hacen sentir bien.
En este mundo hay algo que falta. Quiero sentir tus brazos apretándome al abrazarme como diciéndome “no me dejes que te amo de verdad”. Quiero que seas la que al mirarme tengas en tu cara una sonrisa de amor. Quiero la que al hablarme me cuentes lo que sentís por mí.
No quiero ver tu amor por una pantalla. Porque la pantalla no tiene el color de tu ojos. No tiene el encanto de tu risa. Ni el sabor de tus labios. O quizás sí, pero puedo sentirlo imaginándolo, suponiendo que es real. Pero más que imaginación quiero realidad.
Por una pantalla no puedo ver cuando tus ojos se empapan de lágrimas por mí, cuando tu mirada no se dirige a ningún lado más que lo que dice tu corazón. Quiero verte como la niña que mira con su mirada llena de ternura, sin saber que es lo que decís, pero con tu mirada decís mucho más que todas las palabras que puedas soltar.
Quiero sentir el encanto de tus ojos al verme, el brillo que se despierta en ellos, la luz que se enciende cuando se posan en mí. Quiero que seas vos en persona la que me diga “te amo”, esas dos simples palabras que demuestren todo tu amor.
Quiero que me digas al oído todas esas palabras que la computadora no puede explicar. Quiero que le des el sentido que la computadora no puede transmitir. Quiero que mostrés tus sentimientos, que la computadora no puede sentirlos.
Quiero que tus suaves caricias me hagan sentir la diferencia entre una pantalla y la realidad. Quiero verte tímida, sin saber que decirme, antes que me digas todo ocultándote detrás de la computadora. Quiero que tus palabras suenen en mi corazón, al ritmo de cada latido del corazón que se acelera al verte.
Quiero que me digas que yo soy la razón de tu existir, pero que no toqués las teclas del teclado para demostrármelo, sino que me abraces, que me mires, que me hables, que te sonrojes, que sonrías, que te pongas tímida, que tus labios me besen. Quiero todo lo que una computadora no puede hacer que me demuestres.
|
|
Mundo lavarropas
|
Si el mundo fuera un lavarropas: la gente que está adentro se pudiera lavar y sacar a flote su brillo y su luz, estaríamos en presencia de un mundo prolijo y limpio.
|
|
Luces
|
Señales de humo. Luces. El barco está naufragando. Pero... esto parece común. Todos intentan ayudar, pero no. No quiere que lo ayuden. Le gusta estar así. Girando como un scalectric en el que se ven veloces los autitos manejados por control. "Quién me subió a esta calesita?" pregunta, asombrado. Con su mirada perdida, dirigida hacia donde solo él sabrá. El mundo está quieto. Nada está girando. Pero para él sí. Y alucina que vuela. Que intenta llegar a ser no sé quién. Vueltas y vueltas. ¿Quién te rescatará si sos el Titanic y estás en el medio del océano?.
|
|
Una noche a puro tango
|
Ayer vinieron a cenar a mi casa mis abuelos. Y pasamos la noche entre anécdotas risas y chistes. Luego surgió el tema del tango. Mi padre puso unos tangos para que mis abuelos adivinaran. Y ni uno le erraron. Se sabían todos de memoria. Los cantaban y con alegría recordaban sus épocas de jóvenes.
"El tango es sentimental" dijo mi abuelo. Una frase que me hizo reflexionar. Y me di cuenta que el amor por el tango es tanto que cualquier abuelo le pedís que te cante un tango y se lo sabe de memoria. Me contó mi abuelo que hay mucha gente de hoy jóven que canta los tangos que ellos escuchaban.
"Con el tango vas a ver muchas verdades" aclaró mi abuelo. Mis abuelos bailaron y demostraron que su pasión por el tango es tan grande que hay veces que pienso que me contagian esa pasión y hacen que me den ganas de escuchar un tango.
|
|
|
|
 |
El regreso del fútbol Galáktiko a las canchas
|
En la tarde de hoy se produjo el regreso de los Galáktikos a la cancha de futbol 5. Estos eran los equipos: Maxi, Lautaro, Bruno, Martin y Nacho, por un lado, y Profeta, Diego, Guido (un amigo de Nacho) y Carlos Sevilla, por el otro. El partido comenzó a las 16 hs.
El partido comenzó con un equipo ampliamente superior: el de Maxi. Con un Lautaro inspirado, que convirtió 4 goles y hasta ese momento algunos lo calificaron de figura, el equipo dominó al de Profeta: iba 5 a 1 el partido, el otro gol lo había convertido Diego Rotta en contra, (un golazo, pero la próxima para el otro lado, capo), Carlos Sevilla había descontado.
Pero de a poco se dio vuelta la toritilla. Con un Martin que no podía meter ningun gol porque no tenía suerte, y de la mano de Damián Profeta, que comenzó a tener una actuación brillante tras atajar grandes situaciones de riesgo, el rival remontó un resultado adverso: pasó a ganar 6 a 5.
Con muchos toques, todo el equipo de Profeta empezó a generar un partido vibrante. Comenzó a ser el dueño. Martin pudo conseguir hacer un gol para empatar. Pero eso no alcanzó: el equipo de Profeta se puso 9 a 6.
Otro gol de Martin intentaba frenar el impulso de un equipo arrasador. Pero no pudo: 11 a 7 estaba el marcador. Finalmente un gol de Bruno marcó el resultado final: 11 a 8. A partir de ahí el partido estuvo muy parejo. El equipo de Maxi pasó a ser superior pero erró muchos goles y además se encontró con un arquero invencible: Damián Profeta.
Fue difícil establecer una figura del encuentro. Algunos dicen que Lautaro por sus goles. Otros dicen que Carlos Sevilla, quien levantó su rendimiento a partir de la remontada y jugó un gran partido. Hay quienes afirman que Diego Rotta también podría ser la figura del encuentro porque se convirtió en el conductor del equipo y lo sacó adelante. La figura queda a criterio de los que jugamos el partido. Para mí fue Damián Profeta, porque sacó muchas pelotas importantes.
Hubo una ausencia muy importante en el partido. La del director técnico: Sebastián Galanternik, quien como espectador se encargaba de mirar a los jugadores para luego hacer negocios con los equipos europeos, jejeje, nah mentira.
|
|
Mirándote
|
Mirándote puedo apreciar tu belleza, tu encanto femenino. Lo que me decís me entra en un idioma que no entiendo, sólo porque estoy mirándote. Mirándote las agujas del reloj dan vueltas como una calesita llena de niños con alegría. Mirándote veo tu sonrisa, esa que me atrae y vuelve loca a mi cabeza. Mirándote puedo notar tu atracción de mujer. Puedo oler tu perfume. Mirándote me ilusionó con probar el dulce néctar de tus labios. Mirándote te digo más que hablándote. Mirándote puedo sentir que entre los dos hay conexión, siempre y cuando me devuelvas esa mirada. Por eso nena, mirame, invitame a soñar.
|
|
Cabeza de desierto
|
Te armaste tu propio infierno. Ahora andás buscando la salida del leaberinto mirándote al espejo y tratando de deducir entre varios comodines quien sos. Un tornado pasó por tu cabeza y ahora te dejó un desierto. Un desierto que busca agua. Pero el oasis es difícil de encontrar si lo que buscás es más arena. Pero vos no buscás el agua del río, sino de la tormenta.
Con este rumbo el desierto será una playa sin mar.
|
|
|
|
 |
Damián Profeta: "La participación hace posible que la sociedad se sostenga"
|
Dame un concepto de participación.
Es difícil dar un concepto único de participación, es algo en cambio permanente... No es lo mismo participación en los ´70 que participación hoy... Algunos opinan que debe tomarse una idea acotada de participación, generalmente reducido a lo institucional, y otros opinan que incluso quien delinque está participando, atentando contra el sistema.
De todas maneras, en el ámbito en el que nos movemos quienes participamos en organizaciones sociales, tomamos la participación como una contribución, muchas veces desde la misma expresión de opiniones, hasta la realización de iniciativas de mejora social. Esa participación puede ser a título individual y esporádica o puede ser desde colectivos (organizaciones de todo tipo, formales o no formales) y en forma más o menos permanente.
¿Qué significaría para vos participar?
Creo que la idea de "hacer una contribución" es lo que podría identificarme. Dar algo de mí, para otros, con un fin. Hacer un aporte. Ayudar a la construcción de algo mejor...
¿Estaríamos hablando entonces de un beneficio mutuo... o sea, hacer un aporte para beneficiarse todos?
Depende... hay personas que participan para mejorar sus propias condiciones de vida (grupos de trabajadores, por ejemplo) y otros que luchan por fines más generales y colectivos (grupos ambientalistas). Pero siempre está la idea de los otros, la participación no se queda en uno mismo. Digo mi opinión para que otros la conozcan. voy a una marcha para que algo pase, junto firmas por alguna causa, organizo un debate para intercambiar ideas de otros, construyo una escuela para que los chicos puedan estudiar... El abanico de contribuciones posibles es muy amplio: desde pequeñas cosas (separar la basura según alimentos y papeles) hasta intentar gobernar un país, pasando por millones de opciones intermedias. Una de las claves es la "autoconciencia" de estar haciendo una contribución. Y con eso de si es para beneficio de otros... la contribución nunca es para uno mismo.. uno no se dá a sí mismo únicamente.
¿Y esa autoconciencia en qué consiste?
En asumir afirmativamente que se está haciendo una contribución. Que ese acto o contribución es con un fin.
¿Qué le aporta a la sociedad la participación?
Bueno, pensada en un sentido amplio, no existe sociedad sin miembros de esa sociedad que participen. toda sociedad habla de un pacto, y ese pacto incluye aportes, contribuciones, de las partes. El tema es cuán significativas son las contribuciones. Hay gente que piensa que por pagar los impuestos está participando y contribuyendo lo suficiente. Y hay quienes piensan que la contribución puede ser hacer cosas por la mejora del ambiente. Entonces... la participación hace posible que la sociedad se sostenga... la calidad de la sociedad es directamente proporcional a la calidad de las contribuciones de sus miembros.
¿Ves a la participación como generadora de valores?
Sí, absolutamente. Pero tomando la idea de valores como algo amplio y dinámico,. tanto como el concepto mismo de participación. Los valores no son inmutables. Y la participación misma es una dinámica de cambio, sostenimiento o creación de nuevos valores. Y la no participación también.
¿Cuáles son los beneficios de la gente participativa?
La gente participativa aporta voces, opiniones, ideas, acciones, sus propias habilidades, conocimientos, capacidades... muchas veces los beneficios no se ven inmediatamente. No es lo mismo participar con acción directa como puede ser entregar alimento que movilizarse para que se sancione una ley.
¿Desde cuándo empezaste a participar?
Como acto conciente de participar... en la primaria, yendo a un grupo de la escuela. Después fui entrando a participar en un partido político y después en ONGs.
Durante tu trayectoria. ¿Cómo te sentíste al participar?
La participación tiene muchas alegrías, satisfacciones, oportunidades de desarrollo y aprendizaje, pero también es un camino con muchos obstáculos que surgen desde diversos lugares, pero sin dudas cada vez que siento que realizo algún aporte positivo, me siento maravillosamente bien.
¿En qué te focalizás cuando participás? ¿Cuáles son tus ideas?
Depende mucho del tipo de actividad de la cual se trate. Casi siempre en estos 11 años mi participación estuvo enfocada a generar espacios y oportunidades de expresión y participación de otros jóvenes.
¿Qué le dirías a la gente que no participa?
Es una pregunta difícil... pero cuando estoy con jóvenes que tienen algún tipo de inquietud por "hacer algo", les dijo una frase que me identifica mucho: "hablar, porque nuestra voz cuenta; participar, porque nuestra acción transforma".
|
|
VIVA LA PATRIA!!!!!!
|
VIVA BOCA
VIVA SUMO
VIVA DIVIDIDOS
VIVA EL DULCE DE LECHE
VIVA EL MATE
VIVAN LAS MEDIALUNAS
VIVAN LAS EMPANADAS
VIVA EL ALFAJOR
VIVA LA SODA
VIVA EL ASADO
VIVA LA CARNE AL HORNO CON PAPAS
VIVA EL BONDI
VIVA MARADONA
VIVA LA 9 DE JULIO
VIVA EL OBELISCO
VIVA KEMPES
VIVA RIQUELME
VIVA MESSI
VIVA GINÓBILI
VIVA NALBANDIAN
VIVA CHARLY GARCÍA
VIVA LA CALLE FLORIDA
VIVA BARILOCHE
VIVA MAR DEL PLATA
VIVA FÚTBOL DE PRIMERA
VIVA FRANCELLA
VIVAN PATORUZITO, PATORUZÚ E ISIDORO
VIVAN TODAS ESAS COSAS QUE YO EXTRAÑARÍA SI ME FUERA A OTRO PAÍS
EN POCAS PALABRAS...
VIVA ARGENTINA!
|
|
|
|
 |
El posteo menos creíble de taking it global... pero real!
available in: (original) |
|
Hoy cuando iba hacia la facultad viajé en un colectivo. Ese colectivo tenía una especialidad. Un timbre que sonaba como un teléfono celular. Sí, increíble, pero real!. Lástima que me olvidé el mp3 o algún grabador para dejar constancia de que existe. Lo más curioso es que al principio pensé "hay alguien que tiene celular y no lo quiere atender´". Después pensé "Cómo lo están jodiendo al que están llamando". Hasta que una niña que se estaba por bajar le dijo a la madre "¿Tocaste?" y la madre respondió "Sí, pensé que era un teléfono". Y me asombré. Tal es así que cuando bajé, lo qotué y seguí asombrado. Iba a decir en forma de chiste "¿Hola? ¿Quién es?". Pero como no había nadie conocido no daba hacer ese chiste. La próxima vez que sienta ese timbre lo grabo.
The most unbelievable post of taking it global... but real!
Translated into English by: Lautaro Errasti
Yesterday I was going to the university by bus. That bus was special. The bell that you touch for stopping the bus sounds like a celular phone. Yes, unbelievable, but real!. I´m sorry I forgot the mp3 or some recorder to record it to show you that exists. First I think "somebody don´t want to attend". Then I think "Somebody is calling all the time to somebody". Untill a little girl said "Mum, did you tocuh the bell" and the mum answered "Yes, I thought it was a celular phone". And I was amazed. When I stop the bus I tocuh the bell and I continued amazed.
|
|
Estudio ESPN: Gabriela Sabatini
|
Asistí el día de ayer a la grabación del programa conducido por Fantino en donde la invitada fue Gabriela Sabatini. Estuvo bueno, hubo videos de la infancia, logros, partidos, testimonios de la tenista argentina. También hubo invitados: su entrenador Palito y algunas compañeras que jugaban al tenis con ella cuando era pequeña. A la salida Gabi Sabatini firmó autógrafos y se sacó fotos con todos los que estábamos ahí.
|
|
Frase
|
Ojos que siguen renglones nutren cultura.
|
|
Armando tornados de fuego
|
Armando tornados de fuego está tu mente. El sol alumbra tu habitación, pero el invierno besa con sus helados labios tu corazón. Te sentís extraño mirándote al espejo y viendo que no sos el mismo, que un monstruo se dibuja y se refleja en él. Tu cabeza gira en espiral consumiendo ceniceros y ceniceros de jardines extraños. No sabés por qué tenés esa alocada rutina que te congela. Pero te gusta ese instante en el que estallás y no tenés idea de nada.
Te gusta armar con paciencia esos tornados de fuego, no perdés la atención en ningún momento. Sos el artesano de tu locura. Cuidás que no se te pierda ningún detalle. Cada pedacito que se derrame es como un ratito menos de locura.
Esta autopista está llena de neblina. ¿Por qué no pensás en cambiar tu rumbo?.
|
|
|
|
 |
Una charla con una señora en el colectivo sobre política
|
Ayer andaba en el colectivo. Mirando el paisaje, distraído. El colectivero le informó a una señora que iba a hacer un cambio de recorrido debido a una manifestación (que iba a doblar por Corrientes).
Y entonces una señora empezó a hablar de la manifestación y el corte de calles. Comencé a prestarle atención. Me acordé a dónde debía ir y pregunté si el cambio de recorrido del colectivo me perjudicaría. Me contestó que no.
Y me empezó a hablar de política. Yo de política no entiendo nada, ni me interesa, debo admitirlo. Tal es así que yo le dije "yo voto porque toy obligado, pero muchas veces no sé a quien votar". Y ella me dijo que el error de los argentinos es que el voto sea obligatorio, "el voto debe ser un derecho y yo debo decidir si quiero ejerecerlo o no".
Me contó que Macri es un rico y que en Boca le va bien y que debe hacer que la ciudad sea pintorezca (o algo así). También dijo que deben arreglar la basura que dejan tirada los cartoneros. Y también me agregó que más que educación deberían arreglar el sistema de transporte en la argentina.
Y así hubo un debate acerca de las elecciones próximas. Yo no sé a quien voy a elegir ni la señora tampoco. "Porque acá hay muchos que garantizan pero cuando asumen... ¿Cumplen?" agregó la señora para indicarme.
En fin, la charla estuvo divertida, aunque el tema de la política me es indiferente.
|
|
|
|
 |
Quilmes rock: Se volvieron a juntar
|
La hinchada con sus cantos animaba el ambiente. El más popular de todos fue "escuchelo escuchelo escuchelo / escuchelo escuchelo escuchelo / la aplanadora del rock n roll / es divididos la p*** q lo p**** ". La espera despertaba la ansiedad. Algunos fanáticos saltaban mientras cantaban.
Hasta que en el escenario se vio pasar a Mollo, Arnedo y Travarella. En ese momento un gran grito de emoción y alegría hizo temblar al estadio de River. Sonaron los primeros acordes y comenzó la fiesta. "Sucio y desprolijo" de Pappo fue la canción que abrió el recital de Divididos en el Quilmes.
Temas como "Casi estatua", "Que tal", "El 38", "Azulejo", "Salir a asustar", "Paraguay" y "Cielito lindo" y otros más hicieron que el público se descontrolara y viviera un concierto inigualable. Un clima de gran euforia estuvo presente en el día de la aplanadora del rock.
"Vida de topos, dedicada a los soñadores, nosotros se la queremos dedicar a Fuentealba" dijo Mollo. El público aplaudió este gesto con un fuerte aplauso. Este tema sirvió para frenar un poco la potencia que tuvo el arranque del recital.
Mollo dijo que vio tocar a Jimmy Hendrix la canción "Voodoo Child" con una guitarra para zurdos. "Ahora voy a hacer el sueño del pibe" sonrió el líder de Divididos cuando se refirió a tocar ese tema con una guitarra para derechos.
Pero aun con esos temas de la banda faltaba algo... Lo mejor estaba por venir. Y llegó al final. Arnedo y Travarella hicieron sonar los acordes de Next week. Pero amagaron. "A ver, vamos de vuelta" dijo Mollo. Los dos primeras notas de la canción de Sumo volvieron a sonar. "Estamos haciendo señales de humo" agregó.
Y explotó River. Pettinato, Sokol, Daffunchio y Troglio subieron al escenario. Varios cantitos invadieron el lugar: "Se lo dedicamos a Luca que lo mira desde el cielo" se escuchó, "Olé olé olé olé Sumo Sumo", "Teque teque toca toca / esta hinchada está re loca / somos todos divididos / divididos las pelotas".
"Vamos a hacer un par de gaitas". Y así empezó Crua chan. Al ritmo del "hey hey hey hey" el público saltaba descontroladamente. Con mucha energía se entonaron las estrofas del tema de la legendaria banda de Luca Prodan.
Luego vino "Divididos por la felicidad", cantada por Sokol. "La toco como yo quiero" dijo "Superman" Troglio. El público le respondió alentándolo "Superman, Superman, Superman, Superman". Luego llegó el cierre con la canción Debede, también cantada por el cantante de Las pelotas. La hinchada cerró el recital cantando "Y Sumo no se va, y Sumo no se va".
|
|
|
|
 |
Escribir, una pasión inigualable
|
Escribir no es cosa fácil. No es algo de todos los días. No es una rutina. No es algo sencillo. Es difícil. Requiere estar inspirado. No es algo que se hace así nomás, necesita ser chequeado. Es complejo.
Escribir es arte. Es sacar a luz los pensamientos escondidos en nuestra mente que solo nostros conocemos hasta el momento en que escribimos. Y acercarlos al público, quien estará o no de acuerdo.
Muchas veces cuando escribimos revisamos lo que vamos a decir y pensamos en la manera en que lo podemos decir de un modo que generemos belleza en lo que decimos. Y es ahí cuando quien lo lee se sumerge en un mundo imaginativo creado por las palabras.
Escribir es difícil. Porque todo lo que escribimos no lo pensamos una sola vez. Tratamos de buscar la manera en que mejor pueda ser comprendido. Escribir requiere estar inspirado. Es la inspiración la que nos hace sacar a flote las mejores palabras cuando escribimos.
Escribir es una pasión. Nadie va a negar que escribe porque tiene algo de pasión. Eso no quiere decir que quien no la posea será un mal escritor. Pero quizás no tendrá la esencia del escritor que busca innovar la forma de comunicar a través de un lenguaje poético.
Escribir implica creatividad. El escritor cuando escribe intenta comunicar un mensaje, pero la manera en que escribe puede tener significados diferentes para los lectores. Cada lector puede tener una interpretación diferente. Esa es la genialidad del escritor.
Escribir es un desafío. Cada persona que escribe se enfrenta a muchas cosas. Algunas de esas cosas son la crítica, la incorrecta sintaxis, la incorrecta comprensión del mensaje que se intenta transmitir.
Pero aun así el escritor escribe, porque escribir es una pasión inigualable.
|
|
Frauen (Mujeres)
|
Son ellas las que nos encienden la noche. Las que nos dibujan una sonrisa en la cara. Las que nos hacen mantenernos enérgicos sin saber (a veces) lo que estamos diciendo. Son ellas las que nos despiertan. Nos hacen sacar lo mejor de nosotros.
Son ellas las que con una mirada dicen más que con mil palabras. Y las que nos mantienen atados a ilusionarnos cuando esa mirada se dirige a nosotros. Son ellas las que con su mirada parecieran imponerse, pero que también muestran su debilidad cuando son miradas.
Son ellas las que nos mantienen contentos al darnos su amor. Son ellas las que nos tranforman. Son ellas las que con su amor pueden hacernos sentir bien. Son ellas las que cuando nos dejan, nos desanimamos y empezamos a pensar en los momentos en que estuvimos con ellas.
Son ellas la razón de nuestro existir.
|
|
El amargo perfume de la traición
|
Sintiendo el aroma de la traición, un amargo perfume condena. El corazón late aceleradamente y los ojos se pierden, evitan la mirada que afirma. Como un perro que sabe que hizo una macana y sus orejitas bajas y su cola entre las piernas dicen "fui yo" deseando que el amo no los rete.
Así es entonces. Buscando la manera de zafar hay veces que la contradicción hunde aún más el intento de construcción de una realidad ficticia. Y entonces surge la incertidumbre. Las palabras escasas no logran convencer al receptor, quien se da cuenta de que no es verdad lo dicho.
Entonces llega la verdad. El emisor no puede evitarlo. Y confiesa.
La mentira es muy traicionera. Quien lleve una encima sentirá cada segundo de ella como el más aterrador. La mentira se esconde, pero ella misma delata su escondite. Ella desea mostrarse para que los demás sientan que ella está viva.
|
|
Lluvia
|
Las paredes se quiebran. Cada paso duele. La oscuridad penetra por las ventanas de un mundo vacío de comunicación. Las voces ajenas se tornan mudas pues los oídos las escuchan pero la cabeza está en otra dimensión. La marea está alta y estrangula al corazón.
El sol brilla pero su tono es amargo. Afuera las calles son de limón. La desesperación empieza a llamar aunque sabe que quiere ser evitada. El aire para respirar ahoga. La cabeza comienza a preocuparse.
Entonces empieza la tormenta. Rayos y truenos cubren el cielo de nubes grises. Cada gota retumba en el oído haciendo un sonido estrepitoso y chirriante. Ahí es cuando el corazón se pregunta "¿Cuándo volverá el sol?".
Cada vez que llueva en tu vida siempre tratá de buscar el paragüas y refugiarte hasta que el sol se ocupe de lo demás.
|
|
A ustedes amigos
|
A ustedes amigos que siempre fueron buenos
A ustedes amigos que siempre fueron grandes compañeros
A ustedes amigos que siempre fueron muy responsables
A ustedes amigos que siempre fueron grandes personas
A ustedes amigos que siempre compartieron momentos de alegría
A ustedes amigos que siempre estuvieron en todas
A ustedes amigos que hoy me dan miedo
Con la tormenta en sus ojos
Me preocupa su descuido por ustedes mismos
Y que hoy están perdidos
Pero no sé qué decirles
Siento que serán sordos a mis palabras
|
|
| February 9, 2007 | 10:09 AM |
Ella
|
Ella golpea las puertas de la vida de cualquier persona. Algunos la invitan a pasar, otros no. Una vez adentro ella muestra la oscuridad, el abismo, los laberintos llenos de caminos cortos y confusos. Ella muestra largos diluvios en medio de cielos negros. Quizás el aburrimiento, quizás el querer conocer nuevas cosas hacen que está sea buscada por algunos.
Ella interrumpe momentos. Los transforma. Dibuja en las caras sonrisas que ocultan una tormenta interna que inunda las calles del alma. Y comienzan las risas inentendibles. Y ella sonríe. No siente nada. No le importa lo que hace.
Con su amargo perfume produce en algunos una extraña seducción. Seducción que no se entiende, ni aun quienes la perciben. Pero la sienten. ¿Y por qué?. Es un misterio. Pero también sienten una necesidad de contagiar esa seducción, diciéndote que te dejes llevar. Está en vos resistir o no.
|
|
| February 9, 2007 | 9:47 AM |
Cerebros náufragos
|
Cerebros que no ven la luz del día. No piensan. Solo se dejan llevar por la marea alta, sin ganas de querer escapar. Cerebros que sueñan con cielos celestes y en vez de esforzarse para obtenerlos se cuelgan mirando asombrados a la luna. Cerebros que tienen sus sueños firmes pero las ganas de soñarlos son frágiles.
Cuando lo que llevás en tu barco son sueños, nunca tirés el ancla. No le temas ni a la tempestad más terrible, porque la satisfacción de haberlos cumplido te hará verla pequeña a esa oleada que impedía que avanzaras por los poderosos mares.
|
|
| January 19, 2007 | 9:33 AM |
When the inspiration´ s over (only for a moment)
|
When inspiration´s over only for a moment, there´s no words on my brain trying to explain something. I try to make some effort to think about something to tell, but the magic of creating good sentences isn´t on me right now.
When inspiration´s over no lights for the writter, no sky to dream, no moon to describe for creating an imaginary world. But it just only a moment.
|
|
| January 18, 2007 | 1:12 PM |
|
|
 |
Gol, una palabra con muchas sensaciones
|
Gol si la leemos en un texto es una palabra. Pero cuando escuchamos un partido la adrenalina se apodera de nosotros. Sentimos una alegría interior al ver que nuestro equipo está cerca de lograr un gol. Pero esperamos. Esperamos a que nuestro equipo marque. No sabemos si va a convertir. Pero estamos convencidos que sí porque nuestro equipo responde como para merecerlo. Cada pelota que está cerca de gol guarda una emoción a punto de salir.
Durante el partido, antes de que esta palabra se convierta en grito, nos alegramos porque pensamos que la pelota entra, hasta que al arquero desviándola al córner, la pelota yéndose afuera, pegando en el palo o en el travesaño nos hace callar nuestra emoción (convirtiéndose en algo que no podemos creer). Miramos asombrados la pantalla. Nos aliviamos cuando el equipo contrario es el que erra el gol.
Sentimos que nuestro equipo (del que somos aficionados) somos nosotros mismos. Imaginamos que nosotros estamos jugando. Y así como los jugadores sufren cada gol rival, nosotros también lo hacemos. También cuando hace un gol nuestro equipo, ese gol lo gritamos como si lo hubiéramos hecho nosotros. El resultado del partido lo sentimos: si es triunfo nos alegramos inmensamente y si es derrota nos amargamos pensando que los que perdimos fuimos nosotros.
Gol... ¿es sólo una palabra?. No. Es la puesta en escena de varios sentimientos. Cuando gritamos un gol estamos haciendo algo más que festejar, que informar al otro que es gol. Demostramos que sentimos. Y qué bueno que es el futbol que nos permite tantas alegrías. Nos enseña a querer porque... ¿Quién no se ha amargado cuando su equipo perdió?. ¿Quién no ha sentido la derrota de su equipo como algo mayor al partido jugado en la cancha?.
El fútbol es un deporte en el que la hinchada juega un papel muy importante. El aliento que baja de las tribunas es el motor hacia el triunfo. Un equipo cuando siente el apoyo de su gente hace lo posible para devolverle ese apoyo y decirle "gracias" a través de un gol. Cuando el equipo intentó pero no pudo cumplir con lo que le pidió la hinchada, igual ésta aplaudirá el esfuerzo. Porque la importancia de la hinchada es alentar, no obligar al equipo a ganar.
|
|
| January 12, 2007 | 11:26 PM |
|
|
 |
Sebastián Galanternik: "La literatura tiene que causar el peor rechazo posible o las muestras de aceptación más grandes"
|
Con respuestas asombrosas, Sebastián Galanternik ofreció una entrevista acerca de la Literatura, el papel que juega esta en su vida, qué opina de ella, cómo la ve en el mundo y qué es ella para él.
Además afirmó que él, a la hora de ser escritor, "prefiero que me odien y ser el enemigo público número uno por lo que escribo a que nadie me conozca".
¿Qué es la literatura para vos?
Personalmente creo que la literatura me rescató de la locura durante la adolescencia. Estaba muy mal, había perdido a mucha gente que quería y además de mi personalidad autodestructiva potenciada durante la adolescencia hacían un buen trabajo para que me salgan todos los tornillos que tenía. Creo que la literatura, es y fue para mí un escape de todo el dolor que sentía y a la larga se terminó convirtiendo en una forma de vida. El amar la literatura, el elegir ese camino es muy duro a veces pero esta lleno de belleza en cierto punto.
¿A qué te referís con qué "es muy duro elegir ese camino"?
Tiene muchas decepciones, mostrarle al mundo lo que pensás y lo que viviste te va volviendo vulnerable. Mientras más saben de vos, es más fácil lastimarte también. Cuando escribís, aunque sea ficción, depositás cosas adquiridas o innatas. También es duro entregarse a tanta sensibilidad, la reflexión te va volviendo sensible creo.
Aunque siempre vas a encontrar la forma de evitar que te lastimen. Buda decía, "No puede evitarse el dolor, pero sí el sufrimiento" y pienso que es verdad.
¿Qué papel ocupa en tu vida?
Fue ocupando distintos papeles en diferentes momentos de mi vida. Soy creyente de la impermanencia. No soy igual que hace 2 años o 20 minutos
En su momento fue una forma de escapar de muchas cosas muy difíciles, en otros momentos fue como un refugio antibombas, en otros momentos fue algo que me hizo progresar como persona, en otros fue un medio para darme a conocer y en este momento es algo que abarca todo.
¿Qué intentás lograr cuando escribís en la gente y/o con vos mismo?
Con la gente, que se divierta. No espero más que eso. Muchos escritores de mi edad me dijeron que me admiran y hasta tengo fieles lectores que me catalogan de 'ídolo'. Eso no existe, si cualquiera tuviera la oportunidad de tomar mi lugar lo haría. Soy uno más: escribo para que la gente se divierta. En mi caso también escribo para divertirme. Muchas veces busco exorcizar cosas, sacarmelas de adentro. Haciendo referencia a un cuento de Cortázar, creo que escribir es algo así como vomitar conejitos.
¿Tenés algún modelo a la hora de escribir?
En lo personal, me siento identificado con Bret Easton Ellis. Por lo que me dice el público tengo un estilo norteámericano. "Sos re yankie" dicen unos, "Supongo que te gustará Bukowski" acotan otros. La verdad es que sí, amo a Bukowski y a la literatura norteaméricana pero busco ponerle mi sello particular para no ser un Douglas Coupland en español más y listo...
¿Qué sentís cuando una persona obtiene un mensaje diferente al que vos intentas dar?
En realidad, es difícil que el otro capte a la perfección lo que querés expresar. Se interpretan bordes, imagénes, como dibujos fuera de foco siempre de lo que un escritor quiso decir en una obra. El resultado nítido de lo que 'en verdad significó' tal libro, poesía o letra de una canción es como un secreto que cada uno tiene que guardar. Ahí está el misterio de una buena obra.
Por ejemplo, ¿Por qué la Gioconda es el cuadro más famoso del mundo?. Porque esconde un gran misterio... su sonrisa...
¿Por qué Nietzsche es uno de los filósofos más influyentes? Porque puede ser interpretado de mil formas distintas...
En la diversidad de interpretaciones está la verdadera genialidad. Es la máxima aspiración de un artista.
¿Qué representa la opinión de la gente acerca de tus escritos para vos? ¿Te desalientan las críticas?
No, nunca recibí una crítica rotundamente mala. Sí correcciones gramáticales y ortográficas, uno es humano y puede equivocarse en esas cosas. Las críticas me alientan a seguir escribiendo, aún de la persona más ignorante que pueda llegar a leerme. Aún cuando me digan "Sos machista e intolerante". Eso significó que lo que escribí causó 'algó' en quien lo leyó.
Si lo que escribís no le causa nada a nadie, ni alegría ni amor, ni odio ni tristeza, ni bronca contra vos o tus personajes, es algo más. La literatura tiene que causar el peor rechazo posible o las muestras de aceptación más grandes. Lo peor para un escritor es morir en el gris.
¿Cómo ves a la literatura en argentina y en el mundo?
Hay algunos dinosaurios, por lo gigantes, que siempre nos van a dejar bien parados. Claro que estoy hablando de Borgés. También Cortázar, a quien prefiero. Al que más admiro es a Roberto Arlt y sus maravillosas crónicas urbanas. El problema es quedarnos admirándolos y no hacer nada. Nadie va a ser Arlt de nuevo, ya hubo un Roberto Arlt.
Hay escritores excelentes en el under nacional. Chicos y chicas de mi edad que escriben cosas que estoy seguro, si tuvieran más espacio cultural en la ciudad y la capacidad de formar cofradías de escritores no pararían de crecer. Muchos de ellos son mis amigos. En el mundo, hay grandes escritores que admiro. En Holanda por ejemplo está viviendo el Escocés Irvine Welsh, quien escribió para mí, la mejor novela del siglo xxi: Trainspotting. También la austríaca premio nobel Elfriede Jelinek. Pero ese tipo de literatura no le gusta a las editoriales que producen Best Sellers y bueno, así estamos, leyendo Harry Potter y esperando que salga el nuevo libro de Dan Brown.
Ah, también sucede en los Estados Unidos que la Generación X ya está vieja, tienen 40 y pico de años. Ahora es el momento de que resurja toda una nueva generación de escritores, que algunos la llaman Generación S. De alguna manera me siento heredero de la Generación X yankie ya que me críe culturalmente leyéndolos.
|
|
| January 9, 2007 | 2:52 PM |
|
|
 |
Calles con el sabor de la historia
|
Las calles que representan la historia viva de un país son hermosas. Su esencia de antigüedad nos sorprende. Ahora son las mismas, pero tienen un toque especial. Cuando andamos por ellas sentimos que retrocedemos en el tiempo, que somos personas de la misma edad, pero viviendo en una época anterior.
Y podemos ver a nuestros antepasados y como se formó la historia de nuestro país. Imaginamos a las personas que escribieron páginas en el libro en donde está plasmado todo lo escrito que conocemos y algunos datos que solo saben los curiosos. Sus vestimentas típicas de la época. Los negocios a los que concurrían. El lenguaje que hablaban: era diferente la manera de hablar.
Los carteles viejos que eran representaciones artísticas. Si bien ahora se pueden lograr a través de la computadora carteles innovadores y artísticos superiores, el observar uno hecho años atrás nos atrae. Podemos mirar el cartel sin saber qué dice, si lo que informa aún sigue existiendo, qué intenta decir, a qué público intenta poner foco. Nos detenemos a observar los colores y el arte de la época. La creatividad era diferente.
La ciudad es la misma, solo en ella ocurren hechos que producen asombro e interés por conocerlos. Aunque las calles se vayan innovando, diseñando para estar acordes con el tiempo que transcurre, nunca vamos a olvidar sus raíces y los encantos de una historia que nos hace imaginar.
|
|
| January 9, 2007 | 12:53 PM |
Sol de limón
|
Como si fuera un ritual, brilla un sol de limón en ellos. Y le hacen culto. Esperan, con paciencia. Y encuentran la felicidad en eso que hace que la oscuridad de la noche empiece a girar. Ven un carnaval de alegría en las nubes que tapan el brillo de la luna. Para ellos la noche tiene un toque especial, que solo ellos entienden. Parecen encontrar una magia única para ellos en el brillo diferente de las estrellas. Pero sólo consiguen entrar en un laberinto de difícil salida. Y no les importa eso.
|
|
| January 8, 2007 | 9:15 PM |
Francella, humor típicamente argentino
|
Este posteo está dedicado al gran actor argentino Guillermo Francella. Por su gracia cada día lo admiramos más. Trabajó en tantas películas que son recomendables para ver. Actor que interpreta a un hombre común argentino y solo los que vivimos en Argentina lo entendemos. Es un ídolo.
|
|
| January 5, 2007 | 9:26 PM |
¿Ídolos imponen cultura?
|
Hoy en día vivimos en una sociedad en la que pareciéramos rendirle culto a los ídolos que tenemos, siguiendo sus pasos. Nos dejamos dominar por lo que ellos hacen, sea lo que sea. ¿Hasta qué punto llega la admiración?.
Es un tema de difícil debate en el presente. Es increíble la fuerza que puede ejercer un ídolo en la sociedad que es capaz de hacer un movimiento acorde con sus ideas.
¿Dé dónde proviene la influencia? ¿Qué es lo que lleva a ésta a que este presente en cada uno de los seguidores de cada ídolo?. Resulta difícil establecer una razón exacta.
|
|
| January 4, 2007 | 2:05 PM |
|
|
 |
Senderos blancos
|
Anduvo por caminos de luz. Vio el brillo de sus días. Hasta que le dijeron: “Este es un nuevo camino, no sé en donde te deja, pero es un recorrido, vos elegís si lo caminás o no”.
Y aceptó asombrado por el misterio. Caminó hacia los senderos que se tornaban blancos. Comenzó a notar como esa luz que veía poco a poco se fue poniendo tenue.
Intentó volver hacia atrás, tratando de hacer memoria del camino que había recorrido. Pero ya era tarde. La desesperación y el miedo se apoderaron de él. Hasta el punto en que su corazón le decía que salga y su cabeza le decía que se quede.
Empezó a darse cuenta de que estaba metido en un laberinto, del que era difícil salir (y aun hoy lo es). Y entre risas inentendibles poco a poco intentó zafar de ese laberinto, del cual no pudo salir. Pasaron los años y se volvió loco.
Hoy solo es un alguien perdido que anda por su propio mundo. Una de las tantas tristes historias que golpean la realidad actual: la drogadicción.
|
|
| December 27, 2006 | 11:08 AM |
|
|
 |
Entrevista a Damián Profeta sobre Periodismo 3.0
|
Se lo venía diciendo hace tiempo: "Te voy a hacer una entrevista". Y hoy le dije lo mismo. Improvisé algunas preguntas. Y me contestó de manera inteligente. Algunas respuestas no me las esperaba. Finalizada la entrevista, le agradecí su atención.
¿Qué es el blog para ud.?
Epa, qué pregunta!... Son muchas cosas a la vez: un espacio donde expresar cosas que quiero que queden registradas para el futuro, es un espacio donde entro en contacto con conocidos y desconocidos...
¿Desde cuándo comenzaste a escribir?
Escribir en general? Bueno, la primer obra que recuerdo que tiene alguna significancia fue una poesía que escribí en la primaria, en 6to grado, y que la leí en el acto del día de mi colegio así que digamos que ese fue el inicio verdadero.
¿El blog es una fuente de inspiración para escribir para vos?
Es un incentivo. Todo el día tengo en la cabeza algo así como "esto puede ser mi próximo post", “esto tengo que registrarlo para postearlo después”, y cosas así. Me incita a escribir pero la inspiración sale de otros lados a veces, de otros blogs, claro.
¿Qué consecuencias tendrá el periodismo ligado a internet para vos?
En primer lugar, se va a redefinir el periodismo. No digo que todos seamos periodistas, pero sí todos vamos a ser posibles fuentes de información y la idea de periodismo se va a ampliar en el corto plazo. Cada vez más la distancia entre periodista, suceso noticiable y audiencia se va a acortar, y como que la relación va a cambiar, va a ser de mucho feedback entre unos y otros. Además, el periodismo gráfico va a ir pasando a internet, el diario en papel en el mediano plazo está condenado a desaparecer y las noticias en sí, van a ser "la noticia" y sus "comentarios", todo en uno. Eso de "la noticia es aquella que genera comentarios" está más presente que nunca.
Estaríamos en presencia de internet como un nuevo medio de información entonces... ¿desplazará al diario?.
Al diario papel sí. Ya no puede pensarse a la información como algo que se fija en el papel con noticias del día anterior. La información hoy se necesita 24/7, es decir, las 24 horas y los 7 días, e internet es el único medio que reúne la multimedia y la interactividad. El diario va a pasar a ser periódico con noticias viejas dignas de permanecer en papel como suplementos especiales pero no como diario.. ojo, puede pasar en 5, 10 o 50 años, pero va a pasar.
¿Cuáles son las necesidades de un consumidor de diario de hoy comparado con
las de años anteriores?
Con respecto al diario, hoy por hoy sigue teniendo un lugar central en cuanto a que no está muy difundido el tema de acceder a internet en todos lados, acá en Argentina, claro. Además, es parte de una tradición. Y por último, el diario papel sigue teniendo información y contenidos que no están en la web, desde los clasificados hasta las coberturas de los suplementos. Yo compro el diario cuando necesito trabajar con la información. Es más fácil y puedo leerlo en cualquier lugar y en cualquier momento. Además esa sensación de "esto es lo que hay que saber para estar informado", así fijado, que no cambia, da mayor seguridad mental, y comparado con años anteriores... supongo que seguimos igual... pero que se compra menos. Se sigue comprando los domingos por la revista y suplementos
y por eso del ritual de pasarse el diario, leerlo en la cama, usarlo para la escuela, etc.
¿Qué riesgo corre el periodismo 3.0?
El principal riesgo sería que no se masifique. El segundo, que cada vez será más difícil seleccionar información significativa para las personas. Otro desafío más que riesgo, es que será más difícil definir qué es verdad, qué es un rumor y qué es falso.
¿Qué riesgo se corre consumiendo información del periodismo 3.0?
Internet posibilita el agigantamiento de las mentiras como nunca otro medio lo hizo, viéndolo desde una óptica negativa, por supuesto (si bien al mismo tiempo posibilita mostrar la verdad de una manera que nunca se pudo antes). También hay riesgos para la industria periodística, por supuesto. El trabajador periodista va a tener que adaptarse y medios y periodistas van a tener que esforzarse más por: calidad, buena selección de material, profesionalismo para separar verdad de mentira y humildad para aceptar que ya no tienen la manija del circuito de la información.
Y será difícil que la gente le otorgue credibilidad y confiabilidad...
Van a tener que pelear por conseguir eso, tal cual. Además, van a tener que definir cómo financiar una industria cuyos contenidos y difusión van a ser cada vez más accesibles y gratuitos.
¿Y qué mejoras introducirá en la forma de informar y de hacer periodismo?
Información cada vez más accesible y en tiempo real. El periodista va a ser mucho más polivalente. Hoy por hoy tiene que saber ser camarógrafo y filmar, escribir, postear, editar, usar todas las herramientas de internet, musicalizar, etc. y todo eso en segundos. También va a tener que aprender a trabajar con muchísimas fuentes al mismo tiempo.
O sea que sería más sencillo y a la vez requieriría mayor trabajo este nuevo estilo de informar ...
No sé si sería más sencillo... pero sí requeriría mucho más trabajo. Si no realizás mucho trabajo, cualquier blogger te gana la audiencia. Y quien tiene audiencia, tiene pauta publicitaria y esa es pauta que vos no tendrías.
Para cerrar ¿usted cree que habrá un periodismo 4.0?
Sí, siempre, negar esa posibilidad es negar el futuro.
|
|
| December 22, 2006 | 6:17 PM |
Fiebre azul
available in: (original) | |
|
Esta noche pareciera estar encantadora. Tanto seduce que hace a la gente dejarse llevar por el delirio de falsos paraísos. Subir los escalones de la locura transitando por pasillos oscuros donde la luz no se ve y es muy fácil perderse y no encontrar el camino de vuelta. Así transcurre su amiga la noche envuelta en risas y chistes. Les da inspiración.
No hay una razón. Solo acciones. Y la calesita mental entra en la escena. Un show sin público, donde se divierten los mismos actores que realizan la obra.
Luego llega el brillo tenue de la mañana en la que pareciera que el cielo se burla dibujando el estado de las personas. Llega el instante de irse a dormir. Donde se vuelve a ser lo que se es cotidianamente.
Y afuera transcurre un día normal.
Fiebre azul
Translated into Arabic by: Maximiliano Charchaflie
Fiebre azul
Translated into French by: Maximiliano Charchaflie
|
|
| December 19, 2006 | 10:33 PM |
|
|
 |
The incredible passion of writting
|
This is my first post in english and I´m going to talk about what writting is for me.
It starts with an idea. You can think it or it can be your inspiration. Then you try to do it better. And then you read what you´re writting. And you become amazed of what you had written. You can´t believe you did that. But you did it.
When you write all the ideas that are in your mind, the public who reads them can show their point of view of what they think about your text. You realise that your text can have more than one meaning. But you know what you´re trying to say.
Writting shows a lot of things. Could be thoughts, expressions, feelings, etc. There are a lot of things in your head when your pen is writting on the paper.
The imagination appears when you´re writting and when you read a text. That makes you create a world in your head. An imaginary world. No matter if it´s right or wrong in order with the text´s one. But it´s your idea. And you see the text in your mind. Only you can see it. And all the people have different imagination. This is good for the people: have imagination.
Writting is an art. Each person has his art. The world without art would be boring.
|
|
| December 18, 2006 | 12:43 AM |
|
|
 |
El gran desafío al que se enfrentan las generaciones de hoy y futuras
|
En realidad se enfrentan a varios. Pero quiero enfocar en el tema del estudio. Hoy en día éste tiene un gran rival: el ocio. La cultura que se le ha dado es inmensa. A tal punto que se ha generado un individuo atado a las distracciones. Permanentemente sujeto a ellas. ¿Qué sería de generaciones futuras si a éste problema no se encuentra una solución?.
En la actualidad hay varios casos que reflejan esto. Algunos de ellos son: alumnos que se llevan materias, gente que estudia un día o dos antes del exámen que tiene que rendir (en las escuelas y en la universidades), gente que hace su trabajo sin poner su mayor dedicación, o sea, sólo limitándose a hacer su tarea, sin querer ir más allá de sólo “hacer lo que se ordena”, sin tratar de descubrir nuevos horizontes, sin fijarse nuevas metas. Esto es culpa del gran enemigo que hoy azota a la sociedad, que muchos lo creen bueno.
El paso de un tiempo lleno de grandes cambios, en los cuales se vieron satisfechas muchísimas necesidades de una sociedad con sed constante de nuevos descubrimientos, ha tenido una consecuencia, por un lado, positiva y, por el otro, negativa. Los grandes inventos que permitieron salvar vidas (por ejemplo: descubrimiento de antídotos contra enfermedades); que abrieron las puertas a la inmensa comunicación (que aun hoy en día existe) que logró satisfacer una demanda grandísima de la sociedad de ser informada; que facilitaron los transportes y la conexión de todos los territorios del mundo, entre otros, conforman el tipo de consecuencia que, podríamos decir, que la sociedad “consumidora de cambios”, se ha adaptado y ha expresado su satisfacción.
Pero, a su vez, esa sociedad antes mencionada, si bien logró adaptarse al nuevo estilo de vida de la actualidad reinado por las comodidades que ofrece, no hizo lo mismo su manera de ser. Se ha dejado llevar por la cultura del ocio y esto, de alguna manera, ha transformado su conducta. Ha dejado de ser la sociedad que pone empeño en llevar a cabo nuevos planes, en tener en la cabeza nuevas ideas que quizás en un futuro fabriquen nuevas comodidades para las generaciones de ese entonces. Esta es la consecuencia no deseada que, si bien de la misma manera que la anterior, satisface una sociedad “consumidora de cambios” con constante sed de nuevos descubrimientos, la transforma y la hace quedarse ante tratar de avanzar en intentar lograr cosas, como lo hacía la sociedad de generaciones anteriores.
La sociedad tiene una constante sed. ¿Qué sucederá en el futuro con la evolución de la cultura del ocio?. ¿Cómo será la sociedad?. ¿Habrá inventos que cambien la vida en el mundo?.
|
|
| December 7, 2006 | 4:15 PM |
La inspiración, pequeño instante de contenido artístico
|
Todos nos quedamos asombrados de lo que logramos en un instante de inspiración. De repente toda la magia se nos junta para poder realizar algo que antes ni nos hubiéramos imaginado que lo hubiésemos hecho. Es sorprendente como hay veces que no nos sale una sola palabra de lo que intentamos explicar, y de repente, no sabemos cómo pero nos sale de nuestros adentros, de una manera sencilla.
La magia que tiene cada uno está en el entrenamiento o bien en los dones que posee.
|
|
| December 5, 2006 | 10:14 PM |
Una noche por San Telmo
|
El Sábado a la noche, luego de ir a ver un recital, con un par de amigos fui al barrio de San Telmo. Recorrí las calles rodeadas de arquitectura vieja. Me asombré al ver personas que hablaban diferentes lenguajes. Algunas calles son pintorezcas.
Ingresamos a un bar. Fuimos los primeros en entrar: estaba vacío. De a poco se fue llenando.
Fue una noche común, pero la pasé bien. Un instante de chistes y risas con amigos.
|
|
| December 4, 2006 | 11:19 PM |
Ramón Valdés, El genio del humor
|
Ramón Valdés, más conocido como Don Ramón, personaje que interpretaba en "El chavo del ocho", programa mexicano del año ´78 aproximadamente y que aun sigue siendo conocido y teniendo grande fama, es un genio del humor y es el personaje más destacado. Con sus interpretaciones de enojos, sus caracterizaciones de personajes malos y de miedosos hizo que millones de personas en todo el mundo se sentaran a ver la televisión solo para verlo (y hoy también lo siguen haciendo). Es un ídolo para mí. Aunque me sepa todos los capítulos de memoria, aun sigo riéndome. Por eso le dedico este posteo.
|
|
| November 28, 2006 | 11:56 PM |
|
|
 |
Ella y sus mentiras
|
Recuerdo aquel día en que el amor llegó hacia mí a través de ella. Con su sonrisa me cautivaba y llegaba a tal punto que mi felicidad era extrema. Pasábamos horas en la plaza, rodeados del paisaje, de los árboles que parecían como mozos que nos atendían como si estuviéramos en un bar.
Recuerdo su rostro desorbitado mirándome, que no se animaba a decirme un "te amo", pero quizás lo hubiese soltado si yo no la interrumpía con un beso.
Recuerdo las calles que nos veían pasar abrazados. Hablando de cualquier cosa. Visitando lugares. Recorriendo toda la ciudad con nuestro amor.
Recuerdo que éramos el uno para el otro, que ella no podía dejar de llamarme por teléfono y yo, en mis ratos libres, pensaba mucho en ella.
Hasta que un día me desilusioné al enterarme que ella había preferido por un instante el falso amor de otra persona. A mis espaldas, la traición fue su mejor compañera. Y una mezcla de bronca y desilusión se apoderó de mí.
Sus lágrimas que disfrazaban el intento de esquivar un adiós no pudieron hacer que me crea sus mentiras. Y así fue que, en medio de una constante tristeza en su cara (que dudo que haya sido verdadera) le dije "lo nuestro terminó".
Y así fue cuando empecé a despertar en los días recordándola por momentos y pensando "¿por qué me hizo esto?". Me enteré después que lloraba por mí, que quería escuchar mi voz en el teléfono. Pero nada ni nadie me hacía creer eso. Ya había cambiado mi forma de pensar de ella.
Y decidí olvidarla... pero como cuesta!. Aun hoy intento hacerlo y de a ratos ella me viene a la cabeza, como algo que pasó, como algo que fue.
Me di cuenta que el amor puede hacer feliz a las personas, pero cuando lastima pega duro. Y hoy me pregunto: "¿Por qué ella fue tan mala conmigo? ¿Qué quiso lograr engañándome?"
|
|
| November 28, 2006 | 12:53 AM |
|
|
 |
Día de la música
|
Historia: En el año 1594 Santa Cecilia fue nombrada patrona de la música por el Papa Gregorio XIII y, a través de los siglos, su figura ha permanecido venerada por la humanidad con ese padrinazgo. Su fiesta es el 22 de noviembre, fecha que corresponde con su nacimiento y que ha sido adoptada mundialmente como el Día de la Música. El padrinazgo de la música le fue otorgado por haber demostrado una atracción irresistible hacia los acordes melodiosos de los instrumentos. Su espíritu sensible y apasionado por este arte convirtió así su nombre en símbolo de la música.
Hoy es el día de la música. Ese arte que tanto nos conmueve. Muestra formas de pensar. Nos relaja. Nos sentimos parte (¿por qué no?) de algunas letras. Nos alegra en momentos tristes. Ocupa momentos vacíos de una conversación, en donde solo el aire pareciera hablar. Nos asombra con sus metáforas y nos invita a adivinar el tema que trae escondido en sus poesías.
Esa música que le da un toque de diversión a las fiestas, que transforma atardeceres y noches en espectáculos, que demuestra sentimientos. Esas corcheas locas, esos ritmos a destiempo, potentes, llenos de sensaciones. La música que nos invita a imaginar. La música como expresión.
La música que, en vivo, nos deja sorprendidos mirando atónitamente al escenario como si fuera algo que nunca hemos visto. Es diferente escuchar música en un recital que en un equipo de audio. Las sensaciones que se viven son infinitas. A veces no caben palabras para describirlas.
En fin, cualquier música es un arte. Y que viva el arte, porque con él varias expresiones se hacen fuertes y, por sobre todas las cosas, algunas enseñan.
|
|
| November 22, 2006 | 4:03 PM |
|
|
 |
Los periodistas, los dueños de la verdad
|
El mundo sin una verdad constantemente descubierta sería autista. No habría temas para conversar cuando se charla. No habría una opinión que de un punto de vista a lo que sucede. Un mundo sin hechos contados sería muy aburrido. Un mundo sin noticias, vacío de comunicación, sería un mundo casi sin vida.
Los dueños de la verdad son quienes acercan a la gente lo que pasa en el mundo. La mantienen dependiendo de lo que se anuncie como nuevo. Gracias a ellos la gente tiene de qué hablar, de qué opinar, de qué expresar su punto de vista.
Los dueños de la verdad realizan descubrimientos permanentes: buscan informarse y a la vez informan. Cualquier tipo de hecho: asombroso, terrible, emotivo. El mundo depende de ellos.
Ellos son quienes hacen el registro fiel. Gracias a ellos sabemos hechos que suceden en un momento y que hacen historia. Ellos escriben páginas en el libro abierto que es la vida. En fin, gracias a ellos sabemos que en el mundo se vive.
|
|
| November 15, 2006 | 11:10 AM |
|
|
 |
Dícese de un tano (A Luca Prodan, mi ídolo)
|
Dícese de un tano que a nuestras tierras llegó. Primero a Córdoba, invitado por un amigo con
quien compartió años de la escuela y luego a Buenos Aires, por el aburrimiento que le daba la
tranquilidad del campo. Llevó su creatividad y su ingenio para divertir a la sociedad de ese
entonces. Esa diversión aun hoy sigue teniendo vida.
En Hurlingham nació la magia. En la casa de un amigo se juntaron los integrantes que dieron
comienzo a una banda que hizo historia en el rock argentino, y que hoy deleita a los oyentes con
sus melodías: Sumo. Luca Prodan lideró una banda que cambió los esquemas del rock de esa época, que con un estilo propio hizo a sus canciones únicas, donde combinaba la destreza de la
composición de un buen ritmo con músicos brillantes que acompañaban haciendo sonar sus
instrumentos.
Dícese de un tano, que vino desde Inglaterra, lugar en el que no podía dejar su adicción por la
heroína. Vino a nuestro país para huir de ella. Pero se encontró con la ginebra que consumía su
vida e hizo que se pasara todos los días estallando desde el océano. Su cabeza estaba repleta de
magia musical. Nos trajo su poesía en inglés. Aunque haya nacido en Italia, el corazón de muchos
lo siente argentino.
Dícese de un tano divertido en el escenario, simpático en las entrevistas, inteligente en la
manera de responder, de infinitos ideales, de ambición musical.
Dícese de un tano, que aunque la droga lo haya consumido, que aunque un 22 de diciembre un golpe duro al rock nacional se anunciaba cuando fue hallado muerto en una casa y que aunque el grupo que lideraba ya no existe más (pero aún sigue siendo escuchado)... nunca se
puso ni se pondrá azul.
|
|
| November 13, 2006 | 11:57 AM |
|
|
 |
El sueño
|
Cuando soñamos sentimos sensaciones. Es un nuevo mundo el que se dibuja en nuestra imaginación. Estamos imaginando, pero cuando transcurre el sueño no sabemos que lo es, hasta que nos depertamos.
¿Qué es lo que soñamos?. Muchas cosas. Podemos soñar con la persona que amamos, con nuestros afectos, con hechos verosímiles. Pero cuando pensamos en algo que queremos que suceda y lo soñamos un día... ¿Qué pensamos?. Tal vez los sueños sean traducciones de los pensamientos que tenemos nuestras cabezas. O bien la puesta en escena de sentimientos que llevamos adentro y que nos cuesta decirlos, como por ejemplo, ¿Nunca los hombres hemos soñado con la mujer que nos gusta?. Tal vez el sueño quiera decirnos "decí lo que sentís". Entonces podemos decir que algunos sueños son enseñanzas. También cuando tenemos pesadillas ¿Qué pensamos?. Que algunos sueños pueden ser tomados como señales de advertencia. Otro sueño puede ser algo que pensamos todo el tiempo, como por ejemplo, que nos va a ir bien en un exámen, y luego soñamos que nos entregan la nota y aprobamos, entonces ¿Qué pensamos?. Que hay algunos sueños que funcionan como reflejo de nuestros pensamientos, que pensamos en algo y luego en el sueño se muestra tal cual lo pensamos, entonces deducimos que hay sueños que nos muestran como pensamos para que analicemos si estamos equivocados o no. Hay varios ejemplos de sueños que nos muestran diferentes tipos de sueño. Entonces se complica poder determinar con claridad el concepto de sueño: qué es el sueño realmente.
Despertarse de un sueño... puede ser un alivio!. ¿Cuántas veces hemos caído en pesadillas horribles y desgarradoras y, cuando al final supimos que era solo un sueño, cómo nos sentimos?. Despertarse de una pesadilla cambia el miedo por alivio. Podemos pensar "Qué pesadilla tan horrible!". Pero sabemos que fue solo eso, una temible pesadilla, y nos tranquilizamos al pensar que eso pasó solo en un sueño. Se nos van los temores que nos dominaban en ese mundo soñado y aparece la calma.
Despertarse de un lindo sueño nos puede desilusionar, puede transformar esa alegría que reinaba en nosotros en el sueño en sorpresa, en asombro, en pensar "¿Por qué me desperté?". ¿Cuántas veces hemos soñado algo realmente hermoso que quisiéramos que pase en la vida real y cuando nos despertamos y nos dimos cuenta que solo era un sueño nos asombramos, no lo podíamos creer?. En un instante, toda esa alegría se convirtió en decepción. La ilusión de que eso fuera verdad nos jugó en contra, nos hizo creer que estábamos en un día de suerte, que ese hecho era real. Pero el solo pensar que fue un sueño nos dejó perplejos, sin saber que decir.
Pero soñamos... en ambos casos soñamos. Y en la vida hay que soñar. Porque soñar nos abre las puertas de nuevas ideas, nos hace llevar adelante nuestros objetivos, nos hace pensar que para algo somos nosotros quienes debemos poner todo nuestro empeño en tratar de lograr lo que nos proponemos, nos hace ver las posibilidades que se pueden dar en el mundo y... aunque por algunos momentos nos asusten... algunos también nos enseñan, fundamentalmente, nos dan lecciones para que aprendamos a desenvolvernos en la vida.
|
|
| November 7, 2006 | 11:29 PM |
|
|
 |
La música, un arte para todos los gustos
|
La música es un arte para todos los gustos: con ella conviven todas las personas que quieran
expresar algo ya sea una forma de ser, amor, una forma de pensar, una sensación, etc. Son
infinitas las sensaciones que el mundo de la música nos acerca y que maravilloso es poder
acostumbrarnos y sentir el clima en que nos ubica la música.
¿Qué sentimos cuándo escuchamos una canción?. Las respuestas son infinitas. Podemos sentir desde los sentimientos del autor que intenta volcarlos en la canción, hasta una forma de pensar que tiene alguien. Todo está plasmado en la letra, la cual tendrá forma a través del acompañamiento
de una melodía.
¿Qué hacemos mientras escuchamos una canción? También son infinitas las cosas que podemos hacer mientras escuchamos una canción. Pensamos, nos sorprendemos, nos asombramos, nos entusiasmamos, imaginamos. Lo único que nos pasa por la cabeza en ese momento es la canción.
La melodía de una canción hace que muchas veces nos guste esa canción sin concentrarnos demasiado en la letra. Nos invita a situarnos en el clima que la canción muestra y de ahí podemos crear con nuestra imaginación un mundo. Es hermosa una canción con una buena melodía y cuánto mejor sea la melodía, más nos gustará la canción. Cuando escuchamos una melodía sentimos que estuviéramos en un mundo aparte, en donde solo existiera esa melodía y nosotros.
La letra es, sin duda, una forma de mostrarnos qué piensa o qué siente el autor. Puede ser
poética o no. Qué hermosa es la poesía de una letra, que nos invita a tratar de traducir cual es
el mensaje que el autor nos quiere dejar. La poesía embellece: agranda la manera de mostrar
sentimientos, o sea, a través de palabras o frases metafóricas nos muestra el mismo sentido que
puede tener una frase dicha comúnmente. Además nos muestra la capacidad de imaginación que tiene una persona para hacer cada vez más difícil interpretar lo que intenta expresar. Y vuelve al
lenguaje admirable, sorprendente.
Qué hermosa que es la música que tantas sensaciones da, que tantas metáforas nos muestra, que a veces nos enseña y, por sobre todas las cosas, nos abre las puertas a nuestra propia
imaginación!.
|
|
| November 1, 2006 | 11:27 PM |
La imaginación, la creación de mundos
|
Cuando imaginamos pensamos en muchas cosas. Es un nuevo mundo el que se avecina y lo inventamos con la magnífica creatividad de nuestro ingenio. Es un mundo que solo nosotros escribimos. Solo nosotros somos dueños de lo que pasa y sucederá en él. Es un mundo que solo lo ve quien lo siente adentro. Cada uno imagina distinto. Cada uno tiene la brillante capacidad de descubrir nuevas formas para enriquecer ese mundo. Al imaginar creamos climas, sensaciones. Y nos relajamos. Nos mantenemos relajados el tiempo necesario como para ver qué sucede en ese mundo creativo. Estamos en un estado de profunda concentración dibujando viñetas de una historieta, representando cómo nos parece que será algo. Las maravillas que hace la imaginación son increíbles: nos sentimos artistas y podemos crear varios mundos cuando algo que queremos expresar solo tiene uno. Es decir, con la imaginación, una simple expresión puede tener varios sentidos.
|
|
| October 31, 2006 | 2:12 PM |
|
|
 |
Escribir, el arte de la imaginación
|
La lapicera sobre el papel abre las puertas de un mundo imaginario que cada uno conoce. Es un mundo invisible, único, solo lo puede ver quien lo siente adentro suyo. La creatividad, única, propia de cada uno, hace que no haya dos mundos imaginativos iguales. La forma metafórica de expresión con que uno da a entender algo es el reflejo del mundo que inventó.
Para que haya un buen ejercicio del arte de imaginar, la creatividad es uno de los mejores métodos. Nos hace sentir artistas de nuestro propio arte, es decir, nos hace buscar la mejor forma de que ese mundo imaginativo llegué al receptor de manera que pueda sentir lo que tratamos de expresar.
La mejor creatividad de las personas es el corazón. Cuando uno siente lo que escribe, es más creativo porque encuentra mayor inspiración. Y esto no solo pasa en la escritura, sino también en la vida: una persona que ama lo que hace es capaz de ver la debilidad de los obstáculos y las barreras que se lo impidan.
|
|
| October 29, 2006 | 1:39 AM |
|
Latest Posts
Monthly Archive
Change Language
Tags Archive
damianprofeta entrevistas lector microblog periodismo periodistas tango twitter
Friends
60037 views
|
 |